tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Festival Cement (2)

leave a comment »

multiverseVorige week bracht ik zes dagen door in Den Bosch vanwege Festival Cement. Ik zag in totaal zo’n 15 voorstellingen van jonge makers en mijn rol was om er iets van te vinden tijdens een afsluitende lunch. Niet omdat ik een theaterdeskundige ben, maar juist omdat ik afkomstig ben uit een ander gebied binnen de kunsten. Ik vond het erg leuk om te doen, spannend ook, en ik zag voorstellingen die ik niet verwacht had. Zo blijkt een genre uit de museumwereld te zijn overgewaaid naar het theater: de performance. Op de toneelschool – in ieder geval die van Maastricht – bestaat theater performance. Ik vermoed een verband, maar weet dat niet zeker.

Ik moest er erg aan wennen en ik ben nog niet zo enthousiast. Het blijft naar mijn mening te veel steken bij een museale benadering en ontwikkelt zich te weinig in de richting van wat theater onderscheidt van het museum: je krijgt er afgemeten tijd bij omdat het gaat om een voorstelling (je wordt op een bepaald moment verwacht en gaat pas na verloop van tijd weg, in tegenstelling tot een performance of installatie in een museum, waar je desgewenst aan voorbij kunt lopen), maar veel theatrale ontwikkeling in dat tijdsbestek zag ik niet.

Zo was er een performance waarin een jongen langzaam met een berg strooizout werd overgoten, net zo lang tot hij er volledig onder verdwenen was. Daarna gingen de deuren open en moesten we weg. Ik was daar verbolgen over, omdat ik vond dat er te achteloos met die jongen werd omgegaan. Hij werd begraven, niemand keek meer naar hem om, en als bij een echte uitvaart was er iemand die de deuren openzette om ons weg te laten gaan. Een begrafenis dus. Ik dacht dat er een theatraal aspect bij zou komen, dat we die jongen uit gingen graven, of zo. Maar het theatrale zat eigenlijk alleen in de reactie van het publiek en dan met name in die van mezelf: ik liep om het gebouw heen om door een kier naar binnen te gluren en zag dat die jongen gezond en wel uit het zout was gekropen. Persoonlijk vond ik dat als voorstelling tekortschieten, maar in de Theaterkrant werd de performance zeer geprezen.

Erg onder de indruk was ik van Louis Vanhaverbeke (foto), die rondjes rende om een kring huis-, tuin- en keukengerei, waarvan hij gaandeweg installaties bouwde die op platenspelers ronddraaiden. Voortdurend zat je als toeschouwer in spanning: zou hij het halen? Lukte het hem om zijn bouwsels aan het draaien te krijgen? Het was, zo zag ik het, een soort ballet voor één jongen en één heelal. Ik werd gedurende de voorstelling als het ware verliefd en toen het afgelopen was, was de liefde voorbij maar dan zonder liefdesverdriet.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

29 maart 2017 bij 07:06

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: