tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Oude en nieuwe buren

with 4 comments

loesje_buren-237x300Al vijfentwintig jaar woon ik in hetzelfde huis. Toen ik er mijn intrek nam, bovenin een Amsterdams pakhuis, was de rest bedrijfsruimte. Een handel in prentbriefkaarten. Na een jaar of tien trok het bedrijf weg en werden de lege verdiepingen, op het souterrain na, omgetoverd tot woningen. Helemaal beneden was en is een opslag, daarboven, op de beletage, woonde een stel van wie de vrouw eerder al vertrok, op de eerste etage een alleenstaande man en pal onder mij een echtpaar dat een kind kreeg en om die reden naar een huis met een tuin wilde. Maar het was crisis, dus hoewel ze allang vertrokken waren bleef hun woning onverkocht.

Plotseling, een paar maanden geleden, kwam alles in een stroomversnelling. De markt trok weer aan en binnen luttele weken wisselden de drie woningen onder mij van eigenaar.
Een week geleden heeft een jonge vrouw haar intrek genomen op de beletage. De dag erna verhuisden de nieuwe bewoners van twee-hoog hun spullen naar binnen en over anderhalve maand komt er een andere man wonen op de eerste verdieping.

Ik weet niet of ik blij of verdrietig moet zijn. Ik weet helemáál niet wat ik moet voelen. Aan de ene kant heb ik het gevoel dat ik achtergebleven ben, omdat de voormalige bewoners aan een leven elders zijn begonnen, aan de andere kant besef ik dat het voor de huidige en toekomstige bewoners een nieuw begin is onder mijn oude dak. Dat laatste zou moeten prevaleren, want een nieuw begin is mooi. Toch mis ik de oude bewoners al een beetje, want ik kende ze, wist wat ik aan ze had, en voel een soort van jaloezie dat ze iets gaan doen met hun leven waar ik zelfs zijdelings niet meer bij betrokken ben.

Written by Ted

19 januari 2016 bij 07:05

Geplaatst in Diversen

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Voor elke deur die sluit gaat er ook weer een open Ted. Maar ik voel je leegte wel aan al zijn herinneringen ook weer leuk. Misschien kan gezamenlijke alternatieve energie (toch die zonnenpanelen op je dak….) een band smeden met je nieuwe trapgenoten? Of leg een bouwsteen met een bloemetje of plantje…

    Wout

    19 januari 2016 at 10:07

  2. Erg herkenbaar, dit gevoel. En daarbij zijn mensen tegenwoordig vaak te druk met van alles om nog stil te staan bij zoiets als buren. Of melancholische gedachten…

    bierkenz

    19 januari 2016 at 11:20

  3. Ik heb mijn buren lief,
    Zo lief van achter het raam
    Of over de heg- goedemorgen-
    Ik heb ze lief bij winterweer
    In zomertijd min ik ze zeer
    Als ze vertrekken voor vakantie.

    Ik heb mijn buren lief,
    Ze sterven soms, verdwijnen
    Zonder mij te zeggen hier of daar
    Ik blijf en voel zeer diep
    Vooral bij narigheid of griep
    Ik heb mijn buren lief.

    Co

    19 januari 2016 at 14:53

  4. Ted, afgezien van je terechte en herkenbare emoties: wees blij dat ze kennelijk in hun nieuwe paradijsje de structuur niet zijn gaan omgooien, d.i. muren eruit breken, leidingen omleggen en badkamers van vorm veranderen. Ik zit in mijn sociale huurflatje opeens gesandwiched tussen twee etages die – o schande! – zijn verkocht.
    Elk stel maakt er zijn eigen indeling van (wat ons, huurders, ten strengste is verboden), wat mij maandenlang herrieterreur bezorgde. En natuurlijk niet allebei tegelijk, maar elk jaar één intense verbouwing.

    booxalivedotnl

    19 januari 2016 at 19:17


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: