tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Kindermisbruik, maar dan anders (slot)

with 7 comments

MMwebMM-midprice

(Vervolg van gisteren)

Ik heb zelf ook te maken gehad met het verschijnsel dat ik gisteren en eergisteren op dit weblog besprak, maar ik riep het tot op zekere hoogte over mezelf af. Voor het omslag van mijn boek Mijn meneer – dat gebaseerd is op de pedofiele relatie die ik als kind had met een volwassene – koos ik een foto die van mij gemaakt werd toen ik tien was. Ik sta erop in het water met een kei in mijn handen en ik doe net of ik die ga gooien. De foto werd gemaakt vanuit een boot op de Maas, en waarschijnlijk was het onze buurman die het kiekje schoot; dat weet ik niet zeker meer. Het is een volstrekt onschuldige foto, maar toen-ie eenmaal op het boek verschenen was veranderde de manier waarop mensen naar de foto keken. In combinatie met het onderwerp van het boek vonden veel mensen de foto kinderpornografisch. Dat zorgde er zelfs voor dat een aantal mensen niet met het boek gezien wilde worden. Natuurlijk was dat absoluut mijn bedoeling niet. Toen er een midprice-editie moest komen is gekozen voor een ander omslag (rechts), zodat men met het boek in de trein kon.

Het is dus heel wel mogelijk om een onschuldige foto verdacht te maken, om zo’n foto te besmetten met gedachten of bedoelingen die er niet aan ten grondslag hebben gelegen. Er hoeft maar één iemand te zijn die hardop roept dat er iets mis is, en iedereen begint het óók te zien. Zoals bij de foto van de vijf meisjes en zoals bij het rompertje met het piemeltje erop.

Ik zie wel eens dingen in de wolken en in patronen op tegelwanden die ergens op lijken maar het niet zijn; ik houd daar wijselijk mijn mond over, met name als het iets seksueels is, omdat ik niet wil dat een ander denkt dat ik een dirty mind heb. Maar steeds meer mensen zijn daar juist openlijk over, niet om zichzelf bloot te geven, maar omdat ze zichzelf wijsmaken dat het schadelijk is voor een ander. Vroeger, zegt ome Ted, als je een meneer zag met zijn gulp open of een mevrouw met nog een stuk wc-papier achter zich aan, zei je discreet tegen die persoon wat er aan de hand was, zodat die het gauw in orde kon maken – of je lachte er besmuikt om; tegenwoordig zeggen we niks meer tegen zo iemand, maar lopen meteen naar de krant of Facebook. En als er genoeg mensen meebrullen heb je ineens een maatschappij die “ontwricht” is. – Vroeger, in 1960, gingen kinderen alleen naar de kleuterschool. Natuurlijk, toen was er minder verkeer, maar evenveel gevaar. Dat het gevaar gevaarlijker lijkt zit vooral in ons eigen hoofd.

Johan Vandevelde bracht gisteren deze Amerikaanse website onder de aandacht: Free Range Kids. Een prima site die geheel gewijd is aan waar ik het de afgelopen drie dagen over heb gehad. Daar staat ook deze reactie van een lezer: ‘Dear Free-Range Kids:  I’ve been living outside of the US for about 10 years now and am shocked at the increasing persecution of parents back home. We live in Switzerland and have a child about to enter Kindergarten.  Funny thing is, the parents have been instructed that they can walk the child to class for the first two weeks but after that, the child needs to go on his or her own – how else will they learn to become self-sufficient?!
In line with that thinking, the neighborhoods take responsibility for the children – driving safely around crossing areas, offering help to the kids if they seem to need it.  It’s a great system and we love that even the kids watch out for each other.  It reminds me of what it was like (all those) years ago when I was a kid – we got ourselves to school, on weekends played outside all day (only coming in for a quick bite to eat) and we knew that any mom around could step in if we stepped out of line.  I think it not only builds self-esteem but builds a sense of community to boot.’

Legendarisch is een voorval van een Nederlands prentenboek dat niet in Amerika kon worden uitgegeven als een bloot getekend kindje geen badkleding aangetekend kreeg. We hoopten dat het nooit zou overwaaien naar hier, maar het is wel gebeurd. We stonden erbij en we keken ernaar.

Written by Ted

24 juli 2014 bij 07:23

Geplaatst in Diversen

7 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Jammer van die cover, want het blijft een mooi plaatje. Wel begrijpelijk.

    Wat mij steeds zo enorm irriteert/ wrang gevoel geeft is dat men met het brengen/ halen van kinderen/ 24/7 toezicht e.d. een schijnveiligheid creëert. Vergelijkbaar met wapens in de slaapkamer ter verdediging. Het ongemakkelijke tegenargument is niet alleen het kind dat onzelfstandig zou worden, maar meer nog dat de meeste potentiële boosdoeners in de familie en directe omgeving zitten. En er anders voor zorgen dat ze tot die inner cirkel gaan behoren.

    Maar het is natuurlijk veel handiger om te waarschuwen voor ‘de enge meneer in het bos’, dan om kinderen bewust te maken van hun eigen gevoel. Dus dat je geen verplichte kippenvel-zoen (of meer) hoeft te ondergaan als dank voor die dure fiets, als je daar zelf een ongemakkelijke gevoel bij hebt. Gevaar van bekenden, dat is wat misbruik vaak zo ingewikkeld maakt. Appelvrouw schrijft er heel treffend over.

    Een en ander noopt ouders tot seksuele (en emotionele) opvoeding van kinderen. Oei oei, ook al zo’n ingewikkeld iets.

    Ik kan de cover die nu op je boek staat trouwens niet zien.

    Lehti Paul

    24 juli 2014 at 08:14

    • Meen je dat nou? Ik zie hem wel, dus ik weet niet goed wat ik daar aan moet doen. Hier kun je er in ieder geval een plaatje van zien:

      Ted

      24 juli 2014 at 08:27

  2. Ach, maar natuurlijk zie ik de huidige cover wel. Alleen heb ik misschien een blinde vlek voor verkeersborden. Zeker naast zo’n mooi jongetje. (Oeps 😉 Bij nader inzien toch ook tweede cover mooi gevonden. Hoewel je ook daar misschien wel iets mee ‘besmet’.

    Ik vond je interview destijds op tv (waar?) erg ontwapenend. Dichtte je toen zelfs een plekje in ‘schaduwkabinet toe http://lehti-paul.blogspot.nl/2012/05/wandert-wordt-premier.html

    Lehti Paul

    24 juli 2014 at 08:28

  3. Het zal wel persoonlijk zijn, maar bij mij gaan er bij de tweede cover meer alarmbellen rinkelen. Een man met een kind aan de hand op een rood verkeersbord. Dat moet ellende betekenen … :-S

    Nico Lippe

    24 juli 2014 at 11:24

  4. Een zomerjongen sterk als staal
    Ja, ja dat zien wij allemaal
    Tilt vederlicht een zware kei
    Vanwege water en vermei.

    En uit een kleine dobberboot
    Is ’t buurman die een kiek toen schoot
    Een crimineel van d’ ergste soort
    Die onschuld bij de kiem reeds smoort.

    Een zieke geest, een hondenbeest
    Die waarlijk zeer moet zijn gevreesd
    Hier toont hij zijn gemene aard
    Terwijl hij koeltjes, kalmpjes vaart.

    Klik, zegt zijn toestel en verdraaid
    Dat hij toen niet werd weggemaaid
    Gekielhaald onder eigen boot
    Door onweer vond een wisse dood.

    Welnee.

    Hij liet de foto in een zaak
    Gewoon voor eigen mal vermaak
    Ontwikkelen in zwart en wit
    Als daar geen symboliek in zit.

    Co

    24 juli 2014 at 16:03

  5. Hartelijk dank voor alle reacties!

    Ted

    24 juli 2014 at 21:49

  6. gelukkig heb ik een exemplaar met de foto. Ik vind ‘m prachtig en erger me ontzettend aan dit soort verdachtmakerij. Als je wilt kun je overal wel seks inzien ben ik bang.

    wanda

    24 juli 2014 at 21:52


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: