tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Na ‘Mijn meneer’

with 6 comments

Gisteren gaf ik een lezing in de Amsterdamse Keizersgrachtkerk over Mijn meneer, morgen in café Het Bolwerk in Enschede en 5 juni in het Pintohuis in Amsterdam, en 25 mei gaat het behalve over Mijn meneer ook over mijn andere werk in Goirle. Daarmee komt een voorlopig einde aan de lezingen over mijn boek voor volwassenen, dat nu drieënhalve maand oud is. De aandacht voor het boek is sneller verflauwd dan ik had gedacht en dat merk ik ook aan de reacties die ik krijg van lezers: het worden er steeds minder. De mensen die het boek wílden lezen hebben dat nu wel gedaan en de mensen die het boek ooit willen lezen zullen dat uiteindelijk wel niet doen. Of wel. Of niet.

Ik heb het wel een fijne periode gevonden. Ook een rare. Het verschil tussen hoe schrijvers voor de jeugd en voor volwassenen benaderd worden is veel groter dan ik dacht. Het zit in kleine dingen, maar het is absoluut merkbaar. Sinds ik een boek voor volwassenen heb geschreven is de geneigdheid bij mensen om mij met u aan te spreken veel groter dan voorheen. Dat zou ermee te maken kunnen hebben dat ik steeds ouder word, maar ik heb de indruk dat het eerder met ontzag te maken heeft. Het is heel prettig om met respect benaderd te worden, maar dat heeft wel een gevaarlijke kant: de kans is niet gering dat je je gaat inbeelden dat je er récht op hebt, en in de praktijk, in de omgang met andere mensen, kan dat toch wel eens tegenvallen. Ik zie in ieder geval niet goed waarom ik als auteur voor volwassenen meer respect zou verdienen dan als auteur voor de jeugd, maar het verschil is niet imaginair. En dat respect is er ook niet op alle fronten.

Als ik het goed zie heeft men Mijn meneer vooral gezien als een uitstapje van een kinderboekenschrijver, en mede daarom is het bijvoorbeeld niet besproken in de Volkskrant, en in een paar andere kranten is het besproken door kinderboekenrecensenten. Geen échte literatuur, want geschreven door een kinderboekenschrijver, lijkt het standpunt. In veel media is het boek vooral opgevat als een maatschappelijk relevant boek en in mindere mate als een literaire prestatie, terwijl het voor mezelf natuurlijk wel in de eerste plaats een literaire uitdaging was. Als ik geaccepteerd zou willen worden als schrijver voor volwassenen, zal ik boeken voor volwassenen moeten blijven schrijven, en ik weet (nog steeds) niet of ik dat wil. Ik vind het helemaal niet leuk om jonge lezers buiten te sluiten, maar heb soms wel het gevoel dat ik kinds word als ik wéér een boek moet maken binnen de grenzen die het kinderboek van nature aan zichzelf stelt. Zo’n grens, die je feitelijk jezelf oplegt, ligt bijvoorbeeld bij expliciet seksuele scènes. Die laat ik niet toe, niet eens per se omdat kinderen die niet zouden mogen lezen, maar om de praktische reden dat volwassenen zo’n boek niet voor hun kind kopen, en wat heeft het voor zin om een boek te schrijven voor een onbereikbaar publiek?

Ik zit wel in een soort crisis. Aan de ene kant vond ik het fijn dat ik de laatste maanden voor vol werd aangezien, waardoor ik wel voor volwassenen wil blijven schrijven. Aan de andere kant vind ik het belachelijk dat ik me daarvoor speciaal moet richten op een meerderjarig publiek. Daarom ben ik blij dat ik al begonnen was aan een nieuw kinderboek en daar aan ben blijven werken (komt in augustus of september uit en heet: Wij zijn bijzonder, misschien zijn wij een wonder) en ik heb de afgelopen maanden hard gewerkt aan de totstandkoming van Querido’s Poëziespektakel 5. Die werkzaamheden heb ik gisteren afgerond, dus het boek kan naar de drukker. Maar wat hierna? Ik ben er (nog lang) niet uit.

Written by Ted

19 mei 2012 bij 11:20

Geplaatst in Diversen

6 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Goh, ik schrik ervan, dat er nog steeds zoveel onderscheid wordt gemaakt. Ik vind en vond het altijd raar dat er zoveel minder respect is voor auteurs die voor kinderen schrijven. Heel veel van de kinderboeken die ik las toen ik kind was hebben mij geinspireerd en mij mede gevormd tot de volwassene die ik nu ben. Waarom zien we toch niet in met zijn allen hoe belangrijk de volwassenen zijn die met kinderen bezig zijn, die bijdragen aan de opvoeding en de vorming van kinderen? Vergeten mensen zo gauw dat zij ooit ook kind waren en dat wat er gebeurde in hun kinderjaren, de informatie die zij tot zich namen, van enorm belang zijn geweest voor hun vorming tot volwassenen en hun kijk op de wereld als volwassenen?

    janine van rooij

    19 mei 2012 at 12:32

  2. Ooit kregen we in de plaats waar ik naar school ging een V&D, met roltrap en pocketboeken.
    Beide bijzonder interessant. Die roltrap omdat die ons zowaar de vaart der volkeren toonde en die boeken omdat je die al kon kopen na een paar weken zakgeld sparen.
    Het eerste boek dat ik kocht was Winnie- the- Pooh.
    Ik was denk ik nog net dertien toen ik het kocht.
    Eerlijk gezegd heb ik me bij dat boek toen nooit afgevraagd voor wie het geschreven was. Dat had ik best kunnen doen daar het in het engels geschreven was en niet nederlandstalige boeken bij ons thuis voor mijn moeder of van mijn vader waren. Ik tobde niet, ik vond het een geweldig boek en spaarde direct voor deel twee.
    Het zal vast waar zijn dat er boeken voor kinderen zijn en boeken voor volwassenen, maar er zijn ook boeken die er zijn voor diegene die het leest en er van houdt. Ik vond mijn Meneer zo”n soort boek. Heb het gewoon gelezen.
    Geen idee of bovenstaande zinnen de cirisis helpt verminderen, maar er bestaan boeken die er zijn en goed zijn.

    Co

    20 mei 2012 at 10:27

  3. Dank je, Co, moreel helpt het. Maar het gaat niet om míjn perceptie, maar die van “de” volwassenen jegens “het” kinderboek/”de” kinderboekenschrijver.

    Ted van Lieshout

    20 mei 2012 at 11:32

  4. Kent u het verhaal “de bosduif” van Soren Kierkegaard? Soms woont vervulling van verwachting en hoop elders dan bedacht.

  5. Poëzie!

    Wilma

    20 mei 2012 at 22:22


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: