tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Het Grote Poetsboek

with 7 comments

groothuisSchrijfster Diet Groothuis en ik liggen de hele tijd met elkaar overhoop in het boek dat zij geschreven heeft. Ze doet dingen anders dan ik, dus ik roep de hele tijd tegen het boek dat ik het op mijn manier doe. Zoals de afwas. Ik heb, net als zij, geen afwasmachine. Ik heb er geen plaats voor in mijn keuken en van alle huishoudelijke klusjes vind ik de afwas het minst erg. Ik kan er zo fijn bij denken; menig boek heeft zijn oorsprong te danken aan de afwas.

Ik wíl geeneens een afwasmachine, want ik vind glazen uit de automaat vaak vies ruiken, naar natte hond. Mijn met de hand afgewassen glazen ruiken nooit naar hond.

Diet doet de vaat in een andere volgorde dan ik en zíj beweert dat die van haar de meest logische is: ze begint met het glaswerk (ik ook), dan het bestek (ik niet), dan het serviesgoed (ik niet) en tenslotte de pannen (ik ook). Bij mijn afwas moet het bestek wachten tot bijna het laatst, omdat ik heel heet afwas en om het bestek uit de bak te kunnen halen moet het wat afgekoeld zijn. Ik vis de glazen (drogen met glazendoek) en de borden (theedoek) met de afwasborstel uit het hete nat (het bestek laat zich niet makkelijk van de bodem tillen met de afwasborstel en moet om die reden wachten). Kijk, dat lees je niet in het Grote Poetsboek. Die Diet wast veel te lauw af, en dat is heel vervelend voor de afdrogers, want dan krijg je de vaat niet goed droog.

De grootste ruzie hebben Diet en ik over de wc-rol. Moet het papier aan de voorkant hangen of aan de achterkant? Volgens Diet aan de achterkant en dat is volgens mij een doodzonde. Als het aan de achterkant hangt kun je er haast niet bij en moet je het van de soms ietwat vochtige muur lospeuteren. Bah! – Ik heb afgeleerd om het te doen, maar er was een tijd dat ik rollen toiletpapier omdraaide als ik zag dat de hoofdbewoner (degene die bepaalt in welke richting het wc-papier afgerold dient te worden) van het huis waar ik op bezoek was dwaalde.

Diet de Deskundige geeft overigens ruiterlijk toe dat ze niet in alles goed is. Zo kan ze geen dekbedovertrek over het dekbed heen krijgen, omdat  ze de binnenstebuitentruc niet beheerst. Laat ik haar een handje helpen. Bij mij komt de overtrek binnenstebuiten gekeerd uit de was/droogmachine. Ik leg eerst het dekbed klaar met de punten die straks aan het hoofdeinde komen parmantig omhoog. Dan leg ik de overtrek op bed, steek mijn handen naar binnen en zoek de hoekjes die ik hebben moet. Die pak ik vast en alsof het ovenwanten zijn pak ik ermee de punten vast van het dekbed. Dan schud ik vrouwholleachtig de overtrek over het dekbed heen en dat gaat meestal tot de helft. Ik leg het dekbed neer met de punten die al goed zijn over elkaar gevouwen, zodat de boel niet door de war kan raken, en trek de rest van de overtrek over het dekbed heen. Tot slot pak ik de punten die bij het voeteneind komen vast, met dekbed en al, en schud alles nog eens op. Klaar.

Het is trouwens een onderhoudend en in vlotte stijl geschreven boek, ideaal om buiten in het zonnetje te lezen. Al voel je je dan wel schuldig, omdat je wéét dat je eigenlijk op je knieën de keukenvloer behoort te dweilen.

Written by Ted

22 juni 2016 bij 07:16

Geplaatst in Diversen

7 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik ben het in bijna alles met jou eens, Ted. Dus kom maar op met jouw huishoudboek. En ik heb ook geen afwasmachine. Ik droog alleen niet af. Ik stapel alles op een rekje en zet het de volgende ochtend pas in de kast. Behalve als ik bezoek heb en de afwas te groot is. Ik doe ovetigens eerst de glazen en de kopjes, dan soorteer ik het bestek en was dat gesorteerd af, in gloedheet water, maar ik houd het vast. Ik kieper dat bestek dus niet als micadostokjes in het hete sop. Ik zet het gesorteerd in een afdruipbakje, zodat ik het de volgende ochtend met een paar handelingen gesorteerd in de la kan leggen.

    Rian Visser

    22 juni 2016 at 07:26

    • Ik doe het precies zo als Rian, wel van te voren de borden en de vette pannen goed spoelen! En de borden hebben bij ons ook een volgorde, van klein naar groot en ook nog ’s op kleur, omdat het allemaal borden met een naam zijn. Ze komen van plekken waar we ooit gegeten hebben en de naam van die bar of restaurant staat er op gedrukt. We hebben ze gekregen en soms verdween er vanzelf een in een tas… (foei!) Bij elk bord dat ik afwas of opruim denk ik dan even aan die plek!

      gertiejaquet

      22 juni 2016 at 08:09

      • Hoezo gekregen? Stond er op de menukaart: gebakken vis met bord? Welk restaurant geeft nou borden mee? Ben benieuwd!

        Ted

        22 juni 2016 at 08:56

  2. Haha, dat van die wc-rol deed ik ook jaren. Ik dacht dat ik de enige weirdo was die dat deed!

    Mary

    22 juni 2016 at 09:23

  3. […] dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het recensie-exemplaar. Lees ook wat Ted van Lieshout over dit boek […]

  4. Yes, een nieuw poetsboek. Wat hou ik er van! In heb al meer uren in mijn leven gelezen over poetsen dan ik gepoetst heb. Gelukkig maar…

    elf

    22 juni 2016 at 18:46


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: