tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Pas op voor de apotheker! (1/2)

with 2 comments

apothekerDe huisarts mailde twee recepten door naar de apotheek en een dag later ging ik ze halen. De apotheker kwam met de doosjes aanzetten en zei dat ik van één medicijn minder kreeg omdat ik daar nog voldoende voorraad van had. Dat klopte, dus ik deed daar verder niet moeilijk over, al stoorde het me wel dat de apotheek zich bemoeide met wat de arts voorschreef. Het ging immers niet om een kennelijke fout. De apotheek doet het ook niet in het belang van de patiënt, maar in het belang van de zorgverzekeraar, die zo zuinig mogelijk wil zijn.

Het andere medicijn gebruik ik heel sporadisch en na twee jaar was de voorraad op. De apotheker vroeg: ‘Gebruikt u dit voor het eerst?’

Ik voelde aankomen wat er kwam, dus ik zei naar waarheid: ‘Nee, ik gebruik het al jaren.’

Te laat. De apotheker begon meteen een verhaal af te steken over bijwerkingen en ik probeerde hem te stoppen. Ik wil gewoon niet midden in de apotheek, ten overstaan van wachtende klanten, onderhouden worden over bijwerkingen als ik er niet om vraag; de apotheek doet het ook niet in het belang van de patiënt, maar omdat hij zo’n verhaaltje in rekening mag brengen bij diezelfde zorgverzekeraar.

Juist die rare relatie tussen apotheker en zorgverzekeraar (enerzijds waakhond spelen namens de verzekeraar, anderzijds eten uit de voederbak van de zorgverzekeraar) zorgt ervoor dat het belang van de patiënt steeds meer uit het oog verloren wordt. Dat belang van de patiënt is dat hij wordt gezien als mondig en zelfstandig en dat hij recht heeft op privacy – ik heb eerder al eens gekscherend geschreven over hoe een patiënt ten overstaan van het wachtende publiek wordt onderhouden over de bijwerkingen van Viagra.

(wordt vervolgd)

 

Written by Ted

26 november 2015 bij 07:25

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hoi Ted,

    ja, dat ongevraagd advies geven is heel vervelend. Maar het is niet van vandaag of gisteren. Toen ik in 1972 in Amsterdam naar de tandarts ging kreeg ik te horen dat ik een controle had overgeslagen en opnieuw gesaneerd moest worden. De kosten van het eerste consult zou ik – als straf – zelf moeten betalen. Helaas voor de tandarts had ik geen gaatjes, maar daar wist hij iets op te vinden. Toen ik zijn vraag: ‘Poets je twee maal per dag je tanden’ met ‘ja’ beantwoordde, zei hij ‘Houden zo!’ En schreef hij op de nota: Advies, tien gulden.

    Is gedeelde smart halve smart? Daar kan jij nu uitsluitsel over geven!

    Hartelijke groet,

    Peter

    Peter Smit

    26 november 2015 at 08:35

  2. Gelukkig ging de boef niet in ongeschonden tanden boren. Dat had ook nog gekund, Peter!

    Ted

    26 november 2015 at 12:29


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: