tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Amsterdam-Berlijn-München-Amsterdam (3)

leave a comment »

foto 4foto 4P1110511De volgende dag ben ik vroeg in de ochtend naar het Deutsche Museum geweest. Niet echt een museum waar ik uit mezelf gauw heen zou gaan – ik ben meer van de kunst – maar ik ben eigenlijk wel toe in mijn leven aan dingen die niet 123 bij me passen. Vandaar dat ik dít museum bezocht, en ik heb er beslist geen spijt van gekregen. In de grote hal staan vliegtuigen en straaljagers en motorblokken waar ik totaal geen verstand van hem, maar ik voelde testosteron in me opwellen, want er waren op scholieren na enkel kerels binnen. Het museum laat veel techniek zien, maar toont ook muziekinstrumenten, optische instrumenten, chemie, vertelt de geschiedenis van de boekdrukkunst, enzovoort, enzovoort. Twee uur liep ik er rond en toen had ik nog niet de helft gehad.

Daarna kwam de illustrator van Sehr kleine Liebe, Brigitte Püls (rechts op de eerste foto) me halen om naar het huis van uitgeefster Susanna (links op de foto) te gaan in een buitenwijk van de stad. Daar, in de grote, zonnige achtertuin, hebben we asperges gegeten en gesproken over de volgende bundel die Rieder Verlag van mij uit gaan geven; die stellen we speciaal samen uit bestaand werk, het wordt een boek dat vanaf augustus 2016 in Duitsland verkrijgbaar zal zijn, maar geen Nederlands equivalent heeft.

’s Avonds het tweede optreden. Dit keer in de sophisticated boekhandel Moths. Ik was niet nerveus, hoewel ik ermee ingestemd had dat de ingehuurde tolk werd afgezegd. Susanna en haar broer Johannes (midden op de foto) vonden dat ik het wel in het Duits kon, en ik durfde dat wel aan nadat ik eerder al een interview in het Duits had gegeven aan de Süddeutsche Zeitung. Ik zei gewoon aan het begin van de avond dat ik ongeveer 200 woorden in het Duits ken en dat de meeste daarvan fout zijn, dus iedereen wist waar hij of zij met mijn gestotter en gestamel aan toe was. – Ik was blij verrast dat het lúkte. Als ik een woord niet wist vroeg ik het gewoon aan het publiek, en dan kwamen we er wel uit.

De winkel zat helemaal vol met publiek, en omdat het een warme avond was hebben we maar één uur gepraat. Daarna veel boeken verkocht en nog gekeuveld met deze en gene, waaronder een man die me apart nam omdat hij wilde vertellen over zijn eigen jeugdervaringen.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

18 juni 2015 bij 07:13

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: