tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Zuid-Afrika (1)

with 3 comments

IMG_3307Waar was ik de afgelopen tijd? Met Philip (Hopman, natuurlijk) in Zuid-Afrika. We waren er om aan kinderen en volwassenen verhalen te vertellen met een aantal andere schrijvers, onder wie uit Vlaanderen Stefan Boonen. Die hield een blog bij voor Jeugdliteratuur.org.

Het vertrek op woensdag 9 september was enerverend, omdat ik eerst nog een korte lezing te houden had in het Haagse Gemeentemuseum, en er nagenoeg geen tijd was om uit te lopen. Het liep toch uit, dus ik moest mijn lezing – die langer was dan ik had ingeschat – afraffelen en onmiddellijk na het laatste woord ging ik op een holletje weg. Terug naar Amsterdam om mijn koffer te halen en dóór naar Schiphol.

Tijdens de reis heb ik onregelmatig bijgehouden wat er zoal gebeurde. Wie zin heeft kan lezen wat ik zoal schreef.

Zaterdag 12 september. Philip en ik zijn op weg van Pretoria naar het westen met een gezelschap dat bestaat uit chauffeur Jan, Namibiër Hans en uit Vlaanderen Stefan. Omdat er zoveel bagage is rijdt er een tweede auto mee met Anzil, een frêle schrijfster uit Uppington en Thomas, de Zuid-Afrikaanse universiteitsprofessor die ons naar zijn land heeft uitgenodigd.
We zijn op een tiendaagse tour die tot doel heeft de kunst van het verhalenvertellen te verspreiden onder de jeugd, met name in gebieden waar sprake is van enige achterstand.
We zijn woensdag vertrokken en eergisteren aangekomen na een reis van ongeveer dertien uur. We werden van het vliegveld van Johannesburg afgehaald en gebracht naar Pretoria, waar we tot vanochtend half zes zijn gebleven. Meteen kregen we te horen dat de lezingen die we vrijdag – gisteren dus – zouden geven, niet doorgingen, omdat er examens waren. We vonden dat niet zo erg, want dat gaf ons gelegenheid om naar twee bijzondere locaties te gaan. De eerste was een grottenstelsel dat de Birth of Mankind heet. Het was een spannende tocht door nauwe gangen en kathedraalhoge onderaardse ruimten, vol stalactieten en stalagmieten, vreemde rotsformaties en onderaardse meren, waar onlangs enkele van de oudste menselijke botresten zijn gevonden. We zaten met onze neus bovenop het nieuws, want de kranten stonden vol van deze Homo Naledi, die wij in het echt te zien kregen in een museum waar de resten tijdelijk zijn opgebaard. We voelden ons wel bevoorrecht dat we het mochten zien, al ervoer ik niet echt een band met het skelet dat in minuscule botjes tot de vorm van een mens was uitgespreid op een bedje onder glas – als een Sneeuwwitje die door niemand was wakkergekust.
Donderdagavond was er een receptie in een boekwinkel in Pretoria; denk daarbij niet aan een moderne boekhandel, met een koffiecorner en een designmeubel boeken, maar aan een antiquariaatachtige zaak. De Nederlandse ambassade verzorgde de avond met verrukkelijke hapjes, terwijl de vijf schrijvers een presentatie hielden. We waren onder de indruk van Jeroen, de nummer drie van de Nederlandse ambassade, die blind is, en toch overal weet te komen, ook in een land dat hij nog niet zo lang kent en dat gevaarlijk heet te zijn.
Thomas had tegen ons gezegd dat we stadig – langzaam – moesten praten, opdat we elkaars taal konden verstaan, maar dat viel voor niemand mee. Zij die in het Afrikaans spraken deden dat in hun reguliere tempo omdat het gehoor die taal begreep; wij probeerden ons Nederlands zo traag mogelijk te brengen, maar legden het zodoende af tegen de Afrikaanse vertellers, omdat je nu eenmaal niet smeuïg kunt vertellen als je het in slow motion moet doen. Ik was dan ook helemaal niet tevreden over mijn eigen prestatie, omdat ik geen vaart kon brengen in mijn verhaal en omdat ik merkte dat ondanks het trage tempo de toehoorders meer dan de helft niet begrepen.

(Wordt vervolgd)
Op de foto: Philip en Stefan aan de wandel in Pretoria.

Written by Ted

21 september 2015 bij 07:12

Geplaatst in Diversen

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Grappig: het Zuid-Afrikaanse woord ‘stadig’ betekent in het Fries precies hetzelfde. ‘Langzaam’.

    marijkeklompmaker

    21 september 2015 at 08:32

  2. Wat een bijzondere reis, Ted!

    (Is het trouwens niet ‘een Sneeuwwitje dat’? Ik ben er even verward over…)

    booxalivedotnl

    21 september 2015 at 14:48

  3. Wauw…zo kon je nog es ergens. Zal best heel bijzonder zijn geweest. Mooie herinnering voor later Ted.

    Wout

    23 september 2015 at 12:44


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: