tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Zuid-Afrika (7)

leave a comment »

IMG_3644(vervolg)

Vrijdag 18 september. Vandaag zijn we aan de terugweg begonnen. Weer uren in de auto, met een tussenstop in Pofadder voor een laatste bezoek aan een school annex weeshuis. Nog één keer knallen, zei Philip, die na de heerlijke avond in Steinkopf ook weer hersteld is van een dip die hij overhield aan een optreden dat hij niet goed genoeg vond. – Het blíjft ons bezighouden en een beetje sarren: door de combinatie van lokale vertellers die het publiek in de eigen taal vermaken en buitenlandse schrijvers die gehandicapt zijn doordat ze de taal niet spreken, leggen we het keer op keer af tegen de plaatselijke schrijvers, of zoals Stefan het omschreef: 1-0 voor de lokale vertellers. Hoewel we het steeds dieper uit onze tenen halen, kunnen we niet opboksen tegen het voordeel dat de lokale vertellers hebben met hun eigen taal en met het bespelen van mensen uit hun eigen kring, en dan vraag je je af: waarom halen ze ons van duizenden kilometers ver als ze met plaatselijke vertellers het doel eenvoudiger bereiken? We hebben beslist wel voldoening van onze geslaagde optredens, maar ongeveer zoals een voetbalclub uit de amateur klasse, die slechts met 14-0 verliest van Ajax. Alleen zijn de rollen omgekeerd: wíj heten de professionals te zijn! De vertelkaravaan was coherenter geweest als we allemáál uit het buitenland waren gekomen, want dan had dat enkele feit gefungeerd als overkoepelend en samenbrengend thema. De vraag is dan wel of het publiek tot het einde toe geïnteresseerd was gebleven. – Het antwoord daarop is wel te geven: de formule zoals die nu was werkte wel in de klaslokalen, omdat we daar nooit gezamenlijk optraden, maar niet in de avond als iedereen welkom was en álle vertellers een optreden verzorgden.

Knallen déden we tijdens ons laatste optreden. Philip deed Temmer Tom, met een toneelstukje waarin hij de temmer speelde en ik een ondeugende leeuw, en ik deed Blootspook, nu geheel uit mijn hoofd en met veel gebaren. Boer Boris, wat we van plan waren om veel en vaak te doen tijdens deze tour, hebben we geheel laten vallen. Rijm werkte gewoon niet in deze setting!
En zo kwam een einde aan onze optredens.

Daarna reden we door naar het natuurreservaat Augrabies Falls, waar we drie of vier giraffen van veraf zagen en enkele apen en marmotachtigen, en vervolgens naar het lievelingsoord van onze gastheer Thomas, die vandaag 58 is geworden, Riemvasmaak, voor de derde en laatste braai en onze laatste overnachting in Zuid-Afrika.
Riemvasmaak is een toeristisch bedoeld oord in een rotsige vallei te midden van steile steenwanden waar zo’n vijf huisjes staan die lijken op hutten en er van binnen ook zo uitzien. Er zijn bedden in te vinden en verder niks, behalve hagedissen op de muren (zie foto), kruipende insecten en honderden minuscule vliegjes. – Toen Thomas had gezegd dat we naar zijn favoriete oord gingen, had ik iets luxueuzers in mijn hoofd, maar dat was dom van mij: Thomas houdt van het buitenleven en van braai, dus een luxe resort is niet wat hem bekoort, maar juist wel het ruwe en het rauwe en het woeste.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

27 september 2015 bij 07:30

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: