tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Tas weg, maar boeken niet!

with 8 comments

fietsVrijdagochtend kwam ik buiten en wilde mijn fiets die tegen de reling stond van het slot halen. Ik zag dat er iets in de groene fietstassen zat. Rommel die dronkelui erin gestopt hadden, dacht ik. Maar tot mijn verbazing zag ik een stapel door mij geschreven boeken. En niet zo maar eigen boeken, maar mijn privé-exemplaren, met insteekbriefjes en aantekeningen erin.

Op slag wist ik hoe het zat: donderdagavond was er een literaire avond in Amsterdam en daar was ik naartoe geweest op de fiets, met in mijn fietstassen mijn oranje tas met onder meer mijn fietspomp, paraplu en mijn boeken erin, zodat ik eruit kon voorlezen.
Bij het thuiskomen, tegen half twaalf, had ik wel de fiets op slot gezet en het licht uitgedaan, maar was ik vergeten de oranje tas uit mijn fietstas te halen. In de nacht was iemand langsgekomen, had gezien dat er iets in zat, had mijn oranje tas eruitgehaald en niet in zijn geheel meegenomen, maar de boeken die erin zaten eruitgehaald en teruggestopt in de fietstas.

Nu weet ik niet of ik blij moet zijn of bedroefd, dankbaar of teleurgesteld. Was het barmhartig van de dief om de boeken terug te geven? De tas met paraplu en fietspomp had hij meegenomen, maar de boeken waren voor hem kennelijk van geen waarde. Was dat niet wreed van de dief? Waren mijn boeken hem dan niets waard?

Enfin: de oranje tas is weg. De boeken zaten nog in de groene fietstas toen ik om kwart voor tien vrijdagochtend op pad ging. Geen enkele dief wilde ze hebben.

Written by Ted

8 mei 2017 bij 07:18

Geplaatst in Diversen

8 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik geloof oprecht dat deze dief een hart heeft en het te wreed vond om deze boeken voor jou van waarde mee te nemen!

    Annemiek

    8 mei 2017 at 08:43

  2. Alles wordt in onze buurt van onze fietsen gesloopt of gejat: bellen, lampjes, spatborden, fietstassen, zadels. Het enige waar ze nog nooit met een vinger aan zijn gekomen zijn de kinderzitjes. Ik hoop in dit geval op eenzelfde soort geweten.

    Eva Zwaving

    8 mei 2017 at 09:03

    • Bij mij is indertijd zo’n zacht inleg-matje uit het kinderzitje gepikt toen ik onze dochter even van de crèche ophaalde. Nu begrijp ik dat er mogelijk ergens een dief zit, op dat matje, zonder boeken.

      Leontine Hoogeweegen

      8 mei 2017 at 18:10

  3. Ze zwommen tussen frietjesvork en chocoblikjes in.
    Die ratten in de grachten, tijdens koele lente nachten
    leerden immers niet verwachten, dat ’n dichter kan verzachten.
    Nee, geen letter stond er troostrijk in ’n woordje goede zin.

    Tot er één kroop op de kade, want die zocht er zijn gewin.
    ’t Was de boevenbendebaas, ziek van duistere gedachten
    die-in ’n fietstas zich verstopte, tussen menselijke krachten.
    En daar trof hij – boven wonder- een begin.

    Heel de nacht las hij, verscholen, meer dan ’n gedicht of drie.
    Hij ontdekte, tussen regels, wat dat inhoudt, empathie.
    Doch, zo’n baas van vale vlegels, blijft ’n ratje!
    Nondepie!

    Beatrijs

    8 mei 2017 at 10:24

  4. 🙂

    Ted

    8 mei 2017 at 10:47

  5. Ha,ha,ha dieven hebben geen smaak. Je eigen exemplaren zijn onvervangbaar.

    Herma van Zutphen

    8 mei 2017 at 16:06

  6. Waar” hij” staat, kan, meen ik, evengoed “zij” gelezen worden.

    Beatrijs

    11 mei 2017 at 16:10


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: