tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Wijsvingertje

leave a comment »

Still uit de film

Er was een mooie film op tv: Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, met een Oscar voor hoofdspeelster Frances McDormand en voor Sam Rockwell in de rol van incompetente agent Jason Dixon. Er stond in de gids dat het een komedie is, en daar heb ik wel eens moeite mee als daar serieus geweld van deel uitmaakt. Maar ik vond het, ondanks het onbevredigende einde, een mooie film, en vaak kijk ik in zo’n geval op internet om nog iets meer te weten te komen over de film.

In dit geval blijkt dat er nogal wat kritiek was op de rol van Rockwell. Agent Dixon is op alle fronten een ploertige vent, dus dat hij racistisch is, past helemaal binnen het plaatje. Dat was ook niet zozeer de kritiek, heb ik begrepen, maar dat hij in zekere zin wegkomt met dat racisme wel.

Ja hela hola, dacht ik. Het is al decennia zo dat het goede niet meer wordt beloond in films en het slechte niet wordt afgestraft. Vroeger won de goeie altijd en verloor de slechterik, en dat stereotype is men saai gaan vinden, dus nu stikken films van slechteriken die iedereen om het leven brengen of rijk worden van de misdaad, maar toch aardig of boeiend of inleefbaar gevonden (moeten) worden omdat ze een bloemetje meebrengen voor hun moeder. Dat is al heel lang zo en daar moet je niet na dertig jaar pas over gaan zeuren. – Of is dat een teken van een kentering die plaatsvindt? Is men het onderhand een beetje beu dat er van ons verwacht wordt dat we ons almaar inleven in boeven die ook wel goeie kanten hebben?

Wij dénken vaak dat slechte voorbeelden geen effect op ons hebben, maar het is mijn stellige overtuiging dat als je voortdurend slechte mensen krijgt voorgeschoteld die je aardig moet gaan vinden omdat je je anders niet goed kunt inleven in een film, dat ook iets verandert in je eigen morele en ethische waarden. Je mag gerust een beetje slecht zijn, zoals iedereen in films en in tv-series, want zo slecht als de anderen ben je niet. En daar doe je dan kond van.

In Three Billboards outside Ebbing, Missouri gaat Mildred (Frances McDormand) door voor de goede. Wel brandt ze een politiebureau af waarbij iemand hevig gewond raakt en zeikt ze een man met achondroplasie (dwerggroei) af. Maar hé, ze is in ieder geval geen racist!

Op de sociale media stikt het van mensen die de splinter zien in het oog van de ander maar niet de balk in het eigen oog. Je herkent ze doordat ze met een geheven wijsvingertje anderen publiek op hun nummer zetten of een standje geven. In de vijftiger en zestiger jaren van de vorige eeuw heette dat burgerlijkheid. Nu heet het sociaal correct. 🙂

Written by Ted

28 september 2020 bij 07:11

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: