tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

‘Sesamstraat hólt achteruit!’*

leave a comment »

mijn heldenNu het dan toch zo ver is dat Sesamstraat instort, wil ik er wel wat meer over zeggen.

Mijn eerste scène voor Sesamstraat schreef ik in 1983, op uitnodiging van Aart Staartjes, die in die jaren de creatieve baas was van het programma. Ik had hem een brief gestuurd en gevraagd of ik versjes voor het programma mocht schrijven. Nee, schreef hij terug, wel scenario’s.

Ik zocht uit wat scenario’s zijn en ging die schrijven. Ik kon het best wel goed, bleek alras.  En de procedure was heel duidelijk: als een scène die ik schreef in de smaak viel, werd-ie op voorstel van Aart aangekocht, en als ik niks hoorde, was-ie afgekeurd. Zo simpel en zo duidelijk was het.

Nog mooier werd de tijd bij Sesamstraat toen Aart Staartjes Jan Kok als dramaturg aan zijn zijde kreeg. Het programma leunde zwaar op kwaliteit, waarbij niet per se gekeken werd naar wat kleuters wilden, maar naar hoe het programma kleuters kon verheffen, tillen naar speels leren, groeien en zelfontplooiing, en naar hoe volwassenen deelgenoot gemaakt konden worden van het programma.

De klad kwam erin – vond ik! – toen jonge vaders de scepter gingen zwaaien over het programma. Bij elke scène keken zij, als het ware, naar hun eigen kind en als zij dachten: nee, dit is niet geschikt voor míjn kind, dan werd die afgewezen. – In de tijd van Staartjes-Kok was het idee: niet de kleuters bepalen wat goed is, maar wíj.

Met de jonge vaders die hun eigen kroost als maatstaf namen verdween de esprit uit het programma. De pit die erin zat ging eruit, de durf die aan de dag gelegd was ging overboord, de innovatie werd wegbezuinigd, de slapte sloeg toe, en mijn scènes werden steeds vaker afgewezen wegens te ondeugend of wegens ‘Sesamstraat is voor kinderen van vier en deze scène is voor kinderen van vijf!‘, of ik moest ze tien keer aanpassen aan steeds mallere eisen (ik herinner me een scène die ik zo vaak moest veranderen, dat ik uiteindelijk Pino mee moest laten gaan met een wildvreemde meneer. Ik heb toen de scène maar teruggetrokken).

Ik kon dat allemaal nog wel verdragen, maar toen voerde de NTR, de omroep van het programma, een nieuw contract in, waarbij de rechten van de medewerkers zo strak werden ingesnoerd, dat het mijn vrijheid om zelfstandig boeken te maken inperkte. Toen móést ik wel stoppen met Sesamstraat.

Sesamstraat was in de tijd dat ik erin mijn gang mocht gaan een heerlijk aan kunst & cultuur & emancipatie gerelateerd programma van Aart Staartjes en Jan Kok. Het is voor hén dat ik dit stukje heb geschreven. Dank jullie wel voor die onvergetelijke jaren, Aart en Jan!

*Aart Staartjes haalt in de pers regelmatig deze uitroep aan: ‘Sesamstraat hólt achteruit!’ Hij komt uit een door mij geschreven scène waarin meneer Aart denkt dat zijn transistorradio is gestolen.

Written by Ted

6 juli 2019 bij 11:57

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: