tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Een postzegel van 1 is geen 1!

with 11 comments

portoLaat ik er maar niet omheen draaien: ik vind Postnl een stom bedrijf. Ze hebben het normale postzegelsysteem omgegooid en nu snap ik er niks meer van. Vroeger, toen je een postzegel van 39 eurocent op een brief moest plakken, wist je precies wat voor zegel je moest gebruiken. Nu gaat op zo’n zelfde brief een zegel van 1. Ze bedoelen het makkelijk, maar het is waanzinnig ingewikkeld. Let maar op.

Ik wilde een pakje naar Noorwegen sturen en vond uit dat ik daar dan 9 euro aan portokosten op moest plakken (walgelijk veel, he?). Dus ik plakte 9 zegels van 1 op de envelop en deed hem op de post. Nu kreeg ik een kaartje in de bus met een standje: ze zullen het pakje wel bezorgen, maar wegens te weinig zegels moet ik bijbetalen. Ze stellen dat ik slechts 5 euro 76 geplakt heb, terwijl ik 9 euro 45 had moeten plakken, en nou moet ik voor straf nog een keer 5 euro 76 plakken op het strafkaartje dat ik heb gekregen. Ik krijg dus iets meer dan 2 euro straf.

Nu heeft het mij bijna een half uur zoeken gekost om uit te vinden wat een postzegel met een 1 erop waard is, want daar doet Postnl vaag over. 64 cent. Dat is dus een verdubbeling van de kosten voor het versturen van een brief dan tien jaar geleden; ik snap wel dat ze dat een beetje verstoppen willen. Maar ik had voor de invoering van het nieuwe systeem al flink wat postzegels van 5 en 2 eurocent in huis om de prijsverhogingen op te vangen, en die postzegels zijn nu praktisch onbruikbaar geworden. Want je plakt nu geen bedrag meer maar een code, en je kunt dus niet zeggen dat als over een jaar een zegel van 1 5 cent duurder wordt, je er een zegel van 5 bij kunt plakken om tot het gewenste tarief te komen. Het enige wat ik met die oude postzegels kan doen is zo nu en dan in plaats van een hedendaags zegel een envelop volplakken met oude 2 en 5 eurocentzegels. Dat moet dan wel een grote envelop zijn, want bij een brief waarop 64 cent hoort een envelop waar je geen 32 postzegels van 2 cent op kwijt kunt.

En ook het strafkaartje is niet groot genoeg om flink wat van mijn oude postzegels kwijt te kunnen. Zie hier hoe het kaartje op de bus gaat. Ik laat er de achterkant ook van zien, want daar staan nog meer postzegels op. Voor dat klusje had ik uiteindelijk drie kwartier nodig.

Written by Ted

6 maart 2014 bij 07:14

Geplaatst in Diversen

11 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Haha, je maakt mijn dag!

    Jannie

    6 maart 2014 at 07:23

  2. Dag Ted,
    Ik ben het volledig met je eens. En het kan nog gekker. Want leg iemand maar eens uit hoeveel postzegels, ik bedoel hoeveel eenheden er op een envelop moeten. Je weegt je brief (o ja, ze hebben de tarieven dubbel verhoogd: niet alleen is het ding duurder geworden, maar er moeten al zes eenheden op bij een lager gewicht), en je zegt: ‘oké, er moeten twee eenheden op, dus 1 postzegel van 1 of 1 van 2.’ Als iemand dan vraagt: ‘1 wat?’ Dan wordt het gesprek al erg verwarrend. Leuk trouwens, die bepostzegelde envelop!

    Betty Sluyzer

    6 maart 2014 at 09:19

  3. Volgens mij is het zo dat 1 gewoon 1 blijft. Als volgend jaar een postzegel b.v. 70 eurocent kost, mag je je oude postzegel die je dit jaar voor 64 eurocent kocht gebruiken. Zonder bij te plakken! Als ik hoor dat de posttarieven omhoog gaan, koop ik altijd een paar extra velletjes zodat ik nog lekker een poos voor de oude prijs kan doorplakken.

    Mieke van Hooft

    6 maart 2014 at 10:15

    • Ja, ik heb ook een voorraadje postzegels 1 aangelegd, maar ondertussen zit ik met ongeveer honderd postzegels van 2 eurocent waar ik weinig meer mee kan.

      Ted

      6 maart 2014 at 10:42

  4. Ik heb hele goede ervaringen met het weggooien van strafportkaartjes

    Susan

    6 maart 2014 at 10:21

    • Tja, ach, hm, nou, ik vind wel dat ik genoeg porto moet plakken, dus ik plak wel bij. Ik wil in ieder geval niet dat de geadresseerde met de last opgezadeld wordt.

      Ted

      6 maart 2014 at 10:43

  5. Ik heb pas dhl ontdekt dat is voor een pakketje veel goedkoper (in Nederland tenminste) 4,- i.p.v. 6,75!

    Milja

    6 maart 2014 at 10:54

  6. Heerlijk dit. Enneh… hoeveel kerstpostzegels is 1? En hoeveel is 1 postzegels plus 1 plus een kerstzegel en dan nog een? Ik snap er niets meer van.

    dorineverheul

    6 maart 2014 at 11:59

  7. Ik wéét het niet. Maar misschien moet ik in december kerstzegels kopen zodat ik in de rest van het jaar die eurocentzegels eindelijk kwijt kan!

    Ted

    6 maart 2014 at 17:23

  8. Fijn Ted, ik voelde me sinds de enen en tweeën in postzegelland zo alleen staan in mijn verwarring, pfjiew, dat viel dus mee….ik had ook al zo’n kaartje. Heb ‘m ook netjes bijgeplakt. Inclusief bijgetekende olijke Alexxen….post.nl kan wel wat vrolijkheid gebruiken met al die enen en tweeën, dacht ik! (Maar het blijft een onnozel bedrijf!)

    huisvantuinen

    6 maart 2014 at 19:32

  9. Waarschijnlijk door al de enen en tweetjes kwam dit verhaal. Waarschijnlijk, want het kan er ook niets mee te maken hebben.

    Mier en giraf stonden met hun kop naar de zon gedraaid, bruin te worden. Althans mier had besloten dat, dat zou gebeuren als je zo in de zon stond.
    “Word ik al bruin, giraf”, vroeg mier na een paar minuutjes.
    “Mmmm”, mmde giraf die nog geen verschil zag met voordat ze in de zon waren gaan staan.
    “En ik”, vroeg hij hoopvol.
    Mier keek kritisch, maar ontdekte niet meer bruin dan anders.
    “Misschien duurt het langer dan we dachten”, besloot mier alsof giraf en hij daar over hadden nagedacht.
    “Nu je dat zo zegt, mier”, soesde giraf “hoeveel ik bestaat er eigenlijk?
    “Heu?”, klonk mier geïrriteerd.
    “Als ik, ik ben”, probeerde giraf “hoeveel ben ik dan?”
    “Nou gewoon een giraf”, brieste mier.
    “Maar”, liet giraf zich niet uit het veld slaan “als jij, ik zegt ben jij dan twee?”
    “Heb je soms een zonnesteek opgelopen”, informeerde mier niet al te hartelijk. “Als ik, ik zeg ben ik gewoon mier en aangezien ik uit een hele mier besta, ben ik gewoon een. Ik hoop dat je hersenpan dat verwerken kan.”
    “Aha”, concludeerde giraf terwijl hij zijn rug naar de zon draaide om ook daar bruin te worden, “dus eigenlijk is ik een?”
    “Ja”, aarzelde mier.
    “Ik ben een en jij bent een en …”
    “Ho maar”, zuchtte mier “ik snap al waar dat heen gaat.”
    “Ik ook”, lolde giraf, “wat een heerlijke gedachte mier, al die ikken en enen.”
    “Vind je”, vroeg mier die in de schaduw was gaan zitten, omdat hij plotseling hoofdpijn had.
    “Ja”, volmondigde giraf, want hij wilde er niet om liegen.

    Co

    8 maart 2014 at 11:59


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: