tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Best wel tevreden

with 4 comments

echo-met-ted-van-lieshoutWEBIk word dit jaar zestig en ik heb het daar moeilijk mee. Moeilijk in feestelijke zin. Ik had niet gedacht dat ik de zestig zou halen en nu ik zo “oud” geworden ben weet ik niet precies wat ik ermee moet. Ik wil er niet te ingewikkeld over doen, maar het heeft te maken met meer verleden dan toekomst hebben & met de aard van de verwachtingen die je voor die toekomst hebt. Ik noem een voorbeeld: parachutespringen zal er wel niet meer van komen en dat komt goed uit, want ik heb er ook geen behoefte (meer) aan, en de vraag is of ik toe moet geven aan “geen zin meer”. Zoiets.

En dan is er een fenomeen waarvan ik me afvraag of anderen het kennen. Dat je naar oude foto’s kijkt en verzucht: wat zag ik er eigenlijk goed uit! Waarom zág ik dat destijds niet? – Toen ik dertig was had ik dat gevoel bij het bekijken van foto’s van toen ik twintig was, toen ik veertig was zei ik het over mezelf op foto’s van toen ik dertig was, enzovoort. En dat ik daar niks van leerde. Dat toen ik vijftig was ik vond dat ik er op foto’s van toen ik veertig was beter uitzag dan ik me realiseerde toen ik veertig was. Kennen jullie dat fenomeen? Nou, dat is voorbij. Dat is over.

Ik zie nu foto’s van hoe ik op dit moment ben (beetje flauw om deze foto op de voorkant van De Echo te nemen, want ik sta er natuurlijk niet heel duidelijk op, maar wel heel prachtig), en denk helemaal niet: over tien jaar zal ik zeggen dat ik er tien jaar geleden best wel goed uitzag. Ik zie nu heel duidelijk en heel goed dat ik er best goed uitzie. Zo goed zelfs, eigenlijk, dat ik niet snap waarom mannen en vrouwen niet aan mijn voeten liggen in amechtige bewondering. – Nou ja, bij voorbeeld dan.

Kennelijk heb ik ein-de-lijk geaccepteerd hoe ik eruitzie en vertrek niet langer van hoe ik eruit had móéten of wíllen zien, maar van hoe ik eruitzie, en daar ben ik helemaal niet ontevreden mee. Nou ja, ik zou vijf kilo lichter willen zijn, maar eigenlijk vind ik dat ook niet echt nodig.

Dat minnaars niet bij bosjes in de struiken liggen om mij te bespringen, is volledig hun eigen tekortkoming. Het enige dat ik kan doen is wat langzamer lopen langs perk en park, loof en luister, om hen de gelegenheid te geven te voorschijn te springen om mij te verschalken, maar ik heb geen haast en morgen kan ook nog.

Written by Ted

22 juni 2015 bij 07:26

Geplaatst in Diversen

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ach, ik wil het wel een keer zeggen hoor: je ziet er nog steeds prima uit. Je bent slank, je hebt haar. En het allerbelangrijkste : je hebt pretogen.

    Mieke van Hooft

    22 juni 2015 at 08:51

  2. Dat fenomeen herken ik zeker. En het heeft me meteen geholpen om ook te bedenken dat ik niet pas over tien jaar hoef te denken dat ik er vandaag best goed uitzie. Maar dat ouder worden, die rimpels en het gewicht….tja…
    Ik ben blij met elke dag. Volgens mij maakt dat een mens sowieso mooi! En mooie dingen ervaren!

    Jannie

    22 juni 2015 at 09:40

  3. 🙂

    Ted

    22 juni 2015 at 16:02

  4. Ach Ted…60 is nog ZOOOOOOOOOO jong. Houe zo ie gaat met je tevredenheid.

    Wout

    23 juni 2015 at 13:54


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: