tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Mijn meneer (1)

with 5 comments

Er zijn het afgelopen jaar tenminste twee dingen in mij veranderd. Ik ben weer gaan lezen. Dat vind je misschien raar, maar ik ben een schrijver en dat is toch echt wezenlijk anders dan een lezer. Ik vond meestal dat lezen me hinderlijk in de weg stond. Als ik het boek van een ander las legde ik het om de haverklap weg om zelf iets te gaan schrijven, en op die manier kwam ik bijna nooit door een boek héén. Maar laatst was ik zo geboeid door een boek dat ik toch weer de smaak te pakken kreeg, en hoewel ik nog steeds wel de aandrang voel om op te staan en te gaan schrijven, lukt het me nu beter om me vast te bijten in een boek. Ik heb een hele stapel klaar liggen voor als ik naar Curaçao vertrek en dan een dag of tien kan lezen, lezen, lezen.
Het andere ding is dat ik weer ontroerd kan raken door fictie op televisie. Een tijd lang bekeek ik alles wat ik op tv zag nogal onaangedaan, omdat ik het script voor me zag en de regie-aanwijzingen door het acteren heen meende te kunnen zien. Misschien had dat te maken met mijn werk als scenarioschrijver, al heb ik in jaren geen scenario meer geschreven.
De afgelopen maanden heb ik me weer, net als vroeger toen ik jong was, helemaal kunnen verliezen in een dramaserie waarvan ik wéét dat het toneelspel is, maar waar ik toch in wilde – en kón – geloven: Downton Abbey. Eind vorig jaar was er een kerstaflevering en hoewel die veel te zoetsappig eindigde, met alle loshangende verhaaldraadjes keurig afgehecht, zat ik toch een beetje te snotteren over enerzijds het geluk dat van het televisiescherm afspatte, en anderzijds de tevredenheid over het mezelf toestaan om me over te geven aan het verhaal.
Die verandering heeft volgens mij iets te maken met het boek dat ik geschreven heb en dat over een maand verschijnt. Het is een roman. Fictie dus. Maar dat was beslist niet de bedoeling! Ik had me eigenlijk voorgenomen om nooit meer een roman te schrijven, omdat ik niet meer zo geïnteresseerd ben in verzonnen verhalen. Mijn meneer is dan ook geen verzonnen verhaal. Maar het is wel fictie…

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

5 januari 2012 bij 08:25

Geplaatst in Diversen

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat leuk om te lezen, zoals veel van uw stukjes. Die kerstaflevering heb ik ook gezien. Het ontroerde mij netzo. Ik twijfelde (stom maar waar) of het wel cultureel verantwoord is om je door zo’n toneel spel mee te laten voeren. En geloof het of niet, toen schoot de gedachte door me heen: Wat zouden Bart Moeyaert en Ted van Lieshout hier van vinden?

    Niels

    5 januari 2012 at 23:32

  2. Da’s hartstikke verantwoord, zeg ik. Of Bart dat ook zou zeggen weet ik niet. 🙂

    Ted van Lieshout

    5 januari 2012 at 23:46

  3. Ben je al NCRV-lid Ted? 🙂

    Jaap

    6 januari 2012 at 17:18

  4. In mijn hart wel, Jaap!

    Ted van Lieshout

    6 januari 2012 at 17:44

  5. […] afgelopen weken blogde Ted over het ontstaan van zijn boek en gaf hij interviews, o.a. bij Pauw en Witteman, in de […]

    ZIJN MENEER | Stoerboek

    6 februari 2012 at 16:21


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: