tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Over kunst gesproken (2)

with 2 comments

Dit is het tweede deel in een serie. Mijn bedoeling is om elke week, tot aan mijn 65ste verjaardag later dit jaar, op deze manier uit te dragen hoe belangrijk ik kunst vind. 

screenshot-britsh-museum-discuss-throwerDe discuswerper van de Griekse beeldhouwer Myron van Eleuthera is van ongeveer 450 vóór het begin van onze jaartelling. Het originele bronzen beeld is verloren gegaan. Waarschijnlijk is het omgesmolten, want brons was gewild.
Er zijn meerdere kopieën van gemaakt, vaak van marmer. Geen van allen hebben ze de eeuwen ongeschonden doorstaan. In het British Museum staat een merkwaardige versie. Men vond bij opgravingen in Rome twee beelden in brokken terug en zette per ongeluk het hoofd van het ene beeld op de hals van het andere, en dan ook nog eens verkeerd om. Het beeld kijkt nu vooruit naar de grond in plaats van achterom naar de discus. 
In veel musea zijn oude beelden te zien die gebroken zijn geweest of waarbij een deel mist. Meestal was dat per ongeluk, maar soms ook expres. Veel mannelijke beelden missen hun piemel. Die is er niet afgestoten bij een onvoorzichtige verhuizing, maar er afgetikt met een hamertje. Men vond in bepaalde periodes een bloot beeld maar niks en besloot om geslachtsdelen te bedekken met een vijgenblad. Op dat idee kwamen ze door het verhaal van Adam en Eva in de Bijbel. Die schaamden zich plotseling voor hun naaktheid en maakten schorten van vijgenbladeren.    
Om zo’n vijgenblaadje — vaak van gips of brons — te kunnen bevestigen, werd de piemel diep weggehakt, zodat het blad met een pen in het gat gestoken kon worden.
De afgehakte piemels werden meestal niet weggegooid, maar opgeborgen in kasten. De katholieke kerk in Vaticaanstad heeft een enorme verzameling.
In tijden van minder preutsheid heeft men veel vijgenbladen weer weggehaald, maar daarmee kregen al die beelden hun piemel natuurlijk nog niet terug. Hun vinger ook niet.

Written by Ted

18 juni 2020 bij 06:35

Geplaatst in Diversen

2 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. In het echt staat een discuswerper zo goed als rechtop en kijkt hij/zij in de richting van het doel

    Rom Molemaker

    18 juni 2020 at 10:40

    • Waarschijnlijk werd vroeger de discus op een andere manier geworpen dan nu. Maar los daarvan: als je in dezelfde houding gaat staan als de discuswerper waar het hier over gaat, en je strekt je arm naar achteren terwijl je vooruit blijft kijken, zit je niet in een “dynamische flow”, om het zo maar te zeggen. 🙂

      Ted

      18 juni 2020 at 11:11


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: