tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Festival Cement (1)

with 2 comments

Ik heb twee nieuwe favoriete Belgen. Het zijn Ruben Mardulier en Michiel Deprez, twee twintigers die hun kunsten vertoonden in de buitenlucht achter de Verkadefabriek in ‘s-Hertogenbosch tijdens Festival Cement, dat de afgelopen week in de stad plaatsvond. Ik was daar omdat ik als gast uit een andere kunstdiscipline zo’n vijftien voorstellingen ging zien van jonge theatermakers. Al die optredens vonden ergens binnen plaats, behalve het werk van Mardulier en Deprez. Ze stonden op mijn programma-agenda voor zaterdag en er was een half uur voor uitgetrokken.

IMG_6045.JPG

Ik ging naar het achterterrein en daar was een stellage gebouwd als een weegschaal. Aan de ene kant hing een houten vlonder waar Deprez op zat en aan de andere kant zat Mardulier. Ik las op een bord dat erbij stond wat de bedoeling was. Die ochtend hadden ze getost en Mardulier had gewonnen: hij had spreekrecht en het recht om elke twee uur gevoederd te worden. Dan kwam iemand hem te eten en te drinken geven, want de jongens mochten de balans niet verlaten. Het experiment zou afgelopen zijn als een van de twee vlonders waarop de jongens gezeten waren de grond raakte. Ze zouden uiterlijk zo’n 26 uur blijven zitten, dus ook in de nacht, zonder deken en zonder privacy, want om te poepen en te plassen beschikten ze over een jerrycan en een emmertje.
Alleen Mardulier mocht praten, dus met hem had ik een uitgebreid gesprek, en om de verveling tegen te gaan ben ik ze bijna een half uur voor gaan lezen.
Ik sprak met Mardulier af dat ik hem om tien uur in de avond zou komen voederen als zijn plateau dan nog niet de grond had geraakt. Maar toen ik op tijd verscheen, waren de beide jongens de stellage aan het afbreken, want om kwart over negen, vijf kwartier nadat Ruben voor het laatst te eten had gehad, was zijn deel van de weegschaal naar de grond gezakt.
Iedereen had de hele dag medelijden gehad met Deprez, omdat die niet mocht praten, drinken en eten, want dat was het concept, maar na afloop bleek dat hij eigenlijk wel een prettige dag had gehad; het was Mardulier die door het vele eten misselijk was geworden en had moeten overgeven. Hij was zo beroerd dat het hem nauwelijks nog lukte om mensen die vragen hadden te woord te staan. En let wel: als hij niet genoeg at, zou de weegschaal niet doorslaan en hadden de beide jongens misschien wel de hele nacht moeten blijven hangen!

Ik voelde meteen een band met die jongens. Ik vond hun reacties droog, hun verbondenheid mooi en hun ideeën over kunst en theater speels en ludiek – misschien niet zo verwonderlijk, want ze hebben een circusopleiding gedaan. Omdat ik nieuwsgierig was naar wat ze verder nog deden, ging ik de volgende ochtend meteen kijken wat ze voor de zondag in petto hadden. Ik trof ze aan terwijl ze een agenda aan het maken waren voor de dag. Omdat ik allerlei verplichtingen had kon ik niet blijven, maar aan het einde van de middag, toen mijn programma afgewerkt was, ging ik nog eens terug om te kijken waar ze mee bezig waren en om afscheid te nemen. Ik zag de jongens niet. Ze hadden wel een plakkaat opgehangen waarop stond dat ze achter op het terrein waren. Maar er stond niet bij wáár, dus ik moest echt naar ze op zoek. Ik vond ze ergens waar niemand anders ze kon vinden. Ze hadden op een stuk terrein een soort omgekeerde reuzepunaises geplaatst. En speciaal voor mij, bij wijze van afscheid, lieten ze nog eens zien dat het om een soort domino-werk ging.  Op het filmpje is te zien hoe.

Daarna heb ik afscheid genomen en ik hoop dat ik ze nog eens zie. Misschien komen jullie de jongens eerder tegen dan ik. Ze heten dus Mardulier en Deprez en ze vertonen hun kunsten zelfs als niemand komt kijken.

(Wordt vervolgd)

 

Written by Ted

27 maart 2017 bij 09:46

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. wat een prachtig filmpje!

    oehoeboeroe

    27 maart 2017 at 10:34

  2. Daar kan ik van alles bij bedenken, dus wie weet verzin ik snel een les waarin ik hoognodig dit filmpje moet laten zien. Lijkt mij dan in ieder geval 1 hoogtepunt te hebben.

    Co

    27 maart 2017 at 15:41


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: