tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Loperamide

leave a comment »

kurk2Vrijdag moest ik veel dingen buitenshuis doen, waaronder vijf* boeken over Boer Boris inspreken in Haarlem en naar een drie uur durende film gaan in Amsterdam, en dat was lastig, want vanwege enige ongesteldheid was het beter om thuis bij het toilet te blijven. Maar dat kon niet, dus ik moest een oplossing zoeken. De enige pillen die ik in huis had waren precies één jaar over de uiterste houdbaarheidsdatum heen en ik had geen tijd om naar mijn eigen apotheek te gaan, dus ik nam die oude pillen in en hoopte onderweg langs een filiaal van het Kruidvat te komen om verse medicatie in te slaan.
We kwamen in Haarlem bij zo’n winkel die zich voordoet als eeuwenoud en bol staat van homeopatische middelen. Philip Hopman, met wie ik op pad was, trok me er mee naar binnen. Ik vroeg aan de verkoopster: ‘Heeft u diarreeremmers? Ik ben vergeten hoe het werkzame bestanddeel heet, maar als u het zegt herken ik het wel.’
‘Loperamide,’ antwoordde zij.
‘Ja dat graag,’ zei ik.
‘Dat heb ik wel,’ zei de verkoopster, ‘maar als het gaat om voedselvergiftiging moet u de natuur zijn gang laten gaan.’
Een mevrouw die pal na ons de winkel had betreden volgde het gesprek met zichtbare belangstelling.
‘Ik heb homeopatische alternatieven**,’ zei de verkoopster en ze trok een la open.
‘Nee…’ zei ik aarzelend. Ik had helemaal geen zin om aan te geven of het om een voedselvergiftiging ging of om iets anders, laat staan de verkoopster daarover te laten oordelen. Ik wilde gewoon een lapmiddel om ervoor te zorgen dat ik niet heel Haarlem onderscheet en tóch mijn werk kon doen, maar die verkoopster wilde mij aan de homeopatische middelen hebben, en die andere klant keek naar ons met een gefascineerde blik van zijn dat niet de beroemde en gelauwerde kinderboekenauteurs Van Lieshout & Hopman en ik wist niet dat die konden kakken! Ik maakte mijn zin niet af en begon aan een nieuwe: ‘Laat u maar.’
Toen de verkoopster zag dat ik weg begon te lopen, maakte ze haastig een andere la open en zei: ‘Maar ik heb wel loperamide, hoor.’
‘Nee, laat u maar.’
‘Ja maar…’
‘Dank u wel, hoor,’ zei ik nog en toen stoof ik de winkel uit. Ik wilde gewoon niks kopen in een winkel waar ik ongevraagd werd doorgezaagd over de aard van mijn probleem.
Vijftig meter verderop zag ik een Etos. Daar gingen we naar binnen. Ik haalde een doosje loperamide uit het schap en rekende het af bij de kassa. De verkoopster vroeg: ‘Bent u bekend met de werking van dit geneesmiddel?’
‘Ja,’ zei ik, en toen mocht ik het doosje zonder verdere bemoeienis mee naar buiten nemen. – Voor wie het per se weten wil: ik heb geen pilletjes meer nodig gehad. Dat is niet erg, want ze gaan mee tot 2018.

*Deel 4 van Boer Boris is nog maar net verschenen – Boer Boris wil geen feest! – maar Boer Boris 5 is al geschreven, dus deel 5 hebben we meteen maar meegenomen met de opnames.
**Op de foto mijn eigen homeopatische alternatief bij diarree.

Written by Ted

11 augustus 2014 bij 07:28

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: