tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Masterclass illustratie & fiets

leave a comment »

fietsMorgen en overmorgen geef ik in het gebouw van de uitgeverijen die verzameld zijn onder de naam Singel 262 op dát adres een masterclass illustreren in het kader van de Querido Academie. Van 10 tot 5 op de eerste dag en van 10 tot half 5 op de tweede dag. Ik word gedurende ongeveer anderhalf uur bijgestaan door Philip Hopman, maar de meeste tijd moet ik zelf volmaken en dat vind ik best wel spannend. De cursisten moeten behoorlijk veel geld betalen, dus je wilt ze zo veel mogelijk bieden, maar als zo’n dag overladen is, ben je contraproductief bezig. Vind maar eens het juiste evenwicht.

Ik ben bezig om een en ander voor te bereiden en ik neem een koffer vol boeken mee. Die is te zwaar voor op mijn vouwfietsje, dus ik was van plan om te gaan lopen. Maar ik ga toch op de fiets: mijn nieuwe fiets. Ik heb gisteren een nieuwe fiets gekocht, de eerste in zeker 40 jaar. De vouwfiets waar ik op rijd is van mijn zwager die helaas gestorven is. Ik fiets er graag op, maar iedereen rijdt me voorbij en kinderen kijken gecharmeerd naar mijn fietsje en met een scheef oog naar mij: wat doet die ouwe zak op zo’n fijne kinderfiets?

Ik wou een grote fiets, een grotemensenfiets. En die ben ik gaan kopen. Ik wilde een tweedehandse, want die valt niet zo op te midden van alle fietsen die dieven kunnen stelen. Maar ik kon geen winkel vinden met tweedehands aanbod, dus ik kocht een nieuwe. Een zwarte, want the price was right. Omdat ik bang was dat ik mijn eigen fiets niet zou herkennen als ik hem ergens geparkeerd heb, kocht ik er een appeltjesgroene fietstas bij. En die staat nu buiten in de regen aan de brug, en om de tien minuten ga ik kijken of hij er nog wel staat. (Er was hier in Amsterdam een staking van de gemeentereiniging en daarom ligt er zo veel troep op de foto.)

Meteen toen ik van de fietswinkel via een omweg naar huis fietste kreeg ik een “ongeluk”. Ik reed een mij onbekende straat in, keek gefascineerd naar de bel op mijn stuur en zag daardoor niet dat er een hefboom was neergelaten om de straat af te sluiten. Ik zag de roodwitte balk pas toen ik er twintig centimeter van verwijderd was. Ik gooide mijn stuur om en kon daardoor nog net een frontale botsing voorkomen. De paal schampte mijn ribben en ik schrok hevig, maar reed wel gewoon door. Het voelde of ik hevig bloedde, maar toen ik thuis in de spiegel keer wat de schade was, viel het mee & tegen. Ik zag geen bloed, maar heb wel twee enorm grote schaafwonden op mijn ribbenkast en ik snap dat het veel erger had kunnen zijn. Ik overleef het verder wel, maar moet mezelf er wel van doordringen dat als je jarenlang op een vouwfietsje rondrijdt je niet zo maar op een grote herenfiets kunt overstappen zonder je aan te passen.

In de fietstassen kunnen heel veel boeken, dus ik hoef morgen niet een zware koffer of rugzak op mijn rug mee te sjouwen. En ik ga gewoon vijf minuten eerder van huis, zodat ik rustig aan kan doen. Het zou zonde zijn als de cursisten morgen op de stoep staan van Singel 262 en de cursusleider ligt ergens naast een verongelukte nieuwe fiets met een wiel dat dapper door blijft draaien.

Written by Ted

20 juni 2014 bij 07:40

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: