tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Publieke intellectuelen in de jeugdliteratuur?

with 2 comments

DaniqueRoestenburgDanique Roestenburg heeft de Miep Diekmann Prijs gewonnen voor haar thesis: Publieke intellectuelen in de jeugdliteratuur: een fictie? Jeugdauteurs in de rol van publieke intellectueel. De casus van Ted van Lieshout. Die is hier in zijn geheel te lezen: http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=144048

Het gaat om maar liefst 130 A4-tjes en ik heb ze allemaal gelezen. Met heel veel plezier. Ik heb oprechte bewondering voor Danique en haar begeleiders prof. dr. W.L.H. van Lierop-Debrauwer en dr. S.E. Van den Bossche, want het lijkt me een straf om je zo lang bezig te moeten houden met één auteur en dan nog wel zo’n irritante. Dat zeg ik zowel met als zonder humor. Ik verwacht dat de meeste mensen die deze thesis zullen lezen zo véél Van Lieshout niet aankunnen en het gedeelte over mij (deels) overslaan, en dan blijft er genoeg over dat het lezen meer dan waard is. Ik vind dat het stuk van bladzijde 29 tot en met 48 zelfs verplichte kost zou moeten zijn voor iedereen die kinder- en jeugdliteratuur serieus neemt, en dan denk ik zeker ook aan critici en recensenten. Tijdens het lezen moest ik met enige regelmaat aan Pjotr van Lenteren en Jaap Friso denken, steeds om verschillende redenen. Wie iets meer introductie nodig heeft maar te veel theorie niet aankan, zou kunnen beginnen op pagina 22. Wees gerust: het gaat níét over mij, maar over de positie van kinder- en jeugdboekenschrijvers in het algemeen. Het is een uitstekend stuk en kan veel kinderboekenmakers meer inzicht geven in zichzelf.

Ik moest tijdens het lezen hier en daar een opwellende traan wegknijpen omdat Danique gedetailleerd ingaat op de vraag waarom kinderboekenauteurs zo weinig serieus genomen worden en gaandeweg inzicht geeft in worstelingen die ikzelf heb doorgemaakt om in ieder geval een béétje serieus genomen te worden.

Na pagina 48 spitst de thesis zich toe op mij en dat is een rare gewaarwording. Ik en mijn werk zijn wel vaker het onderwerp geweest van scripties, maar niet zo gedetailleerd als in deze thesis. Omdat ik me wel bewust ben van mijn eigen tekortkomingen en zelfoverschatting, heb ik zowel de positieve als de negatieve kwalificaties met veel genoegen gelezen. Hier en daar leek het wel een biografie! Feitelijke onjuistheden kwam ik wel tegen, maar zo weinig dat bewondering voor de nauwgezetheid van Danique op zijn plaats is. Ik snap wel dat ze een prijs heeft gewonnen voor deze thesis. Hij is gewoon erg goed!

Er is één ding dat ik wel recht wil zetten. Het gaat om een citaat van Gerrit Komrij. Sommigen zullen zich de kwestie nog wel herinneren: Komrij maakte een bloemlezing kinder- en jeugdpoëzie en ik ageerde toen tegen de geringe betaling en verzette me tegen het feit dat pas om overnametoestemming werd gevraagd toen het boek al naar de drukker was. In dat kader schreef of zei Komrij in een interview met Meander:

‘Maar zekere dichters, gewoon om op de kleintjes te letten, zagen de kans schoon hun ingezakte en vergeelde naam onder de aandacht te brengen door Schande! te roepen. Werkelijk vierentwintigsterangs dichters, ik kan het niet anders zeggen. Producenten van sentimentele, pederastische, jankerige gewrochten.
Het is bij de beesten af welke insinuaties men zich tijdens zo’n internet-discussie moet laten welgevallen. Ik heb het niet over een vooraanstaand dichter als Ted van Lieshout. Ik zou niet durven. Hij is bestuurslid van de Vereniging van Letterkundigen en woont in een woud dat is volgeplant met Gouden Griffels en Gouden Penselen. Hij is van vele jury’s lid, adviseert de CPNB bij haar Kinderboekenweek en is dus een eminent mens en vooral… een vooraanstaand dichter. Bovendien heeft hij inderdaad na een tijd zijn Rechtvaardige Aanklacht onder het tapijt gemoffeld omdat hij zo verstandig was van de uitgever een viercijferig bedrag in euro’s aan te nemen, zijnde een kleine tegemoetkoming in het onmetelijke onrecht dat zijn Dichterschap en Boboschap was aangedaan.
Alles bijeen heb ik aan mijn korte kennismaking met de kinderdichterswereld, gelukkig op een afstand, een nare smaak overgehouden. Er houdt zich met kunst- en vliegwerk een handjevol middelbare kinderdichters staande waarbij ik zou willen zeggen: arme kinderen.’

Ik heb één passage – pesterig – gebruikt als citaat in een blurb: ‘een eminent mens en vooral… een vooraanstaand dichter’.
In de thesis is deze quote nu terechtgekomen als compliment, maar zonder context, en dan is het gewoon onjuist. Komrij bedoelde met “eminent mens en een vooraanstaand dichter”: waardeloos gedrocht en achterlijke rijmelaar.
Overigens: de héle passage had prima gepast in het betoog van Danique waar het gaat over de status van kinderliteratuur.

Ik ga de slotconclusie niet verklappen, maar ik kan me er volledig in vinden, voor zover het gaat om het publieke gedeelte. Of ik door kan gaan voor intellectueel, daar kun je kort en lang over discussiëren. – Dank je wel, Danique!

Written by Ted

20 januari 2018 bij 15:06

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hoe vilein Gerrit Komrij ook kon zijn – en meestal was: ik twijfel toch echt aan jouw extreem negatieve interpretatie van zijn woorden, Ted. Het zou me zelfs niets verbazen als hij je stiekem gelijk had gegeven bij jouw vergoedings-claim, maar ja: ongelijk willen bekennen was geloof ik niet zijn sterkste kant. En het zou hem bovendien geld hebben gekost.

    Herman ter Balkt

    20 januari 2018 at 15:48

    • Hahaha. In de thesis staat dat ik deze woorden heel regelmatig gebruik: ik chargeer een beetje.

      Ted

      20 januari 2018 at 16:50


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: