tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Namenmonument

leave a comment »

foto: Ted van Lieshout

Ik kon niet wachten tot ik er toevallig langskwam en ben gisteren meteen gaan kijken naar het Namenmonument, het herinneringsbouwwerk in Amsterdam dat voor zo veel ophef heeft gezorgd en dat er na jaren strijd toch is gekomen. Ik was niet vóór de komst van het massieve gevaarte om verschillende redenen, die er nu niet meer toe doen, behalve dan de reden dat ik een ander ontwerp, dat door buurtbewoners was gemaakt – een landmark met water op het drukke plein dat het hart was van de voormalige jodenbuurt – mooier en artistieker vond. Maar het Namenmonument is er nu en ik ben blij dat het er is. Het heeft, bij nader inzien, voldoende allure en misstaat zeker niet in de omgeving. Ik dacht dat het veel te hoog zou worden, dat murenstelsel van acht meter hoog, maar het zit toch ingenieuzer in elkaar dan ik dacht: omdat de straat op dat punt verhoogd is (en altijd al was), staat het monument ten opzichte daarvan verzonken en steekt optisch dus niet zo de hoogte in als was gevreesd. Het mooie gebouw met tuin erachter is nu wel voor een belangrijk deel verscholen, maar ik zie dat niet meer als een bezwaar. Ik ben zelfs wel verbaasd dat het monument nu toch precies op de goede plaats lijkt te staan. Juist doordat het uiteindelijk wel degelijk massieve bouwwerk tussen een monumentaal pand en een drukke weg is gesitueerd, krijgt het de uitstraling van een kunstig architectonisch wonder: hoe hebben ze dat enorme ding op díé locatie gekregen? Het zijn nog steeds hoge muren waar je tegenaan moet kijken, maar ze staan redelijk wijd uit elkaar, waardoor er toch lucht en licht tussen komt.

Wel is het bouwwerk in hoge mate gevoelig voor vandalisme en verval. Hier en daar zitten er geen voegen tussen de dunne steentjes waarin de namen zijn gegraveerd, en ik weet niet of dat is uit tijdnood of dat de voeg er al is uitgevallen. Of het bovengedeelte, dat bestaat uit spiegelglad geslepen metaal, zo mooi blijft glanzen, zal de tijd leren. Er zijn wel camera’s opgehangen, maar die kunnen niet alle plekken zien en er zijn zelfs een paar hoeken die ongetwijfeld gebruikt zullen gaan worden door mannen die hun plas niet op kunnen houden.

Ik was niet de enige die op het idee was gekomen om het monument te bezoeken. Het was er vol nieuwsgierigen en overal waren sporen te vinden van mensen die het monument als gedenkplaats al in gebruik hebben genomen. En dat is mooi en goed. Het is fijn dat nabestaanden een plaats hebben waar ze naartoe kunnen gaan.

Written by Ted

22 september 2021 bij 07:10

Geplaatst in Diversen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: