tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Amsterdam-Berlijn-München-Amsterdam (2)

leave a comment »

foto 2foto 1Na het interview werd ik naar het hotel gebracht bij de Isartor en daar heb ik een uurtje bijgeslapen, want het was wel een zeer korte nacht geweest. Daarna kwam Johannes Rieder me halen om me de stad te laten zien waar Susanna Rieder Verlag gehuisvest is. Gelukkig was de lucht opgeklaard en dat maakte met name de Viktualienmarkt erg gezellig. Dat is een markt die gecombineerd is met terrassen. Je kunt er groente en fruit kopen, en tegelijkertijd lunchen, al of niet aan tafeltjes. Prominent aanwezig daar is een ketenzaak waar je allerlei visgerechten kunt krijgen, een formule die men in Nederland wel heeft geprobeerd – ik meen dat het Noordzee Quick heette – maar die allang weer is verdwenen. Men denkt in Duitsland dat wij heel veel vis eten, maar op de haringkramen na moet men bij ons niet zo veel hebben van een lunch met vis. In Duitsland werkt de formule wel.

Ook opvallend: de aantrekkelijke manier waarop fruit en groente in de kramen wordt uitgestald. Dat het aspergetijd is zag je in haast elke kraam, want de Spargel lagen kunstig tentoongesteld op stapels of in bosjes. Heel aanlokkelijk. Snap niet waarom ze dat in Nederland niet doen, want het werkt lustopwekkend en koopbevorderend.

Ik probeerde uit te vinden waarom komkommer en augurk in Duitsland allebei Gurke heet en hoe je dan het onderscheid aan moet duiden, maar dat is me niet gelukt.

Ik hoefde de rest van de dag niets te doen, dus we konden door de stad flaneren, hetgeen we ook deden. Ik was wel eerder in de buurt van München geweest, maar niet in de stad zelf, en ik moet zeggen dat ik het wel een aangename stad vind. Echt mooie gebouwen kwam ik nauwelijks tegen, maar bijzondere wel. Lelijke ook, zoals het Haus der Kunst, dat in de nazitijd is gebouwd als een soort blok testosteron. Maar er was een prachtige tentoonstelling van installaties van Louise Bourgeois en aan de achterkant was een gerieflijk terras waar we konden zonnen. En ernáást is een punt waar de Isar onder het plaveisel vandaan komt in een krachtige stroom. Dat levert een eeuwige golf op waar waterboarders om beurten op surfen.

Een aardige anekdote: in het oude centrum is een kerk waar het omheen waait. Het verhaal gaat dat toen de kerk gebouwd werd de bouwer in tijdnood kwam. De duivel die langskwam beloofde de zaken te bespoedigen op voorwaarde dat er geen ramen zouden komen in het gebouw. Toen de kerk klaar was kwam de duivel controleren. Hij betrad de kerk en zag dat er de eerste meters inderdaad geen ramen waren, maar toen hij iets verder liep kwam er toch overal licht van buiten vandaan. Hij stampvoette zo hevig dat nog steeds de voetafdruk van de  duivel in een van de tegels te zien is, en sindsdien waait het om de kerk.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

17 juni 2015 bij 07:16

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: