tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Bogotá (9)

leave a comment »

IMG_4467.JPGZondag 24 april 2016.

Vandaag gaan we weer naar huis. Het was een enerverende week, met op vorige week zondag en maandag vooral veel schilder- en opbouwwerk aan het paviljoen van Nederland op de boekenbeurs, en de dagen erna veel optredens. Die van gisteren vond ik het minst. Philip en ik beginnen allebei op onze laatste benen te lopen, en de twee optredens die we gezamenlijk moesten verzorgen waren voor ons niet nieuw of uitdagend. Wel leuk, omdat we veel kinderen voor onze snufferd kregen, maar ik voelde me ernstig onthand doordat ik niet met de kinderen kan praten. Philip wel, en die had dan ook meer voldoening van de optredens dan ik. Hij had al een kick gekregen van het optreden in de ochtend, toen de Spaanse vertaling van ‘Ga toch fietsen‘ werd gepresenteerd. De tribune zat vol (er stonden zelfs mensen die er niet meer bij konden) en na afloop stond er een lange rij die een gesigneerd exemplaar wilde. Zodoende kwamen we te laat bij de tweede afspraak, in een bibliotheek annex cultureel centrum, waar we voorlazen en tekenden, en na afloop had ik een zwaar interview met iemand van het ministerie van cultuur over het belang van literatuur en kunst voor kinderen. De interviewer vertelde dat de minister had gezegd dat je zelfs slapende kinderen mee moet nemen naar het museum en daar was ik het van ganser harte mee eens! Na afloop kon ik alleen nog een kouwe hap die warm bedoeld was door mijn strot duwen, omdat de lunch aan me was voorbijgegaan zonder dat de anderen het gemerkt hadden.

IMG_4505.JPG

Vervolgens hadden we in een boekhandel nog een sessie, die voor Philip opnieuw bevredigender was dan voor mij, omdat hij rechtstreeks met de aanwezigen kon communiceren en ik niet, en omdat zijn boek verkocht mocht worden en het enige boek van mij dat in het Spaans is verschenen, ‘Ik ben een held‘, wel in kleine aantallen aanwezig was, maar om onduidelijke redenen van de boekenbeurs niet mocht worden verkocht. Opmerkelijk detail, terzijde: van het boek is alweer de vijfde druk verschenen, terwijl ik nooit inkomsten krijg vanuit Spanje.

IMG_4548.JPG’s Avonds was er op uitnodiging van de ambassade een diner in een restaurant waar ongeveer 25 mensen aan twee lange tafels zaten, en dat was gezellig. Philip ging eerder weg omdat hij een afspraak had om het nachtleven te verkennen, maar ik had daar geen behoefte aan. Op het laatst was ik mijn bril kwijt en mobiliseerde zo ongeveer iedereen. Zelfs Cees Nooteboom, die al 82 is, hielp zoeken. Vergeefs. Ik ging zonder bril terug naar het hotel in een busje vol gezellige gasten die allemaal zeiden dat ze me helemaal niet met bril gezien hadden. En inderdaad: mijn bril lag onder een haastig op het bed geworpen hemd; ik had hem helemaal niet naar het restaurant meegenomen. – Ik was moe en voldaan en wilde terug naar huis.

Written by Ted

1 mei 2016 bij 01:06

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: