tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Naar mijn zin

with 4 comments

bb13 svchetsIk moet eerlijk zeggen dat ik het behoorlijk naar mijn zin heb, deze weken. Ik werk gewoon door, wat trager dan anders, geniet van het mooie weer op mijn dakterras en ik mis de weggevallen verplichtingen nauwelijks. Toch werd ik met mijn neus op feiten gedrukt waar ik me niet zo van bewust was door iemand die vroeg wanneer ik voor het laatst iemand uit mijn vriendenkring had gezien. Jakkie, dacht ik, ik had al meer dan een maand niemand meer gezien en ik had dat helemaal niet in de gaten! Ik bel natuurlijk wel en ik sms en e-mail, en ik zie mensen die me passeren op straat of die achter de kassa zitten in de supermarkt… wacht, ongeveer twintig dagen geleden ben ik naar buiten gegaan omdat een vriend zich ongehoord voelde en even contact wilde, op anderhalve meter uit elkaar. Maar ik deed dat voor hém, niet voor mij. Ik ben zo gewend aan de nieuwe regelmaat, dat ik het niet als straf ervaar, al slaat de lethargie soms wel een beetje toe. Verder is er niemand in mijn directe omgeving die getroffen is door het virus, en zo houd ik het nog wel een poosje vol. Mis ik dan niets? Misschien toch een paar kleuters, want ik heb ontzettend veel zin om de nieuwe Boer Boris voor te gaan lezen, maar die komt pas in juni. Kan ik zo lang wel wachten? Ja, dat kan ik.

De tekening is van Philip Hopman; het is de opzet voor een illustratie uit het nieuwe boek dat Boer Boris heeft het heet! gaat heten.

Written by Ted

22 april 2020 bij 06:41

Geplaatst in Diversen

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. nou ik voel me als een rouwende.
    Ik mis de mensen om mij heen. Ik kan heel goed alleen zijn, maar echt het missen van hen, die ik normaal gesproken tref/bezoek of thuis op visite krijg.. dat gemis is in mijn lijf gekropen.

    Als zangeres en stem ben ik ook actief. Ik lees voor en dat deel ik online (uit het oneindige verhaal), en ik zing dagelijks… ook online. maar ik verdien geen malle moer.

    Maar dat ‘missen’.. van mijn vrienden, mijn familie.. dat voelt voor mij als ‘rouw’.
    Ooit verloor ik een zoon, en vooral daarin herken ik dat. Het missen van het aanraken. Mijn ouders zijn ook overleden maar daar was ik niet echt knuffelig/fysiek mee daar kon ik het telefonisch ‘mee af’, en hen spreek ik dan ook nog dagelijks. Sorry paps en mam. 😉
    Maar het missen van lijflijke hugs en hartelijkheid dat mis ik

    • Raar, maar ook mooi dat het voor iedereen anders voelt. Zo kom je een beetje te weten wat er écht belangrijk voor je is. – Sterkte, Anita!

      Ted

      22 april 2020 at 14:14

  2. Misschien heel gek, maar ik kan er ook nog goed tegen. Het geluk is de telefoon.. videobellen; wat een uitvinding!
    Ik zit al 6 weken in huis en tuin. Mag niet verder, in verband met slechte longen.
    De dagen zijn mooi, met blauwe, strakke, gezonde luchten. De vogels fluiten ouderwets. Wat is er met mij aan de hand, als mensenmens? Hetzelfde als bij jou ,Ted? Terug in de basis? Is dat het? Of is het ‘gewoon’ geduld?

    Lisette Dröge

    23 april 2020 at 20:51

    • Ik neem aan dat een zeker mate van zorgeloosheid mee kan spelen. Als je relatie op gespannen voet staat en als je geldzorgen hebt of angst om je werk, is de situatie moeilijker houdbaar dan als je het vertrouwen hebt dat je er wel goed doorheen komt.

      Ted

      23 april 2020 at 21:30


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: