tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Koningsdam (3)

with 2 comments

IMG_4785.JPGOp zo’n cruiseschip kunnen ongeveer 2600 passagiers en nog eens 1000 bemanningsleden. Heb ik me laten vertellen. Geloven doe ik het eigenlijk niet. Zo nu en dan was het razenddruk in de halletjes bij de liften en in de restaurants, maar ik zag te vaak dezelfde mensen om me voor te kunnen stellen dat er zo veel opvarenden aan boord waren. Er is echter ook geen reden om eraan te twijfelen, dus het zal wel. Toch kon je soms door het trappenhuis lopen en dan juist niemand tegenkomen.

Vriend W klaagde daar wel over. Over de trappenhuizen. Er zijn drie publieke lifthallen aan boord met elk vier liften: aan de voorkant van het schip, de achterkant en het midden. In andere cruiseschepen , zei W, zijn er zes per trappenhuis. Ik weet dat niet meer. Maar ik weet wel dat we soms zo lang op een lift moesten wachten dat we zijn gaan lopen. Dat was beter ook, want je vreet je helemaal vol aan boord.

Er zijn verschillende restaurants aan boord. Voor een aantal moet je bijbetalen, maar de “hoofdrestaurants” zijn gratis. Of ik kan beter zeggen: bij de prijs inbegrepen. Beneden in het schip (op dek 2 en 3) is een uitgestrekte ruimte waar je aan tafeltjes zit, privé of samen met anderen. Je eet daar à la carte. Boven in het schip zijn twee buffetten waar je kunt kiezen uit geëtaleerde etenswaren.

Daarin zat wel een verandering. Op de eerdere schepen nam je een dienblad, liep je langs de counters en schepte op wat je wilde hebben. Zo kon het gebeuren dat de man voor je alle zes nog resterende kipfiletjes op zijn bord schoof en ermee vandoor ging. Op de Koningsdam zijn geen dienbladen en de meeste counters zijn afgeschermd door glas. Als je iets wilt moet je dat vragen aan een bemanningslid dat je bedient. Je krijgt dan wat je wilt hebben op een klein bord aangereikt. Je kunt gerust zes borden kipfilet vragen, maar dan zul je weer achter in de rij moeten gaan staan, want als je je handen vol hebt moet je naar je tafeltje lopen om de borden neer te zetten voor je de volgende lading kunt gaan halen.

Het is hygiënischer dat niet iedereen met zijn handen in de etenswaren graait en het is ook zuiniger, want menig oog is groter dan de maag.

Als je je realiseert dat bijna vierduizend mensen moeten eten, is haast niet te bevatten hoe het mogelijk is dat het eten van zulke goede kwaliteit is. Hoe kun je vis niet te gaar maken voor zo veel eters, hoe zorg je dat duizend filets mignon botermals zijn en groenten beetgaar? Zowel in het restaurant als in de buffetzaal hebben we uitstekend gegeten, en ook toen we ons een keer lieten verwennen, voor twintig euro de man extra, in het oosterse restaurant aan boord, Tamarind. Slechts een keer viel het eten tegen. We hadden gereserveerd voor het specialiteitenrestaurant waar we een De Librije-avond zouden meemaken. De Librije van Jonny Boer in Zwolle is altijd volgeboekt en duur, dus we besloten om voor 69 euro per persoon zijn aan het schip uitgeleende kookkunsten (hij was natuurlijk niet zelf aan boord!) eens uit te proberen. Dat viel tegen. De vis was te gaar, de combinaties waren niet zo gelukkig (delicate smaken en dan een zoetzuur zilveruitje om de smaak te verpesten) en de verwachtingen waren te hoog gespannen.

Nee, dan de hamburgertent aan boord. Gratis en van ongekende kwaliteit. Die hambugerstand bevond zich bij het overdekte zwembad aan boord en W was er bijna dagelijks te vinden. – Omdat ik geen foto heb gemaakt van een van de restaurants, laat ik het zwembad zien. Er waren er twee. Het ene was overdekt, maar het dak erboven kon open, en het andere was achter op het dek. Allebei de baden waren ondermaats. Maar bijna elke ochtend dat ik baantjes ging trekken was ik er alleen. Als er een andere man bij wou, wat een paar keer gebeurde, was ik meteen ontstemd; ik vond het zwembad net groot genoeg voor mezelf alleen.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

7 juni 2016 bij 07:02

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hallo Ted, wat is dat heerlijk lezen om gedeeltes van de cruise nogmaals te beleven door jouw ogen. Nu nog achteraf spijt dat ik de hamburgers niet geproefd heb. De appeltaart in de Dutch Bar was ook een echte aanrader, al vond het meisje achter de balie wel dat die volgens haar te veel naar appel smaakte. 😀

    Ineke

    10 juni 2016 at 21:24

  2. Alweer zin in de volgende cruise of toch maar even niet, Ineke?

    Ted

    10 juni 2016 at 22:19


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: