tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Prachtige uitvoering van de Nationale Ballet Academie

with 2 comments

DvM2014-2Een vriend vroeg me mee naar een uitvoering in de/het Nationale Opera & Ballet – zeg maar de Stopera – van de Nationale Ballet Academie. Ik zou zelf niet op het idee gekomen zijn om te gaan, want wat kan daar nou aan zijn, aan een schóóluitvoering? Daar komen natuurlijk alleen moeders en tantes en opa’s op af en het niveau zal wel om te janken zijn. Toch ging ik, en ik moet van mezelf nu zeggen dat ik een vieze vuile vent met vooroordelen ben! Want wat een geweldige voorstelling was het. Meteen toen het doek openging wist ik dat het mooi ging worden: het toneel stond helemaal vol kinderen van een jaar of acht tot jongeren van een jaar of twintig, allemaal mooi aangekleed en verzorgd, en allemaal kwamen ze in rijen voor ons buigen. Ik schoot meteen vol van al die blije gezichtjes. En aan dat ontroerd zijn kwam eigenlijk geen einde. Ik had beter moeten weten: natúúrlijk zitten er op zo’n academie alleen kinderen en jongeren met talent. Ik zag geen enkel kind dat niet kon dansen, en gezamenlijk gaven ze een spetterend optreden weg in een uitgewogen programma dat afwisselend was en boeiend. Ik heb ontzettend genoten en vond het waanzinnig goed.

Een paar dingen vielen op: hoe jonger de kinderen hoe groter het aantal meisjes ten opzichte van het aantal jongens. Naarmate de dansers ouder waren, dunde het aantal meisjes uit en groeide het aantal jongens – of waarschijnlijk moet ik zeggen: bleven er meer jongens over.

In sommige balletten droegen de meisjes hun haren los of in een staart, maar meestal hadden ze een obligate knot en dat zorgde voor een opmerkelijk verschil. Hoewel ik de danseressen op een bepaald moment begon te herkennen was dat bij de jongens veel eerder het geval. Die hebben hun haar “los” en zijn daardoor veel makkelijker te herkennen als individuen aan hun kuif, krullen of springend haar.

Bepaalde modes dringen ook door in het ballet, want vroeger hadden dansers gerust okselhaar en dat is er nu niet meer bij.

Ik zat vooraan dus ik kon goed zien hoe die jongelui stralend bleven lachen, terwijl ze baadden in het zweet van de inspanningen – zo professioneel al! De hele voorstelling was tot in de puntjes verzorgd en daarmee gaf de academie een puik visitekaartje af. Het enige waar ik minder enthousiast over was, was de directeur, die eerst een veel te lang dankwoord uitsprak, toen nog eens uitgebreid te zien was in een film die de sfeer van de voorstelling doorbrak om het laatste ballet onnodig op te hemelen, en aan het slot vóór de kleine kindjes ging staan om het applaus in ontvangst te nemen! Dat die man en de docenten en andere medewerkers van de academie hun werk goed doen was aan alles te zien, maar op zo’n avond moeten de leerlingen in het middelpunt staan, vind ik, en dan sta je echt in de weg als je met je volwassen gestalte vóór kindjes van één meter tien gaat staan. Neem het applaus in ontvangst en ga dan weer snel van het podium af, wou ik roepen. Laat ons de dansers toejuichen!

Dat ik ontroerd was en bleef had ook te maken met een maatschappelijk verschijnsel. We horen de hele tijd over ontlezing en ontsporing en van jongeren die zo gauw ze kunnen de school verlaten om de weg kwijt te raken, en daar zijn we dan pessimistisch over. Hier kregen we een podium voorgeschoteld vol jongeren die die stemming volledig deden omslaan: hoop en optimisme en ambitie en wilskracht en talent en voor ons als publiek: een wondermooie avond.

Volgend jaar weer, wat mij betreft. Al was het maar om te zien welke leerlingen het volgende leerjaar hebben gehaald.

Written by Ted

11 juli 2016 bij 07:18

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Sinds mensenheugenis is de dans een godsgeschenk om mensen tot zichzelf en van daar uit in authentieke verbinding met elkaar te brengen. Laten we veel meer dansen samen. Dan zullen er ook minder ‘ontsporingen’ zijn.

    janpietervanlieshout

    11 juli 2016 at 07:54

  2. Voor mij ben je een man ( nou vooruit, een vent met vooroordelen).
    Niet per definitie een schande.

    Jeanine van Rooij

    11 juli 2016 at 14:59


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: