tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Homo’s geen donor?

with 9 comments

donor1De nieuwe donorwet is erdoor. Ik ben daar wel blij om, maar niet zo blij als eerst, omdat de aanpassingen ervoor zorgen dat niet ík de baas ben over mijn organen, maar mijn familie. Ik heb sinds 2009 een donorcodicil, maar mijn familie krijgt het laatste woord. Niet de overheid, zoals sommigen denken.

In homokringen wordt gemord en dat is terecht: homo’s worden uitgesloten van het geven van bloed en organen als ze seks hebben gehad in de twaalf maanden voorafgaand aan de donatie. Vanwege risico’s.

Ik snap de procedure niet: straks zijn alle homo’s automatisch donor en hoe ga je dat controleren? ‘Mevrouw, wij moeten u vertellen dat uw zoon stervende is en wij willen graag zijn organen uitnemen maar moeten dan eerst weten of hij homo was en of hij in de afgelopen twaalf maanden seks heeft gehad.’

Er zijn homo’s die om die reden geen donor willen zijn. Ik snap dat aan de ene kant wel en aan de andere kant niet. Er kan een moment komen dat ze zelf een orgaan nodig hebben. Gaan ze dan zeggen: ‘Ik ben principieel tegen het afstaan van mijn organen omdat homo’s worden geweigerd, maar ik wil nu wel graag het orgaan van een hetero hebben.’

Gaat je geweten dan niet vreselijk jeuken? Ik ben om principiële redenen wel donor; dat mijn organen mettertijd eventueel geweigerd kunnen worden vind ik bespottelijk, maar dat is dan een beslissing van iemand anders en dat bezwaart mijn eigen geweten verder niet zo.

Ik ga ervan uit dat als ik hersendood ben en ze willen mijn organen, dat er dan eerst een bloedtest plaatsvindt om te kijken voor wie mijn organen geschikt zijn; misschien blijkt dan wel dat mijn organen sowieso niet geschikt zijn omdat niemand zit te wachten op de verschrompelde nieren van een 98-jarige.

Written by Ted

19 februari 2018 bij 07:23

Geplaatst in Diversen

9 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Je schrijft: ‘…en niet de overheid, zoals sommige mensen denken.’ Ja, wel dus. De overheid heeft door de wet aan te nemen bepaald dat je organen vrij uitneembaar zijn na je dood. Nee, de overheid krijgt ze zelf niet geïmplanteerd, maar ze beschikt hier wel degelijk.

    janna321

    19 februari 2018 at 07:46

    • Dat is niet waar. Als jijzelf of je familie dat niet wilt, gebeurt het niet.

      Ted

      19 februari 2018 at 09:44

      • Nee, niet als je dat niet wilt, maar als je schriftelijk kenbaar hebt gemaakt in een register van de overheid dat je dat niet wilt. Bij geen actie is er voor je besloten, dat is de kern van de wet.
        Wat de nabestaanden mogen beslissen is nog maar de vraag. Als je in een (bij de wet horende?) regeling formuleert dat ‘de familie het voor het zeggen heeft’, dan is de wet in feite nog zinloos.

        janna321

        19 februari 2018 at 10:54

        • En dat is heel goed. In de wet staat ook dat je gelijk behandeld moet worden, recht hebt op zorg, enzovoort, enzovoort, zonder dat je daar speciaal een keuze voor of tegen hoeft te maken.
          – Maar dan nog: als je niets doet en je bent automatisch donor, kan je familie altijd nog weigeren en staat de overheid machteloos. Dat vind ik zelf dan weer het zwakke van deze wet: niet jij hebt het laatste woord, niet de overheid, maar je familie. Met andere woorden: als jij uit overtuiging hebt aangegeven dat je donor wilt zijn maar je familie besluit dat je nog jaar of tien aan de beademing moet worden gehouden omdat ze altijd een hekel aan je hebben gehad, sta je mooi machteloos met je codicil.

          Ted

          19 februari 2018 at 11:41

          • Ja, dat zeg ik ook, dat laatste, dus daar zijn we het eens.

            Over het eerste stukje van je betoog: ‘… dan staat de overheid machteloos’. Ja, en dus in het andere geval niet. En dat brengt ons terug aan het begin van onze kleine discussie: de overheid beschikt (als geen actieve tegen-registratie, dat is precies wat nu zal gaan worden geregeld).
            Maar omdat de wet kennelijk zal gaan zeggen: ‘de nabestaanden beschikken’ werkt de wet dus niet.
            Al met al kun je het ene willen of het andere, allemaal goed, maar de vragen die deze (komende) wet oproept zijn er nog veel te veel. En dat vind ik slecht.
            Dus of homo’s al of geen donor kunnen, moeten of mogen zijn, daar zijn we m.i. nog helemaal niet aanbeland… Dit had allemaal vooraf moeten worden besproken en niet pas nu.

            janna321

            19 februari 2018 at 14:56

            • We zijn het op elementair niveau met elkaar oneens over de rol van de overheid. De overheid beschikt niet over je organen. Dat doe je zelf. Als je bang bent dat de overheid aan je organen komt, dan kun je dat aangeven in een codicil. Wie dat niet wil uit luiheid of om welke reden dan ook, moet niet beweren dat de overheid je organen inpikt.
              Ik heb zelf een codicil sinds 2009 en ik heb het vorige maand vernieuwd omdat je nu meer organen kunt doneren. Ik heb die actie ondernomen omdat ik het belangrijk vind dat we er voor elkaar zijn als het voor onszelf te laat is. Wie vanuit zijn geweten tegen deze wet is, kan stelling nemen door aan te geven géén donor te willen zijn. Het zou dan overigens consequent zijn om aan te geven dat je ook geen organen wilt ontvangen, al was het maar om de persoon die die nier wil doneren in bescherming te nemen tegen de overheid.

              Ted

              19 februari 2018 at 15:06

  2. hallo Ted,

    ik ben een fan van je nieuwsbrieven maar begrijp je enthousiasme voor deze nieuwe wet eigenlijk niet zo: heb je je weleens verdiept in de procedures rond orgaanoogsten? groetjes van Vera

    hierbij drie verhalen, de eerste van een verpleegkundige:

    en deze ervaringsdeskundigen: https://www.youtube.com/watch?v=tz_jXRfrAV0

    en deze van Marjo Vogel:

    “Mijn geliefde kreeg lang geleden een hersenbloeding en werd naar het ziekenhuis gebracht. Na uren onderzoek kwam men mij vertellen dat er een bloeding was geweest in zijn hersenstam en dat het nooit weer goed zou komen. Vervolgens werd hij naar de intensieve care gebracht en zat ik de hele nacht naast mijn trotse man die daar raar aan allerlei apparatuur lag. Ik werd die nacht “gedwongen” om te hopen dat hij dood zou gaan…. Deze trotse net afgestudeerde man weer thuis krijgen beschadigd hangend in een rolstoel…..? Dat zou toch nog erger zijn dan doodgaan…Dat zou hij niet aankunnen. Zwaar vertwijfeld over mijn eigen gedachten en wensen over zijn dood was ik s’ochtends verbijsterd… Deze horror nacht was helemaal niet nodig geweest. Deze doodswens was niet nodig geweest. Hij was al dood. Deze hele nacht was in scène gezet om zijn organen te kunnen oogsten. Pas s’ochtends zou een ieder die er wat over te zeggen had er zijn. Toen duidelijk werd dat niemand akkoord ging met orgaan donatie werd de apparatuur uitgezet en mocht ik afscheid nemen…..”

    Vera Groen

    19 februari 2018 at 08:23

  3. In alle ziekenhuizen waar ik ooit geweest ben, ben ik artsen en verpleegkundigen tegengekomen die toegewijd omgaan met patiënten. Ik heb wel eens een nurkse arts ontmoet en een irritante verpleegkundige, maar ook zij werkten gewetensvol en met liefde voor hun vak. Dat er wel eens iets misgaat lijkt me onvermijdelijk, maar dat er samenzweringen in ziekenhuizen plaatsvinden om organen te kunnen oogsten, gaat er bij mij niet in. Veel mensen vinden het oogsten van organen een eng idee en om dan zelf maar geen donor te hoeven zijn, wordt de schuld voor hun angst gelegd bij het ziekenhuis en zelfs bij de overheid.

    Ted

    19 februari 2018 at 09:51


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: