tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Varken

leave a comment »

varkenIk trap er elke keer in, hoewel ik me al zo vaak voorgenomen heb om er nooit meer mee akkoord te gaan: een uitnodiging aannemen om naar een vreemde stad in het buitenland te gaan en daar níét worden opgehaald van het vliegveld of station. Ik word altijd paniekerig als ik het openbaar vervoersysteem in een vreemd land moet zien te doorgronden.
Ik moest naar Brussel en vergiste me: ik had thuis uitgezocht hoe ik van Brussel Centraal naar de Varkensmarkt moest lopen, maar de trein kwam aan op Brussel Zuid, dus ik had niets aan mijn kaartje. Ik besloot een taxi te nemen, maar had er niet op gerekend dat ik dan moest weten wat Varkensmarkt in het Frans is. Ik wist ineens het Franse woord voor varken niet meer. Ik wist cheval en vache en mouton, maar op porc kwam ik niet, omdat ik dacht dat het Engels was. Ik knorde tegen de chauffeur om duidelijk te maken welk geluid het dier dat ik bedoelde maakt en hij zei: ‘L’âne!’
Ik dacht van niet, want ik wist zeker dat als hij het Franse woord voor varken zou zeggen, ik het herkende. Ik zei: ‘C’est un animal les gents d’Islam ne peuvent pas manger.’
‘Oui, l’âne!’
Hij vond mij raar, want welke Vlaming weet nou niet wat een l’âne is.
‘Je suis Neerlandais,’ zei ik en toen zei hij sorry. Hij zette me uiteindelijk af in de omgeving van de Katelijnekerk, want die kon hij op mijn kaartje vinden, maar niet dichterbij mijn doel omdat er geen auto’s mochten komen, zei hij. Het klopte wel dat ik ergens in de juiste buurt werd afgezet, maar ik bleef overal auto’s zien en ik moest toch drie kwartier rondlopen om het juiste adres te vinden. Niemand in de buurt had ooit van de Varkensmarkt gehoord, laat staan van Theatre pour des enfants Bronks (omdat ik Marché de l’âne voor fout hield, heb ik dat nergens gevraagd). Ik was in alle consternatie ook het papiertje kwijtgeraakt waarop het telefoonnummer van het theater stond, dus ik was geheel op mezelf aangewezen. Uiteindelijk heb ik – daar ben ik eigenlijk te krenterig voor – dataroaming op mijn telefoon aangezet en een app geraadpleegd die laat zien waar ik sta en waar het adres is waar ik heen moet. Toen ben ik nóg twee keer de verkeerde kant op gelopen, maar eindelijk  kwam ik toch – op tijd – aan.
‘L’âne is ezel,’ zei Belle Kuijken van Querido Vlaanderen, die zo lief was geweest om te komen kijken naar mijn optreden. Ja, ík, dacht ik toen.

Written by Ted

9 juni 2016 bij 07:25

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: