tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Geen aanelkaarschrijfles meer

with 2 comments

handschriftNaema Tahir schreef in Trouw dat de basisschool van haar dochter heeft besloten om aaneengesloten te schrijven niet meer aan te leren en zich te beperken tot het blokletterschrift: ‘Want, zo werd me verteld op de ouderavond, dat is alleen maar verwarrend. Teveel voor het kinderbrein.’

De gedachte erachter: ‘Op het alomtegenwoordige beeldscherm worden de woorden toch ook niet aan elkaar geschreven? Het toetsenbord van de computer bestaat toch ook uit blokletters? Kinderen zullen sowieso in hun leven nauwelijks meer met de pen schrijven. Dus waarom zou je hen nog vermoeien met het aanleren van een schrijfwijze die toch passé is?’

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat het waar is. Het is absurd, dom, kortzichtig en ongezond. Aan elkaar leren schrijven – schrijven an sich – betekent dat kinderen oog- en handbewegingen moeten coördineren en verbindingen moeten leggen, hun hersenen oefenen, en dat is goed voor een kinderbrein. Een school die dat niet inziet, daar is letterlijk en figuurlijk een steekje bij los!

Ik ben zelf op een bepaald moment, een jaar of veertig geleden, overgestapt op blokletterschrift, omdat ik dacht dat het duidelijker leesbaar zou worden. Maar doordat in blokletters schrijven langzaam gaat, en je toch je gedachtestroom bij wilt kunnen houden, moet er vaart in komen, en daarvoor is de blokletter niet geschikt. Snelheid maakte er onleesbaar lettergekunstel van, ongeschikt voor praktische toepassing. Ik gebruik blokletters nog wel, maar als ik voor mezelf gauw iets op wil schrijven, schrijf ik aan elkaar in slierten. Of met lussen, zoals Naema schrijft.

Wel moet ik toegeven dat ik, als schrijver, geen verhalen of gedichten meer met pen op papier schrijf. Ik werk op de computer met behulp van een toetsenbord. Maar dat is geen vervanging voor het handschrift. Als ik boodschappen ga doen vertrek ik van huis met een inderhaast gekrabbeld boodschappenlijstje en als ik onderweg een inval krijg voor een verhaal of een gedicht, schrijf ik het op in een boekje. – Ik moet er niet aan denken dat ik de kunst om met de hand te schrijven niet meer machtig zou zijn!

Written by Ted

19 september 2018 bij 06:09

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Handschriften zijn deels cultureel – in het Slavisch taalgebied schrijven de meeste mensen in grote en kleine hoofdletters zodat de leestekens goed zichtbaar zijn (Slavisch alfabet heeft tot 32 letters).
    Ik ben zelf linkshandig en ‘aan elkaar schrijven’ was een onmogelijke opgave. Blokschrift lukte wel en ik schrijf sneller dan de meeste rechtshandigen.

    De argumentatie van de school is onzin, roept eerder de gedachte op, dat het personeel te wenig tijd heeft om de kinderen fatsoenlijk te leren schrijven. En waarom moet ik denken aan al die mensen, die rijtjes leren onzin vinden? Rijtjes – jaartallen – helpen een brein alle informatie snel te sorteren, in te delen, een plek te geven.

    Marko Jablan

    20 september 2018 at 09:25

  2. Connecting-the-dots: je ziet een stel puntjes en door middel van een lijn tussen al die stipjes te trekken zie je het verband. Dát is aan elkaar schrijven: verbanden zien en leggen.

    Ted

    21 september 2018 at 00:31


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: