tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Niet vernielen. Maar wat dan wel?

with 5 comments

IMG_7920In het vernielen en bekladden van standbeelden als protest tegen racisme zie ik niets. Maar wat dan? Ik schreef het al eerder: schéppen! Schep kunst. Schep er ruimte voor. Schep kennis en inzicht. Kennismaken is de overtreffende trap van kapotmaken.

> Maak geen kunst kapot, ook niet als je het zelf geen kunst vindt, maar verander straatnamen. Noem geen straten meer naar personen, maar naar mijlpalen of iconen. Doop de Joseph van Aembij tot Zeveraerlaan om tot Anansilaan.

> Als kunst onhoudbaar is in de openbare ruimte, verhuis het dan naar een museum of in het uiterste geval naar een depot. Bedenk wel dat veel mensen nooit naar een museum gaan en dus ook niet geïnformeerd raken over waarom een werk uit de openbare ruimte is verwijderd.

> Creëer nu eindelijk eens het Stimuleringsfonds Diversiteit. Zorg dat alle cultuurfondsen een extra potje hebben om initiatieven te honoreren die bijdragen aan (begrip voor) een meer diverse en inclusieve samenleving.

> Neem kennis van kunstuitingen die buiten je eigen kader vallen. Lees eens een boek van iemand uit een andere cultuur. Ga naar een tentoonstelling van kunst die gemaakt is door iemand met een andere huidskleur dan de jouwe. Luister naar (wereld)muziek die níét in de Top 40 staat.

(Foto: bladzijde uit ‘Bloot’, Ted van Lieshout, Querido 2020. Op de foto zie je een beeld waarbij moedwillig de penis is weggeslagen en een ander waarbij het geslachtsdeel is afgedekt met een vijgenblad. In het boek ga ik uitgebreid in op het vernielen van beelden uit idealisme.)

Written by Ted

15 juni 2020 bij 05:58

Geplaatst in Diversen

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ted, een mooi, zuiver pleidooi van je!

    renzoverwer

    26 juni 2020 at 20:58

  2. Niet dat ik het eens ben met vernielen, maar uit vernielen zijn ook al mooie zaken ontstaan. Het futurisme vind ik geweldig. Pleiten om musea plat te gooien. Goed, het is niet gebeurd maar een tabula rasa is als gedachte soms wel goed. Het is jammer dat er een Beeldenstorm is geweest en dat er zoveel gotiek is verloren gegaan maar tegelijk is er plaats gemaakt om barok in gotische kerken te krijgen. Een ‘verwarrend’ beeld en wel mooi. Men moet herdenken wat men met de plaats kan doen in een andere tijd en dat is een mooi gegeven. Wat doen we met die oude beelden is een goede vraag in kunstopzicht. Vernielen? Opslaan? Herwerken? Bewerken?
    Misschien is de vernieling behouden wel kunst op zich. Ik vind het mooi hoe in België beelden van Leopold II bewerkt worden. Hoe er bij beelden handen afgehakt worden en er verf overgegoten wordt. Ineens is het beeldend iets anders en een maatschappelijke uiting. Wat is kunst anders? Picasso maakt Guernica als stil protest dat roept. Als een onbekende een beeld van Leopold II bewerkt als stil protest, waar ligt dan het verschil? In de naam? Misschien was het wel Luc Tuymans die het gedaan heeft. Dan is het ok.

    dieter ohler

    29 juli 2020 at 00:08

    • Dus als men uw schoorsteen omtrekt en uw huis met verf overgiet, denkt u: prachtig, zo had ik het nog niet bekeken? Waarschijnlijk niet. In de praktijk is men welwillender (lees: onverschilliger) als publiek bezit wordt vernield dan als het eigen bezit wordt aangepakt.

      Ted

      29 juli 2020 at 05:17

      • Het is in uw tekst ook publiek bezit met een bepaalde lading. Het is geen bankje om eens uit te rusten. Het gaat om dieperliggende problemen. Ja, men vernielt, en ik zeg niet dat ze dat moeten doen maar ik vind het wel interessant om volgen. Privébezit (mijn huis) zal maar een dieperliggend probleem zijn als dat toebehoort aan een controversieel figuur, en zover ben ik vooralsnog niet. Als men er dan verf overgiet gaat dat punt weer op.
        Is wat men nu doet vandalisme? Ja, tuurlijk, alleen weet men wat men aanpakt en waarom, en dat is vaak al meer dan bij veel kunstenaars. Daarom moet men het niet doen, maar iets in vraag stellen, is goed.
        Met tienduizend man iets in vraag stellen doet men jammer genoeg niet door eens rustig in een kringetje te zitten en in debat te gaan, maar er is wel een maatschappelijk debat.
        Misschien liever een debat op een manier waar je niet achterstaat, dan geen debat.

        dieter ohler

        29 juli 2020 at 11:17

        • Het doel heiligt de middelen. Mijn punt is dat kunst en cultuur worden aangevallen omdat men vernieling ervan niet ziet als (persoonlijke) schadepost. Men staat tamelijk onverschillig tegenover kunst, vooral als het kunst betreft die men toch niet erkennen wil als kunst, zoals een standbeeld van iemand die men verfoeit. Maar waar ligt dan vervolgens de grens? Mag men de auto van een dief vernielen als het doel is om diefstal de wereld uit te helpen? Mag men het huis in brand steken van een politicus die oproept om de grenzen te sluiten voor buitenlandse mensen? Kortom, wie bepaalt waar de grens ligt: welke middelen mogen nog wel en welke niet gebruikt worden om te streven naar een nobel doel, als men de norm steeds een beetje opschuift?

          Ted

          29 juli 2020 at 12:00


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: