tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

De nieuwe LZL al gelezen?

leave a comment »

lzl98Mijn zestigste verjaardag is alweer een week voorbij, maar ik blijf elke dag denken aan het geweldige feest in de theaterzaal van de OBA. Om het af te sluiten wil ik graag op deze plaats iedereen, nu in het bijzonder degenen die niets van mij gehoord hebben, van ganser harte bedanken voor het bijdragen aan die geweldige dag in mijn leven! Door de grote opkomst voelde ik me de koning te rijk.

Een van de hoogtepunten van de dag was de uitreiking van de nieuwe Literatuur Zonder Leeftijd. Hoe is dat nou om een tijdschrift te lezen dat helemaal gewijd is aan je werk? Super is dat! Maar is dat interessant voor een ander? Ik durf daar niet heel stellig antwoord op te geven, maar ik denk het wel. Al kan ik me voorstellen dat als je alles achter elkaar leest, ik je de neus uitkom.

Voor wie twijfelt of hij/zij een nummer zal aanvragen en/of een abonnement overweegt, zal ik opsommen wat er in het nummer te beleven valt.

  • Het begint bij het omslag. Op de achterkant staat een blokgedicht van mij en op de voorkant het gebruikelijke portretje, zoals altijd door mij getekend. Omdat er nogal wat mensen zijn die mij arrogant vinden, besloot ik de spot met mijzelf te drijven door een opgetrokken neusje te kiezen voor het omslag. Met andere woorden: de nieuwe LZL begint al op de buitenkant met mij! :-).
  • Na de redactionele inleiding begint het nummer met een interview dat Pjotr van Lenteren mij afnam. Hij neemt daarin dertien kanten van mij onder de loep.
  • Daarna volgt de Mosse-lezing die ik in 2012 heb gegeven, een jaarlijkse lezing ten behoeve van de emancipatie van homo’s.
  • Vervolgens beschouwt Jan Van Coillie, die zo’n beetje dé kenner van kinder- en jeugdpoëzie van de lage landen is, mijn werk. Hij doet dat bundel voor bundel en zeer gedegen.
  • Dan kom je een verhaal tegen waarmee ik laat zien dat lang niet alles wat ik maak het ook werkelijk tot een boek schopt; er staat een tekening bij van Philip Hopman.
  • Tiny la Roy kijkt in een boeiend artikel naar Zeer kleine liefde en Mijn meneer, oftewel naar een bijzondere gebeurtenis in mijn leven.
  • Dan komt Vanessa Joossen met een geestig geschreven betoog waarin onder meer het thema ouderdom in Driedelig paard wordt belicht. Voor mij een aangename ervaring, omdat ten tijde van het verschijnen van het boek dit aspect, voor zover ik weet, niemand is opgevallen.
  • Vervolgens laat Aidan Chambers zijn licht over mij schijnen.
  • Karel Eykman heeft een brief geschreven waarin hij enkele herinneringen aan mijn debuutperiode ophaalt, en die brief is integraal afgedrukt. Je leest hem dus in het typische, herkenbare handschrift van hem.
  • Gebr. mocht niet ontbreken en daar zorgt Joke Linders voor.
  • Dan haalt Philip Hopman herinneringen op aan hoe we elkaar leerden kennen.
  • Jacques Dohmen, die redacteur was bij Querido, vertelt hoe we elkaar leerden kennen, en dat dat met tranen gepaard ging. Wie vorige week maandag in de OBA was heeft Jacques zijn stuk daar horen voorlezen. Het was een van de emotionele hoogtepunten van de avond.
  • Selma Niewold gaat in haar artikel in op het thema ‘dood’ in mijn werk.
  • Mijn rol als leesbevorderaar wordt besproken door Liselotte Dessauvagie.
  • Dan vertelt Rolf Erdorf of mijn werk wel of niet te vertalen is.
  • Sander Bax vergelijkt Driedelig paard met Nu in handige meeneemverpakking in een voor mij verademend stuk.
  • Vier columns die ik lang geleden geschreven heb.
  • Kris Nauwelaerts kijkt naar mijn beeldend werk.
  • Linda van Scherrenburg interviewt mijn eerste uitgever Henny Bodenkamp, die zich ons gezamenlijk verleden totaal anders herinnert dan ik. 🙂
  • Dolf Verroen geeft me ervan langs in een liefdevol betoog.
  • Jan Kok haalt herinneringen op aan de Sesamstraat– en Klokhuistijd.

Veel hè? Ik wil bij dezen graag iedereen die aan het nummer heeft meegewerkt daarvoor van harte bedanken! Ik hoop dat de beloning mede zal bestaan uit een enorme toeloop van het aantal lezers en een aanwas van het aantal abonnees, want LZL is het enige overgebleven tijdschrift dat consequent ingaat op de studie van kinder- en jeugdliteratuur! Wie nieuwsgierig is geworden kan zich nader informeren via deze site.

Nog één ding: in de artikelen wordt regelmatig verwezen naar het interview dat Eline Rottier met me had. Die naam moet je onthouden.

Written by Ted

28 december 2015 bij 07:30

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: