tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

‘Geweld moet je laten zien’

leave a comment »

koolhovenIn de VPRO Gids twee getuigenissen die elkaar mooi aanvullen, vind ik. De ene is van Martin Koolhoven, de regisseur van de “huiveringwekkende western” Brimstone. Interviewer Gerhard Busch: ‘Wat het geweld betreft, u houdt zich bepaald niet in.’
Koolhoven: ‘Als je een verhaal maakt dat over geweld gaat, moet je het ook laten zien. Daar kun je dan niet voor weglopen.’

Ik verbaasde me over dat antwoord, want hoezo moet je geweld laten zien? Hoezo kun je er niet voor weglopen? De kunst is toch juist om geweld, als dat zo nodig in een verhaal moet, te suggereren? Dat de techniek je in staat stelt om die suggestie eruit te laten zien als écht, dwingt geen enkele kunstenaar om geweld te laten zíén.

In de column van Esther Gerritsen laat zij een verslaggever en een getuige aan het woord naar aanleiding van de aanslag op de kerstmarkt van Berlijn:
De verslaggeefster van CNN: ‘And then unfortunately, of course, you also had to see people under the truck who had been run over?’
De nog natrillende getuige: ‘Yes. That’s right.’
‘Can you describe the scene a little bit more?’
‘No. No, I don’t want to describe it.’

De verslaggeefster wil dolgraag dat de getuige in geuren en kleuren vertelt wat er is gebeurd omdat de kijker het niet gezien heeft, terwijl degene die het gezien heeft het liever niet had willen zien en er daarom geen gedetailleerd verslag van wil doen.

Zie hier het dilemma: de media willen dolgraag gruwelijkheden in alle details laten zien, want dat trekt kijkers en zorgt voor reclame-inkomsten. Maar morele waarden verbieden de media tot op zekere hoogte om geweld te gelde te maken.

Koolhoven kan daar gebruik van maken door het geweld als het ware ná te maken. Dat kan hij doen uit artistieke overwegingen, maar commerciële overwegingen zullen daarbij zeker een rol spelen. Er is niks tegen om daarvoor te kiezen, maar dan moet je niet zeggen dat je geweld laat zien omdat je wel móét.

Er zijn prachtige films gemaakt over geweld waarbij je ademloos blijft kijken, zonder dat je je blik af hoeft te wenden omdat wat er te zien is te gruwelijk is. Dát is volgens mij de werkelijke artistieke waarde van het zichtbaar maken van geweld: erkennen dat het er is en zorgen dat iemand niet wegkijkt.

Written by Ted

19 januari 2017 bij 07:10

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: