tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Sluit het theater maar?

with 7 comments

lottie1Afgelopen zondag woonden ongeveer 50 mensen een voorstelling bij in De Krakeling. Onder muzikale leiding van Thijs Borsten ondersteunde een gelegenheidstrio, bestaande uit hemzelf, Wieke Garcia en Christiaan van Hemerttien door  Lottie Hellingman gezongen liedjes. De teksten daarvan waren van Koos Meinderts, Sjoerd Kuyper en mijzelf, en tussendoor lazen wij drie voor uit eigen werk. Het was een ontzettend leuke, vlot verlopende middag, in elkaar gezet door Joukje Akveld, en achteraf vroegen wij ons af waarom het éénmalig was en waarom de zaal niet vol zat. Waarom gaat een gelegenheidsensemble tien liedjes instuderen voor maar één uitvoering, en dan óók nog eens uitgevoerd met overgave? Voor Sjoerd, Koos en mij maakte het niet zo veel uit: wij hoefden maar ons boek open te slaan en voor te lezen, maar Lottie, Thijs, Wieke en Christiaan hadden de muziek uitgeschreven, geoefend & gerepeteerd, de teksten ingestudeerd, de liedjes ten gehore gebracht alsof de première al geweest was en de slotvoorstelling nog maanden op zich liet wachten, en maar 50 mensen hadden er belangstelling voor. Hoe kan dat nou?

Deels snappen we het wel. Het is crisis, dus eten kopen is belangrijker dan theaterbezoek. De zon scheen in delen van het land, dus de mensen die dáár wonen bleven om die reden weg; in andere delen van het land regende het, waardoor ook die mensen verstek lieten gaan; wéér elders was het weer niet mooi en niet slecht, dus die mensen kwamen óók niet. En alle mensen in gebieden waar het weer uitbleef hadden wel wat anders aan hun hoofd. – Je vraagt je af hoe lang je dit soort initiatieven kunt blijven voortzetten als het publiek er eigenlijk geen belangstelling voor heeft.

De overheid stimuleert ondernemerschap onder kunstenaars. Dat is een heilloze weg, want kunst is geen product en ook geen dienstverlening. Om kunst rendabel te maken moet het een behoefte creëren en daar vervolgens in voorzien. Dat kan alleen als je kunst ziet als entertainment, en dat is nu juist wat kunst níét moet zijn. Kunst krabbelt aan de grenzen van je denken en verlegt die grenzen een beetje, en dat is dan misschien eerder educatie dan entertainment. Natuurlijk zijn er mensen die geld overhebben voor innerlijke groei, maar niet zo veel als voor amusement. Waarom komt men dan niet naar zoiets als Lottie Hellingman in concert? Dat was immers kunst én entertainment, dus precies wat de overheid wil. Maar omdat er maar 50 mensen kwamen opdagen is het voor de overheid een flop en is zoiets in de toekomst niet meer mogelijk.

Written by Ted

27 mei 2014 bij 07:28

Geplaatst in Diversen

7 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hoi Ted,

    zelf stond ik die middag met Arzbach, Brunt & Smit in Burgerbrug, voor 100 man (vol kerkje). Ik denk dat je met zo’n programma veel meer succes hebt in kleinere plaatsen, in Amsterdam is gewoon enorm veel aanbod. Als Lottie jullie meekrijgt naar Middenbeemster – waar zij vandaan komt – heb je gegarandeerd een volle zaal. En als het ijzelt of sneeuwt komen ze met de tractor. Er staan overal in Noordhollandse dorpen kerkjes leeg, die als cultureel podium dienen. Prachtige akoestiek, lage zaalhuur en een biertje kost een euro.

    Peter Smit

    27 mei 2014 at 09:04

  2. Dag Ted,

    Drie redenen waarom we niet naar een theater gaan:
    – We hebben een internationale achtergrond. Veel theatervoorstellingen zijn zo specifiek Nederlands, dat we de helft niet meekrijgen. Culturele kloof.
    – Kassa & Kaarten. Ik heb geen zin om lang van te voren kaarten te bestellen om in de zaal van een ‘uitverkochte’ voorstelling te ontdekken dat de helft van de stoelen voor abonnementshouders is, waarvan de helft niet komt opdagen. Zo ga je niet met klanten/publiek om.
    – Het gedoe met betaald parkeren, enz. We komen al nauwelijks meer in de binnenstad hier.

    Marko Jablan

    28 mei 2014 at 12:50

  3. Smoesjes, Marko! Maar ik stel het wel op prijs dat je ze hebt willen bedenken. 😉

    Ted

    28 mei 2014 at 13:29

    • 😉
      Ach, noem het hoe je wilt, na een paar teleurstellingen ben ik wel genezen van theaterbezoek. Geen zin om te luisteren naar slecht articulerende sprekers, geen zin in rugpijn door slecht zittende stoelen, geen zin in pauzekoffie met een plakje cake – waar is de wodka? – en geen zin om eindeloos lang onderweg te zijn voor een cultureel hoogte- danwel dieptepunt. Woon tenslotte aan de Duitse grens.

      Ik ben het wel met je eens dat er ruimte moet zijn en blijven voor experimenten, maar het begint en eindigt met de marketing van een voorstelling – als niemand weet, wat je doet, dan bereik je alleen de vaste klantenkring en boor je geen nieuw publiek aan.

      Marko Jablan

      30 mei 2014 at 17:11

  4. Was het maar zo dat ik jullie kon uitnodigen om de voorstelling ook ergens hier in de Achterhoek te geven… (als jullie dat zouden willen) en dat er dan een uitverkochte zaal zou zijn, waardoor het in alle opzichten een geslaagde voorstelling zou zijn! Peter Smit heeft wel gelijk: in Amsterdam gebeurt al zo veel, dat een klein initiatief als dat van jullie het op amusement gerichte publiek misschien niet zomaar bekoort. Of het een publiek in deze contreien wel zou bekoren? Ik zou het wensen, maar ook in gebieden waar minder aanbod is spelen zelfde tendenzen een rol. Maar kunst is geen entertainment. Het lijkt erop dat de weg terug naar af inmiddels ingeslagen is: kunst is voor ‘de elite’. Want kunst is ‘(te) moeilijk’ en binnenkort is kunst ook nog eens (veel) te duur.

    Nelleke Dansen

    28 mei 2014 at 21:21

  5. Dat kunst voor de elite zou zijn komt niet door de kunst, maar door de media. Die staan in dienst van de commercie en voor de commercie is de elite niet interessant. De massa wel.

    Ted

    28 mei 2014 at 21:44

    • Helemaal mee eens. Daarom is het zo erg dat de overheid zich conformeert aan de communis opinio van de media en geen oog meer heeft voor wat ooit genoemd werd ‘de verheffende waarde’ van de kunst. Gelukkig klinken er ook nog steeds tegengeluiden! Vandaag stond in de Trouw een column van de jonge muziekdocent Gerwin van der Werf die met leerlingen uit 4 havo en 5 vwo naar de opera was geweest… Ze waren voorbereid, dat wel. En goed ook, zo te lezen. Zijn column eindigt wel met een noodkreet, want: ‘Heeft het ministerie over tien, vijf, of zelfs twee jaar nog geld over voor (dit soort) educatieve projecten? (…) Dit beeld (een prachtig toneelmatig vormgegeven ‘parodie op militarisme, machismo dat in zijn eigen staart bijt’) ‘herinneren ze zich hun hele leven. Is dat niet wat leren is: dat er iets beklijft, voorgoed, iets wat waardevol is en moeilijk te meten?’ Kunst voor de elite? Nee!

      nellekedansen

      28 mei 2014 at 23:30


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: