tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Belager of verméénde belager?

leave a comment »

Sjoerd de Jong, ombudsman, NRC

Vooropgesteld: onderstaand stukje gaat niet over het leed dat de vrouwen in deze kwestie is aangedaan, maar over de manier waarop de media omgaan met mensen die ergens van zijn beschuldigd. Mijn stelling is dat iemand die wordt verdacht van een misdrijf, op grond van die verdenking niet automatisch zijn rechten verliest.

In de NRC (NRC 7 november 2020) gaat ombudsman Sjoerd de Jong in op de #MeToo-kwestie rond een in de krant met naam genoemde kunstenaar die wordt verdacht van grensoverschrijdend gedrag jegens vrouwen. Hij zegt onder meer dit: ‘In geen van de NRC-stukken (…) traden slachtoffers onder naam naar buiten. Waarom niet? Niet alleen is dat pijnlijk en vernederend, in tijden van sociale media is het ook bloedlink. Bij dit onderzoek koos de krant er bewust voor alle vrouwen te anonimiseren om hen te beschermen, gezien het gewelddadige karakter van hun belager.’

In deze zin ontbreekt een cruciaal woord: vermeend. Verméénde belager. Door de gebruikte formulering ondermijnt NRC het in ons rechtsstelsel geldende recht van een verdachte om te worden aangemerkt als onschuldig tot door de rechter zijn schuld wettig en overtuigend bewezen is verklaard. NRC wil daar niet op wachten en bestempelt de kunstenaar alvast schuldig: “belager met gewelddadig karakter”. De reden waarom NRC dat doet is echter niet om de vrouwen in bescherming te nemen, want dan had NRC discreet kunnen omgaan met de naam van de kunstenaar. NRC koos ervoor om dat niet te doen, omdat er dan weinig aanleiding was voor een smeuïg krantenartikel. Niet voor niets stelt De Jong eerder in zijn stuk: ‘Maar #MeToo-onderzoek ligt gevoelig, en ook dit keer reageerden enkele lezers kritisch. Over de omvang van het stuk (zes volle pagina’s) en het „maatschappelijk belang” ervan. De meeste lezers zullen nooit van deze kunstenaar hebben gehoord.’

Inderdaad. Er moet wel aanleiding zijn om zo’n groot stuk in de krant te plaatsen, en als het niet gaat om een bekende figuur van wie iedereen de naam wel kan raden, dan is het zaak om met naam en toenaam te duiden om wie het gaat, want anders heb je hooguit een klein stukkie waar geen mens de krant voor opslaat. Bovendien: de kans dat de vrouwen een verklaring zouden hebben afgelegd als ze zélf met naam en toenaam in de krant kwamen, moet zeer klein worden geacht, en dus heeft NRC ervoor gekozen om de vrouwen anoniem op te voeren, de door hen beschuldige met zijn volle naam, en in het commentaar benadrukt De Jong dat het hier niet gaat om een verdachte, maar om een “belager met een gewelddadig karakter”. Niet omdat NRC geen vertrouwen heeft in ons rechtssysteem, maar om het eigen handelen goed te praten.

Written by Ted

8 november 2020 bij 07:43

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: