tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Komt u gratis voor ons werken?

with 15 comments

gratisRegelmatig krijg ik verzoeken om iets gratis te doen. Dat wil zeggen: men vraagt me om iets te doen en houdt in het midden of daar een vergoeding tegenover staat. Ik vraag daar dan altijd naar, maar heb dan vaak al besloten om het niet te doen, omdat de aanvrager daar niet meteen open kaart over speelt.
Ik kreeg weer zo’n verzoek:

Wij zijn op zoek naar een professionele jury met een scherp paar ogen en een brede kijk op het vakgebied. Een jury die de deelnemers inspireert, die ze waarderen en waar ze graag feedback van krijgen.  Als jurylid bent u samen met vier anderen verantwoordelijk om een eerste, tweede en derde prijswinnaar uit te roepen.

Ik vroeg dus naar het honorarium. Het antwoord – met name het zevende woord ervan – schoot me in het verkeerde keelgat:

Bij ons is het jureren een erejob. Natuurlijk worden reiskosten vergoed, wordt de jury in de watten gelegd, vullen we de inwendige mens met goed eten en is er geen gebrek aan drankjes en aandacht voor de jury. Maar we hebben geen financiële vergoeding beschikbaar voor het jureren.

Ik schreef dit terug:

Het spijt me, maar dan moet ik om principiële redenen afhaken. Ik vind het helemaal geen eer. Integendeel. Het werk dat ik doe verdient het om te worden gehonoreerd. Ik hoef helemaal niet in de watten gelegd te worden en ik hengel niet naar aandacht.
Los daarvan staat dat ik wel veel bewondering heb voor het feit dat u uw werkzaamheden gratis verricht.

Er kwam een sportief antwoord:

Natuurlijk lees ik tussen de regels dat u begrijpt dat ik hier niet geheel vrijwillig 40 uur in de week zit. En ik vind het ook nog wel een sympathieke manier waarop u uw punt nog eens extra helder maakt.

Written by Ted

24 februari 2016 bij 06:55

Geplaatst in Diversen

15 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ook ik word met enige regelmaat gevraagd voor noppes iets te doen. Geen punt als je geen geld heb, bied ik dan aan. Er zijn ook andere vergoedingen mogelijk: een ah-bon, een maandje mn hypotheek betalen… Want dat zijn de kosten die ik niet kan betalen als ik voor niks werk. Welke reactie ik krijg? Heeeel verbaasde gezichten…

    Marjoleine Tel

    24 februari 2016 at 09:59

  2. Ik dacht dat ze op zoek waren naar een professionele jury. Als je professionelen wilt, zal je moeten betalen.
    Als iedereen nee zegt tegen gratis werk, dan zullen zulk soort voorstellen ook ophouden. Dus, massaal nee zeggen tegen gratis werk! De enige reden dat het zich zo vaak voordoet, is omdat er nog steeds een hele hoop mensen zijn die er ja tegen zeggen.

    Tamara

    24 februari 2016 at 10:27

  3. Er bestaat zoiets als vrijwilligerswerk.
    Maar ik begrijp goed dat je vindt dat jurywerk hier niet onder valt…

    Herman Verschuren

    24 februari 2016 at 16:51

  4. Ik wil graag zelf bepalen wat voor vrijwilligerswerk ik doe, Herman. Ik deed onder meer de Middag van het Kinderboek en ik doe nu het Register Kinderliteratuur & Geneeskunde.

    Ted

    24 februari 2016 at 17:41

  5. Ik zeg altijd ja tegen zoiets. Maar alleen als zij in ruil daarvoor mijn huis komen schoonmaken. Er is niets leuker dan na een avond jureren thuis te komen in een huis dat lekker schoon is. Ze zeggen bijna altijd nee.

    Manon Sikkel

    24 februari 2016 at 18:06

  6. Haha, da’s een goeie!

    Ted

    24 februari 2016 at 19:17

  7. Helemaal gelijk meneer Van Lieshout.
    Jeroen van Merwijk schreef hier ooit het volgende over:

    Waarom zou het werk van een kunstenaar en kunst geen geld mogen kosten?

    Alles kost geld.
    Woningbouw kost geld, wegenaanleg kost geld, defensie, onderwijs, noem maar op.
    Huisdieren kosten geld, maar ook dieren in dierentuinen, dieren in de wei en op het erf, dieren in stallen, achter hekken, dieren met vlekken en zonder vlekken, dieren met veren en met haren, dieren met schubben en gladde dieren evenals ruwe dieren, dieren met armen en vleugels, dieren zonder benen en met neuzen en omgekeerd, zelfs wilde dieren in beschermde natuurgebieden kosten geld.
    Planten kosten geld, bomen en struiken kosten geld, sierheesters, kruiden, bijvoorbeeld pepers en basilicum, kosten allemaal geld.
    Tomaten kosten geld, komkommers kosten geld, bloemkool, rode kool, witte kool, savooiekool, boerenkool, spruitjes, bietjes gekookt en ongekookt, aardappeltjes, toetjes, bijvoorbeeld verdronken matroos en chocolademousse, alsmede tussengerechten kosten geld.
    Zout kost geld, suiker, borden kosten geld, messen kosten geld, hoesjes voor telefoons, dekbedovertrekken, vaste vloerbedekking, spul om vaste vloerbedekking die vies is geworden weer schoon te maken, spiegels, wc-eend, kinderen, bejaarden, conducteurs en stoeptegels kosten allemaal stuk voor stuk geld.
    U kost zelf ook geld, lieve luisteraar, uw sokken kosten geld, uw gebit, uw tongpiercing, uw verzekering, uw kapsel, uw ondergoed, uw overjas en uw 12-uurtje kosten allemaal geld.
    Uw vrouw kost geld, uw auto kost geld, uw koelkast, uw alimentatie, uw vakantie, uw harde schijf en zachte porno kosten allemaal geld.
    Landen kosten geld, de Verenigde Naties kosten geld, oorlogen kosten geld, vredesmissies kosten geld, landmijnen, clusterbommen, bermbommen, kernbommen, verbandgaas en pleisters, jodium en een troostend woord, alles kost geld.
    De zee kost geld, de aarde kost geld, alpineskiën, de Noordzee-regatta, het regenwoud kost geld, zelfs het heelal kost geld.
    Zoals gezegd: alles kost geld.
    Nu dan: Als alles maar dan ook alles altijd en overal bergen met geld kost, waarom zou dan uitgerekend kunst het enige op de gehele wereld en in het volledige universum
    zijn, dat geen geld mag kosten?
    Ik denk dat dat komt omdat wij Nederlanders aan alles, maar dan ook echt aan alles geld willen verdienen.
    En toegegeven: het barst op de wereld en met name in Nederland van de dingen die als enig bestaansrecht hebben dat ze geld opbrengen.
    Die ooit zijn bedacht met maar één doel voor ogen: zoveel mogelijk poen zien binnen te sleuren.
    Dat valt niet te ontkennen.
    De Verenigde Oost-Indische Compagnie moest vroeger bijvoorbeeld geld opbrengen, net zoals de Koninklijke Shell dat tegenwoordig moet doen en Akzo Nobel en DSM en de voormalige Hoogovens en de haven van Rotterdam.
    De meeste dingen die geld moeten opbrengen zijn niet leuk.
    Niemand zal zeggen dat bijvoorbeeld de haven van Rotterdam
    leuk is.
    De haven van Rotterdam stinkt, de haven van Rotterdam is lelijk, in de haven van Rotterdam heerst mismoedigheid, droevigheid en geestelijke armoede.
    Het enige voordeel van de haven van Rotterdam is dat er geld wordt opgebracht.
    Maar er zijn ook dingen die geen geld hoeven op te brengen.
    Dingen die wel leuk zijn.

    Dingen waar al het opgebrachte geld aan kan worden besteed.
    Één van die dingen is cultuur.
    Na een week hard werken in de vermaledijde Rotterdamse haven kan de havenarbeider wat troost en vergetelheid zoeken in de kunsten.
    Hij bezoekt met zijn vrouw een musical over drie musketiers die er eigenlijk vier zijn, hij bekijkt een film van de een of andere geniale Nederlandse regisseur en hij gaat uitgebreid eten in een van de geweldige restaurantjes in de Rotterdamse binnenstad.
    Na een welbesteed weekeinde vol avontuurlijke cultuur is onze havenarbeider dan ook weer in staat om zijn geestdodende, uitzichtloze, saaie en mensonterende werk in de haven te verrichten dat maar ’n voordeel heeft: dat het geld opbrengt.
    Geld waarmee hij het weekeinde daarop weer troost kan gaan zoeken in een van de vele kunstpaleizen en cultuurtempels die ons landje (nog) rijk is.
    Want cultuur hoeft geen geld op te brengen, cultuur mag wat kosten!

    Jeannette

    24 februari 2016 at 23:40

  8. Mooi betoog.
    Ik begrijp de aanvragers wel: het budget dat ze hebben is niet klein omdat ze het zélf klein wilden hebben, maar omdat overheden er niet meer voor over hadden.

    Ted

    24 februari 2016 at 23:43

  9. Ik krijg deze aanvragen bijna iedere week, ( ik ben grimeur) meestal begint het dan met: we hebben een klein budget,en helaas geen geld voor u, en dan bedank ik netjes, …. En heel vaak hoor ik dan, dat is toch je hobby, nee lieve mensen dit is mijn beroep. Vaak staat er dan nog bij is goed voor je Naams bekendheid en nu klinkt het misschien heel erg , maar ik zeg dan ik heb die Naams bekendheid niet nodig want iedereen kent mijn al..en daarnaast , ik kies zelf voor welke goede doelen ik werk en waar ik gratis heen ga, en verder Wil ik graag netjes betaald worden, eet niet graag weken achtereen droog brood.

    Ineke Blokland

    25 februari 2016 at 01:13

    • Of je wordt bekend als ‘die grimeur/illustrator/etc die het gratis doet’. Heel af en toe doe ik ook wel eens voor niets (als het mijn eigen keuze is). Soms zeggen mensen dan: ik zal reclame voor je maken! Dan zeg ik: da’s goed, maar zeg er niet bij dat ik het voor niets deed alsjeblieft.

      boterletters

      27 februari 2016 at 16:49

  10. Als ze jouw betalen, lijkt het mij goed. Anders niet. Alleen als ht chtom een bijzondere prijs gaat, levert het jouw naam misschien iets op.

    Mignon Vredenbregt

    25 februari 2016 at 08:45

  11. U hebt gelijk.

    Ingrid

    25 februari 2016 at 10:53

  12. Ik kan mijn werk gratis doen als de bakker zijn brood gratis bakt, die kan zijn werk gratis doen als de molenaar zijn meel gratis maalt, die kan zijn werk gratis doen als de boer zijn koren gratis maait…

    Een wijs man zei eens (in het Chinees waarschijnlijk):
    “If you pay peanuts you get monkeys”

    Irina Filtzer

    25 februari 2016 at 20:34

  13. Als beeldend kunstenaar ben ik geregeld gevraagd exposities in te richten in bedrijven of ziekenhuizen. Vroeger heb ik dat geregeld gedaan, enige dagen kwijt met selecteren werk en inrichten en ophalen. Verkopen doorgaans 0. Daarmee ben ik gestopt, ik de uitstraling van een bedrijf, ziekenhuis of zorginstelling alleen nog verfraaien met het luxe behang van mijn kunst , indien er een goede huurvergoeding, of aankoop aan vast zit.
    doorgaans ontvang ik dan verbaasde gezichten en gaat het niet door.

    Joukje Pees

    26 februari 2016 at 19:11

  14. Goed betoog. Als schrijver en freelance tekstschrijver krijg ik helaas ook vaak zulke vragen. Heel soms doe ik het wel, maar enkel als ik daar ‘de ruimte’ voor heb. En eigenlijk zou ik het niet mogen doen. Organisatoren en opdrachtgevers moeten maar een beetje ‘opgevoed’ worden op dat vlak.

    Gek genoeg lijkt het argument dat je het ‘graag doet’ een reden om je niet of weinig te betalen. Nou, mijn tandarts doet zijn werk ook graag (waarom is me niet geheel duidelijk :p), maar ik betaal hem wel rijkelijk. Hetzelfde geldt voor de loodgieter, bakker, en noem maar op. Daar ga je niet discussiëren over de prijs, ook al ligt die naar jouw aanvoelen te hoog…

    Leen Raats

    30 maart 2016 at 15:38


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: