tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Het overschot

with 4 comments

BB7-omslagVeel schrijvers zullen het herkennen: een boekhandel vraagt je te komen signeren en daar zit je dan achter een tafeltje met een stapel boeken en er komt haast niemand. Je vindt het een beetje genant omdat mensen langslopen die zich afvragen: wat doet die vent daar? En je vindt het vervelend voor de boekhandel die de moeite heeft genomen om je te vragen.

Philip (Hopman) en ik hebben het geluk dat het de laatste tijd anders is. We krijgen regelmatig uitnodigingen om samen in een boekhandel te verschijnen in het kader van Boer Boris. Zo waren we zaterdag in Silvester, de kinderboekenwinkel in Zoetermeer. Tien minuten voor aanvang zat er nog geen hond, maar terwijl wij ons achter een gordijn stonden om te kleden in onze blauwe overall en rode laarzen, kwam een jongetje met zijn kleine broertje ineens te voorschijn om om de haverklap te vertellen hoe lang het nog duurde voor het moest beginnen. Van ‘Nog vier minuten!’ en ‘Nog twee minuten!’ tot ‘Jullie zijn te laat!’ Het jochie tikte op zijn horloge en we zagen dat het er twintig seconden over twee op was. We begonnen dus maar gauw, ook al was het op ons eigen klokje nog twee minuten voor twee.

Vóór het gordijn was de winkel inmiddels in ijltempo overvol geraakt met kindjes en hun ouders, en te midden van flink veel rumoer gingen we van start. We hebben uiteindelijk drie boeken voorgelezen – eh, voorgeschreeuwd eigenlijk – verteld en getekend, veel boeken gesigneerd, en leuke kinderen ontmoet. Krijsende kinderen, verwonderde kinderen, trouwe kinderen (een meisje kwam met een tas waarin álle Boer Borisboeken zaten!), en volwassenen met leuke verhalen over die kinderen. Een moeder vertelde: ‘Er viel bij ons iets kapot op de vloer en toen zei onze kleuter, bij het zien van de scherven: “Dat is het overschot.” Wij wisten onmiddellijk waar hij dat woord vandaan had, want we hadden hem Boer Boris en de maaier voorgelezen en daarin staat als er iets kapotgegaan is: “Dit is wat er van over is! Dit is het overschot!”

(Ik wil het niet altijd maar herhalen, maar dit is wéér een bewijs dat het nergens voor nodig is om woorden waarvan je denkt dat ze te moeilijk zijn voor kinderen, van ze weg te houden. Gun kinderen toch zélf de beslissing om woorden te adopteren of niet!)

Het was pittig en uitputtend werk, twee uur drukke kinderen onderhouden, maar toen de klus geklaard was, vertrokken we met een voldaan gevoel en zonder een spoor van heimwee naar al die keren dat we duimen zaten te draaien in een boekhandel bij een stapel boeken die maar niet lager werd.

Hoera: de herdruk van Boer Boris en de eieren is nog op tijd verschenen voor het Pasen is!

Written by Ted

21 maart 2016 bij 07:18

Geplaatst in Diversen

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Tom Tom wees ons de weg tot aan een parkeerautomaat met muntjes. Omdat we alleen een briefje hadden, kochten we een doosje choco- rozijnen bij de kaaswinkel. Zo kregen we genoeg muntjes terug.
    Daarna zochten we het bordje ” Dorpsstraat”. Dat hing daar om de hoek. Nummer honderdvijftien stond gelukkig in cijfers naast de deur, want dat is wel een heel lang woord.
    Er stonden stoeltjes klaar en bekertjes, ranja, thee en sap. We mochten ook een koekje.

    We zaten nog maar net, toen het gezicht van Boris 1 achter het gordijn vandaan verscheen: “Kunnen we beginnen?” Boris las niet zomaar voor, hij luisterde en keek naar ons, wij mochten alles raden, opstaan, aanwijzen en zelfs op Boris’ tenen staan. Boris 2 tekende, die tekende en kon tegelijkertijd ook grapjes maken. In een van mijn oren zat nog zwemwater, misschien hoorde ik het niet helemaal goed, maar Boris 1 dacht, geloof ik, dat een haan ” boe” zegt? Ook bedachten we samen wat er zoal uit een ei komt en Boris tekende…alles.

    In de pauze schreven ze namen in ons boek. Wij mochten zelfs twee keer komen.
    Toen sloeg Boris het nieuwste boek open en hij vertelde ons over bijzondere eieren en over niet zomaar een haas en over een ongelukje en over een super school en over kinderen die helpen. Dat is een pracht verhaal.
    Tot slot kregen wij, allemaal een tekening, een echte. Die van mij hangt in een lijstje op mijn kamer.

    Dank jullie wel, Boer Boris!

    beatrijs

    21 maart 2016 at 09:28

  2. Wat een leuk verslag!

    Ted

    21 maart 2016 at 09:59

  3. Ik was er bij en vond het erg leuk. Peuter van 2,5 heeft genoten, ondanks de drukte. Super dat jullie in stijl komen en tijd voor kinderen nemen!

    Marieke

    21 maart 2016 at 11:37

  4. Geweldig die reactie van dat kind en de rest van het publiek.
    Super dat Boer Boris en de eieren nog net op tijd is uitgekomen!
    Gefeliciteerd met jullie succes en fijne paasdagen.

    Mignon Vredenbregt

    26 maart 2016 at 10:11


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: