tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Mijn favoriete boek van 2017

leave a comment »

nrc291217Ik herken mezelf totaal (niet) in de tekening van Paul van der Steen, en tegelijkertijd ben ik het juist wel, alleen niet zo knap als ik – tegen beter weten in – dénk dat ik ben. Vooral die onderkin staat me niet aan. Tegelijkertijd vind ik het ontzettend eervol dat een tekenaar de moeite neemt om mijn gezicht te bestuderen.

In de NRC van gisteren staan schrijvers die hun favoriete boek van bij voorkeur het afgelopen jaar voor het voetlicht brengen. De meeste auteurs kozen voor een relatief onbekend boek en soms, zoals chef Boeken Michel Krielaars, een (heel) oud boek. En of 2017 erin weerspiegeld werd, was de vraag die aan ons gesteld werd.

Ik heb gewoon het boek genomen waar ik in 2017 het meest van genoten heb, en als de tekst op het (collage)plaatje niet goed leesbaar is, dan staat het hieronder nog een keer:

Ted van Lieshout over Tilmann Lahme: De familie Mann

Vermoeiend boek: het is te zwaar om buiten te lezen. Ik kreeg er pijn van in nek en schouders, maar ik had het ervoor over. Gelegen op een strandbed heb ik me fijn geërgerd aan de flierefluitende kinderen van Thomas en Katia Mann, die aan de lopende band brieven schreven aan hun moeder om geld af te troggelen, en die stuurde mopperend geld terug.

Het fijne van de brieven waar Tilmann Lahme gebruik van kon maken, is dat ze niet geschreven zijn met het oog op latere publicatie, waardoor ze een kant laten zien die schrijvers meestal van zichzelf verborgen willen houden: de doordeweekse menselijke trekjes zoals klagen volgens het voor mij zo vertrouwde systeem: de een klaagt tegen de ander over de derde, de tweede klaagt tegen nummer drie over de eerste, en de derde klaagt tegen de eerste over de tweede. Maar dan erger, want de ouders Mann hadden uitgesproken voorkeuren voor enkele kinderen.

Regelmatig schoffelt Lahme de familie op ironische wijze onder, maar hij werkt tegelijkertijd een portret uit van een familie die tot het einde toe blijkt te hebben bestaan uit toegewijde intellectuelen. Als de familieleden een voor een doodgaan lijd je een beetje mee met de overblijvers, omdat je ondanks alles om ze bent gaan geven. Maar wordt 2017 erin weerspiegeld? Ik meen van wel. Er lijken steeds meer boeken op de markt te komen waarin auteurs onverbloemd afrekenen met hun familie.

Written by Ted

29 december 2017 bij 22:55

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: