tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Liever berucht dan beroemd (1)

with 3 comments

boardwalkSinds een paar weken heb ik HBO, een betaalzender met vooral veel Amerikaanse films en series, die niet worden onderbroken door reclame. Je raakt er verwend van, want wat ik tot nu toe gezien heb barst van de kwaliteit en doet beseffen hoe armoedig en door de commercie gestuurd veel van de programma’s zijn die op de Nederlandse zenders vertoond worden. Toch raak ik ook een beetje gedeprimeerd van al die HBO-kwaliteit, omdat die toch vooral geïnvesteerd is in een zekere mate van naargeestigheid. Zelfs een comedyserie als Girls is in wezen dieptriest, en mijn favoriete serie tot nu toe, The Newsroom, laat weinig ruimte voor illusies met betrekking tot goede bedoelingen bij – nou ja, bij wie dan ook. Toch probeert het goede in de serie te zegevieren, wat niet het geval is bij Boardwalk Empire, waarvan ik nu één aflevering gezien heb en nog vijf jaargangen te gaan zou hebben, als ik besloot te blijven kijken, wat ik naar alle waarschijnlijkheid niet doe. Het gaat over de drooglegging in Amerika en laat zien waar overheden goed in zijn: iets verbieden zodat de handel in bepaalde producten illegaal wordt en daardoor lucratiever. In de eerste aflevering van BE maken we kennis met een stadsbestuurder die geld verdient aan dranksmokkel en onze sympathie tracht te wekken door zo nu en dan iets aardigs te doen. Zo geeft hij geld aan een jonge vrouw die vervolgens verrot wordt geslagen door haar man omdat die denkt dat zij het geld met prostitutie heeft verkregen, en die vent wordt dan bij wijze van wraak op een boot doodgeslagen en in het water gemikt. Net goed, worden wij geacht te denken. En ook Game of Thrones ga ik niet volgen: binnen de eerste vijf minuten waren al meer dan tien mensen, inclusief kinderen, onthoofd of op andere wijze afgeslacht. Ter vermaak gedetailleerd in beeld gebracht.

Ik wil dat niet. Ik wil niet naar films en series kijken waarin geweld wordt aangewend om de kijker te amuseren. Ik wil niet kijken naar programma’s waarin het kwade – ook niet tijdelijk – zegeviert. Ik wil niet gegroomd worden om vergoelijkende sympathie te gaan voelen voor een rotzak omdat die ook wel goede en aandoenlijke kanten heeft.

Het is wel een min of meer natuurlijke ontwikkeling geweest, geloof ik. Eerst had je in tv-series typische slechteriken en goeieriken. In Dallas (1978-1991) had je de in en inslechte J.R. Ewing en zijn in en ingoede knappe broer Bobby. Totdat de serie almaar doorsleepte en JR wel goeie kantjes moest krijgen en Bobby slechte, omdat alle andere verhaallijnen op waren. Men begon te vinden dat alleen maar goed en alleen maar fout eenzijdige karakters opleverde, dus er kwamen steeds meer personages die in wezen goed waren, maar negatieve kwaliteiten hadden. Ik herinner me Cagney van de vrouwenpolitieserie Cagney & Lacey (1981-1988), die wel misdaad bestreed, maar een fiks probleem had met alcohol en een zekere mate van losbandigheid. Dat werd op den duur te soft gevonden, en nu stikt het dus van slechteriken die tóch van hun moeder houden.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

29 december 2014 bij 07:01

Geplaatst in Diversen

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Watertandend kijk ik doodslag.
    Lachend zie ik moorden aan.
    Jammerlijk vind ik het filmbeeld
    dat van griezel is ontdaan.
    Gierend grinnik ik om bijlen,
    snedig klieven zij het hoofd
    van een onschuldig persoontje
    die in goede wil gelooft.
    Hikkend rol ik van pret dan
    van de bank en roep hard: ‘au!
    Haal een pleister, zuster, dokter,
    bel een ambulance en gauw.
    Anders sterf ik hier ter plekke,
    want mijn hoofd bonsde echt hard.
    Dep mij met azijnendoeken,
    bel 112 snel voor mijn part.
    Kijk mijn vinger wordt al dikker
    en een buil ontsiert mijn neus.
    Ik hoop dat ik de nacht nog haal,
    want dit lijkt mij serieus.
    Wat sta je daar stom te lachen?
    Waarom hol je niet van angst?
    Wat zeg je, jij snoodaard, schoelje
    ben ik van iedereen het bangst?
    Als ik dit mag overleven
    leer ik jou een wrede les.
    Dan snij ik je fijn aan flarden
    met een bot en roestig mes.
    Maar bel eerst de dokter wil je?

    Maar Morse mag ik graag zien net als Lewis. Daar overwin ik zelf als ik weet wie het deed.

    Co

    29 december 2014 at 14:54

  2. […] (Vervolg van gisteren) […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: