tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Weg met het schilderij!

with 8 comments

Frans Snyders1618Dit schilderij uit 1618 van de Vlaamse Frans Snyders is weggehaald uit de eetzaal van de Universiteit van Cambridge, omdat studenten er aanstoot aan namen. Zij vonden het schilderij niet in overeenstemming met hun vegetarische of veganistische levenswijze.

Op het schilderij zijn flink wat dode dieren te zien, die bedoeld zijn voor consumptie. Vandaar.

Ik verbaas me wel eens over het gemak waarmee kunst en cultureel erfgoed opzij gezet wordt omdat iemand er aanstoot aan neemt. Het gebeurt heel vaak bij kunst waar bloot op te zien is (denk aan Facebook) en nu dus ook omdat een kunstwerk een aantal studenten de eetlust vergalt.

He gaat me niet alleen om het gemak van degenen die aanstoot nemen aan kunst, maar ook het gemak waarmee men voldoet aan de wens om kunst te verwijderen.

De reden is evident: het doet verder geen pijn. Het schilderij vindt ergens anders wel een bestemming, en zo heb je tevreden studenten, Die willen smikkelen en smullen. En het consumeren van kunst hoort daar niet bij.

Written by Ted

24 november 2019 bij 07:46

Geplaatst in Diversen

8 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wanneer is het kunst?

    Het is dus verwijderd, omwille van vegetarische studenten die er aanstoot aan namen? Toen ik het schilderij bekeek, dacht ik meer iets in de trant van: Ja, logisch, het is een doods schilderij. Dat is mijn sarcasme, natuurlijk, maar een prettig gezicht vind ik het niet. Ik ben er niet bij geweest, en kan dus niet beoordelen of dit nou echt de hoofdreden is waarom dit kunstwerk werd verwijderd. Ik kan het me niet voorstellen. De Universiteit van Cambridge is nou niet bepaalt een klein “schooltje”. Hoeveel van de leerlingen zouden daar vegetarisch zijn? Maar, dit even terzijde.

    “Aanstoot”, wat is dat eigenlijk?
    Het wiktionary zegt er het volgende over: “Een ergernis veroorzaken, zich aan iets ergeren. Veel mensen nemen aanstoot aan naaktfoto’s in de openbare ruimte.” (bron: nl.wiktionary.org)
    Hier wordt ook over naakt gesproken. Is naakt aanstootgevend? Het is maar hoe- en vooral wáár je het bekijkt. Een blote man, midden op de Amsterdamse Dam? Tja, ik houd van mannen, maar zonder kleren op de Dam rondhuppelen is misschien een minder goed idee? Kijk, mij maakt het niet uit, toch ik kan me wel voorstellen, dat mensen daar aanstoot aan geven. En, dat is maar goed ook. Stel, dat we ons zedelijk- en onzedelijk gedrag niet geregeld zouden hebben in onze wetten, dan zou men snel- en vaak ten prooi vallen aan zielen met een “ietsje” te veel, dus een overschot aan de bekende hormonen. Geen straf zonder wet, althans dat zijn we hier zo gewend. Maar, als we, om maar even bij mijn voorbeeld te blijven, naakt classificeren als kunstvorm, kan er opeens veel meer. Al wordt deze kunstvorm de laatste 20 jaar steeds meer in twijfel getrokken. Waar ligt nu de grens tussen pornografie en kunst? Waar moet het aan voldoen en wanneer kan dit worden geclassificeerd aan kunst? Ik heb geen idee! Wie het weet mag het zeggen. Kijk, wat ik wel weet, is dat naakt geen seks is, en seks hoeft geen naakt te zijn. Immers: de lucht is blauw, maar blauw is geen lucht. Snap je mijn punt?
    En nu terug naar het prachtige aanstootgevende kunstwerk, dat prominent aan de aan de muur hing van de Universiteit van Cambridge: Een schilderij met veel dood. De dood is voor velen aanstootgevend. Dus mijn vraag is: is dit kunst?

    Begrijp je waar ik heen wil?

    Leroy Evers.

    Leroy Evers

    24 november 2019 at 09:56

  2. Bij ons thuis, vroeger, hing in de gang, naast de spiegel, een kopie van een schilderij. technisch prachtig nauwkeurig afgebeeld was een groepje mannen, met geweren over hun schouder, in een geheuveld landschap, met heggen en hekjes en bomen.
    Vóór het groepje uit liepen twee honden: jachthonden.

    Als kind had ik een haat-liefde verhouding met deze kopie van een werkelijk prachtig kunstwerk: ik wist waarheen zij gingen.

    Beatrijs

    24 november 2019 at 15:32

    • t spijt me, op dit moment , dat mij de naam van de maker niet te binnen schiet. ’t was een knappe, talentvolle en zeer zeker (zelf) gestudeerde schilder.

      Beatrijs

      24 november 2019 at 15:56

  3. Aanstoot is immer in ‘the eye of the beholder’. Helaas.

    Magda van Tilburg

    24 november 2019 at 16:25

    • “beauty is in the eye of the beholder”..
      wat mij betreftwas, blijft en is dat o.k.

      🙂

      Beatrijs

      24 november 2019 at 17:31

    • Magda, daar zit wel een waarheid in, als ik snap wat ik denk dat je bedoelt. De non-hypocriete naakte waarheid dus? Of ben ik nu echt onduidelijk?

      Leroy Evers

      24 november 2019 at 20:30

  4. ouderdom kan kan hartstikke beauty zijn 🙂

    Beatrijs

    24 november 2019 at 18:09

  5. ik vind dat de geleerden in Cambridge het schilderij best naar een andere ruimte binnen Cambridge mogen verplaatsen: de jeugd heeft daar een PUNT!

    Beatrijs

    24 november 2019 at 18:12


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: