tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Bogotá (10)

leave a comment »

IMG_4147.jpgDinsdag 26 april 2016.

Al voor achten zondagochtend sms’te Philip dat hij klaar was om te ontbijten. Zijn afspraak met een vriend van een vriend was geen succes geweest, dus hij had het niet bar laat gemaakt.

We hoefden niks meer te doen en het regende, dus we gingen ook niet de stad in, laat staan de stad uit. We hadden nog Colombiaans geld over en dat spendeerden we op onze laatste dag in Bogotá voor het grootste gedeelte bij een Japans restaurant naast het hotel. We hebben daar een keer of vijf gegeten en steeds naar genoegen. Echt Colombiaans hebben we nauwelijks voorgeschoteld gekregen, op een lekkere aardappelsoep na. We schrokken ons het leplazerus toen we een van de eerste dagen in een typisch Colombiaans restaurantje dachten te eten en vis met gesmolten kaas op ons bord kregen.

Zoals bij elke gelegenheid kwam een vrijwilligster (we hebben er allemaal een toegewezen gekregen, wat ideaal was, want alle zorgen over het vervoer werden op die manier uit onze handen genomen) ons op tijd halen voor de terugtocht naar het vliegveld. Het inchecken ging beduidend vlotter en soepeler dan op Schiphol; de hele terugreis naar Nederland verliep aangenamer, hoewel die langer duurde vanwege een overstap in Parijs. We zaten in een wat ouder toestel met nog geen ergonomisch vormgegeven stoelen, die om die reden lekkerder zaten, vooral omdat de rugleuning wat verder naar achteren kon. – Ik bedoel: ze geven stoelen tegenwoordig ergonomisch vorm, waarmee bedoeld wordt dat ze zo krap mogelijk gemaakt worden, zodat er – in dit geval – meer stoelen in een vliegtuig kunnen, echter zonder de mens eveneens ergonomisch te “verbeteren”. In ergonomisch opzicht hebben mensen een veel te dikke reet voor die doordacht vormgegeven fauteuils.

Gisteren kwamen we thuis en ik dacht dat ik in zou storten, want ik ging naar Colombia met een opeenstapeling van kwaaltjes. Die verdwenen niet; ik wende er steeds beter aan. Thuisgekomen kwam het verval niet. Ik sliep moeilijk, maar was vanochtend wel uitgerust. Ik kijk terug met voldoening en tevredenheid op een lange week Bogotá en denk terug aan de leuke mensen die ik heb ontmoet: collega Angela,  Floris en Joris en Lotte van de ambassade, Roos de Ridder en Lies Wijnterp van de organisatie, de vrijwilligsters Laura en Daniëlle, de werklui op de beursvloer, de locale mensen die behoorden tot de organisatie van de beurs. En ook de Nederlanders die aanwezig waren op die beurs, zoals ontwerpster Irma Boom en straatkunstenaar Rienke Enghardt. De mensen van het architectenbureau dat de beurs ontwierp. De bijzondere Gilian Schrofer die de wereld rondreist met zijn indrukwekkende tentoonstelling die onder meer bestaat uit 3d-geprinte stoeltjes van zo’n honderd jaar Nederlandse ontwerpers! Jan Rothuizen met zijn opgeblazen plattegronden en tekeningen van interieurs. Tommy Wieringa, Cees Nooteboom en zijn partner, vertaler Diego Poels en historicus Sytze van der Veen en partner, natuurlijk Roy Colastica en Laura Quast. En al die anderen wier naam ik niet paraat heb. Dank voor een onvergetelijke tijd!

IMG_4341

Written by Ted

2 mei 2016 bij 07:55

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: