tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

De teloorgang van de Lieve Vrede

with one comment

Foto door fotografierende op Pexels.com

Vroeger wisten buren alles van elkaar en tegelijkertijd niets. Dat zorgde voor een symbiotische relatie van geven en nemen. Je hing je vuile was niet buiten, hield je mening voor je, en ging niet met je buren in discussie over hoe het land bestuurd moest worden. Je probeerde er in praktisch opzicht voor elkaar te zijn en dat ging alleen als je de lieve vrede bewaarde.

Dat is, mede onder invloed van de sociale media, veranderd. Onze buren zijn niet meer per se de mensen die naast ons wonen (want die kennen we mogelijk helemáál niet), maar de mensen die op Facebook, Twitter en Instagram onze buren zijn. We hebben geen symbiotische relatie meer met ze (je kunt niet aan de digitale buurman vragen of-ie je heg wil snoeien in ruil voor het opvangen van de kinderen tussen de middag), en er is dus ook geen lieve vrede nodig. Wel weten we nu hun ongevraagde mening, bij welke geestelijke stroming ze horen, hoe ze denken over ethische kwesties, waar ze staan in maatschappelijke zaken die belangrijk voor ons zijn. We kiezen op sociale media onze eigen buren en de bedoeling is dat ze ongeveer denken zoals wij. Zijn wij tégen racisme en vóór euthanasie, dan accepteren we geen buren waarvan duidelijk is dat ze daar rigoureus anders over denken, want die blokkeren of ontvrienden we. Of de sociale media zorgen er met hun digitale selectiemogelijkheden zelf voor dat we hun berichten niet meer te zien krijgen en juist wél de berichten van mensen die ongeveer denken zoals wijzelf. Zo komen we allemaal te wonen – digitaal – in buurten waarin we op elkaar lijken. En zo voelen we ons in ons gelijk gesteund; mensen met andere denkbeelden horen in andere digitale buurten thuis. Dat maakt het samenleven met andere groepen veel moeilijker, omdat ze onze buren niet meer zijn. De lieve vrede is nergens voor nodig en dat zie je op sociale media, waarin mensen er niet voor terug deinzen om elkaar ongevraagd de maat te nemen en botweg terecht te wijzen of zelfs voor rotte vis uit te maken.

Hoe dat werkt hebben we net kunnen zien in Amerika, waar de Democraten en Republikeinen, twee groepen die vroeger behoorlijk op elkaar leken en ook vredig samenleefden, in een polisarisatiewedloop uit elkaar gedwongen zijn. Het zijn de Divided States of America geworden. Die lijken ver weg, maar de polarisatiemode heeft ook in Nederland postgevat.

Ook wij raken steeds dieper verwikkeld in een polarisatiestrijd die onafwendbaar lijkt en die maakt dat de lieve vrede nergens voor nodig is, omdat we liever lijnrecht tegenover elkaar staan. We hebben geen buren meer die anders denken dan wij, en weten ook niet meer hoe we met zulke buren om zouden moeten gaan. Dus als buren uit een ándere buurt ineens voor onze deur staan, zoals de Trumprepublikeinen op de trappen van het Capitool, weten we niet wat we moeten doen.

Het is belangrijk om te blijven praten met buren die niet meer naast ons wonen. Al was het maar om te weten wat de lieve vrede ook alweer inhoudt.

Written by Ted

12 januari 2021 bij 06:58

Geplaatst in Diversen

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Een voordeel hebben wij wel in Nederland, namelijk een meer partijen stelsel. Het zou niet goed zijn als je alleen kon kiezen tussen Baudet of Klaver. Volgens de peilingen lijkt de kiezer massaal te gaan stemmen op de middenpartijen. De rechtse en linkse flanken staan op verlies.

    Huib

    12 januari 2021 at 13:18


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: