tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Archive for the ‘Diversen’ Category

Schrijvers & piemels

with 5 comments

Heel leuk stukje in de Volkskrant van gisteren. Over ‘Gebr.’:

Written by Ted

5 december 2021 at 09:04

Geplaatst in Diversen

Kruidvat & AH

with 6 comments

Wie de Allerhande, het blad van Albert Heijn, doorbladert, ziet dat de winkelketen Piet heeft afgeschaft. In heel het blad is geen afbeelding van hem te vinden, niet zwart, niet wit, niet grijs en ook niet met roetvegen. Gewoon weg ermee, zal AH gedacht hebben, dan is er ook geen discussie over. En zo is in een betrekkelijk korte tijd Sinterklaas het feest van Sinterklaas alleen geworden. Zo is het uiteindelijk de commercie die de knopen doorhakt.

Ook Kruidvat hakt knopen door. Ik betrad de winkel voor een enkel doosje paracetamol en werd door een medewerker die daar speciaal voor bij de deur stond, “gedwongen” om een mandje te nemen. Ik deed dat gehoorzaam, liep de winkel door om het doosje te pakken en ging ermee naar de kassa. Maar toen ik afgerekend had, zag ik dat ik mijn mandje nergens kwijt kon. De kassamedewerkster zei dat ik het mandje op de stapel bij de ingang moest zetten. Dezelfde stapel dus waar ik het mandje juist van af genomen had.

Zo helpt Kruidvat mee aan de verspreiding van Corona. Je dient een mandje te nemen dat door iemand anders is vastgehad en moet het na gebruik weer in de handen van een volgende klant schuiven. Want denk maar niet dat die jongen daar stond om mandjes schoon te maken.

Nee, zeggen jullie misschien, Kruidvat doet dat niet om Corona te verspreiden, maar in de hoop dat je dat mandje te leeg vind als je maar één doosje koopt en er vanalles bij stopt. O, zeg ik dan, werkt dat zo? Ja, zeggen jullie, zo werkt dat.

Written by Ted

3 december 2021 at 15:06

Geplaatst in Diversen

Weblog & AH: 16 jaar.

with 6 comments

Toen ik aan mijn weblog begon, vandaag 16 jaar geleden, ging het regelmatig over de Albert Heijn en de Hema, en hun praktijken om klanten kortingen voor te spiegelen en die vervolgens niet te geven. Na een jaar of tien ben ik ermee opgehouden, omdat alle mogelijke voorvallen wel een keer aan bod waren geweest en er steeds meer mensen waren die aangaven dat ik niet zo moest zeuren om die paar centen. Nu is de Consumentenbond supermarkten gaan checken op grond van prijzen in de winkel en prijzen op de kassabon, en wat bleek: de prijzen kloppen niet en als die prijzen niet juist zijn, zijn ze bijna altijd in het voordeel van de supermarkt. De Consumentenbond is heel schappelijk en zegt dat het om fouten gaat; ik beweer dat het gaat om een verdienmodel: als je consequent elke klant 10 cent te veel laat betalen, verdien je daar op jaarbasis miljoenen mee.

Uit onderzoek van de Consumentenbond blijkt dat bij de Aldi 4% van de prijzen op de kassabon afwijkt van prijzen op het schap met een gemiddelde afwijking van 5 cent, oplopend tot 27% bij Albert Heijn met een gemiddelde afwijking van 52 cent. Vorig jaar deed de Consumentenbond dat onderzoek ook al en bijna alle supermarktketens beloofden beterschap, behalve AH, maar daar is over de hele linie niets van terechtgekomen. Logisch, want supermarkten geven de extra miljoenen die ze binnenharken niet zonder slag of stoot op. AH zei zelfs: als de prijs op de kassabon afwijkt van de prijs op het schap, dan telt de prijs op de kassabon. Dat mág niet. Van de wet. Tenzij de afwijking een duidelijke fout is (bijvoorbeeld een ons kaas voor 1 cent), dient een artikel verkocht te worden voor de prijs waarvoor het wordt aangeboden. In de praktijk houdt AH zich ook wel aan die regel: als je met een artikel waarvoor je te veel betaald hebt naar de klantenservice gaat, krijg je, is mijn ervaring, gewoon het verschil terug.

Tegenwoordig maak ik vooral gebruik van de zelfscankassa en zie, voor een deel, of een artikel dat in de aanbieding is ook daadwerkelijk wordt aangemerkt als bonusartikel. Als dan blijkt dat in het venster het kortingvignetje niet verschijnt, leg ik het artikel alsnog terzijde. Maar ook als het bonusvignetje wel in het venstertje verschijnt, moet je opletten, want de korting wordt niet meteen van de prijs afgetrokken; dat gebeurt pas als de eindprijs wordt berekend en dat kun je alleen zien op de uitgeprinte kassabon. Ik heb niet altijd zin om die kassabon óók nog eens te controleren, en dus zijn mijn verhaaltjes over de AH langzaam opgedroogd. Er kwamen andere – irritante – verhaaltjes voor in de plaats.

Written by Ted

2 december 2021 at 05:44

Geplaatst in Diversen

De Top 100 Pabo

with 8 comments

De ‘Grote Vriendelijke 100’ (de 100 favoriete titels van kinder- en jeugdboekenliefhebbers), georganiseerd door de Grote Vriendelijke Podcast in samenwerking met Hebban.nl, was nog schokkender dan ik had ingeschat. Zo goed als alles wat ik voorspelde kwam uit – check zelf maar. Wat ik niet verwacht had, was dat bijna alle grote en vertrouwde namen van de afgelopen decennia door de liefhebbers zijn weggevaagd. Geen enkele titel van Joke van Leeuwen, Imme Dros, Toon Tellegen, Wim Hofman, Sjoerd Kuyper, Bart Moeyaert, Anne Provoost, Martha Heesen, Daan Remmerts de Vries, Harm de Jonge, Hans Hagen, Bibi Dumon Tak, Peter van Gestel en anderen haalde de lijst. Dat behoeft dan toch enige relativering. Gelukkig is er is ook een Pabo Top 100 samengesteld, op initiatief van Rob van de Sande, en die ziet er heel anders uit, al zijn er natuurlijk genoeg boeken die op beide lijsten staan: https://www.frappantefragmenten.nl/top100-pabo/. Daarbij moet wel gezegd worden dat de lijst is samengesteld op basis van de keuze van kinderboekenmakers.

Written by Ted

30 november 2021 at 09:19

Geplaatst in Diversen

Dieper het kinderboek in

with one comment

Ik mis ‘Literatuur Zonder Leeftijd‘ en ‘Leesgoed‘ en ‘Leeswolf‘ en andere bladen waarin aandachtig naar kinder- en jeugdliteratuur werd gekeken. Er is er niet één van over. Er zijn geen tijdschriften meer waarin op een min of meer wetenschappelijke, educatieve of literair onderzoekende manier naar ons vak gekeken wordt, waarin stilgestaan wordt bij de ontwikkelingen binnen het vak. ‘Lezen’ van Stichting Lezen komt nog het dichtst in de buurt, maar is voor een te divers publiek om heel diep in te kunnen gaan op de materie. Er zijn tegenwoordig natuurlijk wel recensiesites, maar ze hebben niet in het bijzonder de functie om de kwaliteit, het belang en de diepgang van het genre in ogenschouw te nemen. Daardoor krijg je al gauw het idee dat het bestuderen van het genre nergens voor nodig is. Maar juist in het huidige tijdsbestek is nadere beschouwing volgens mij van groot belang, opdat de nuance ons wijzer maakt en discussies niet wijken voor oppervlakkigheid en vrijblijvendheid, of erger nog: stranden in polarisatie of cancelling.

Gelukkig zijn er nog zo nu en dan initiatieven van mensen die het onderste uit de kan van het genre trachten te halen, en zo was ik blij verrast toen ik gewezen werd – door Aidan Chambers nota bene! – op een artikel dat Vanessa Joosen schreef en dat heet: ‘Ted van Lieshout’s Daring Approach to Fairytale Illustrations and Texts‘. Het verscheen recent in een online medium dat ‘Open Edition‘ heet en daar is ‘Strenae, Recherches sur les livres et objets culturel de l’enfance‘ een onderdeel van. Je kunt het artikel hier lezen; Vanessa neemt twee boeken van mij onder de loep, ‘Driedelig paard’ en ‘Onder mijn matras de erwt’. Er wordt zo de diepte in gegaan, dat ik er blij van werd. Dank je wel, Vanessa!

Written by Ted

26 november 2021 at 07:47

Geplaatst in Diversen

Boer Boris op wielen!

with 4 comments

Het heeft langer geduurd dan de bedoeling was, door de papierschaarste, maar eindelijk is-ie er dan toch: ‘Boer Boris op wielen!’ Een kartonboekje met echte wielen, zodat je ermee kunt rijden. En binnenin natuurlijk de vertrouwde tekeningen van Philip met teksten van mij. Moet je kijken hoe leuk dat eruitziet!

Written by Ted

25 november 2021 at 12:30

Geplaatst in Diversen

De H van Herman

leave a comment »

Stug door gaat hij, nooit eens op de voorgrond, maar altijd rustig op zijn eigen site ‘Over Lezen & Schrijven’, waarop hij de diepte in gaat in artikelen over kinder- en jeugdliteratuur en besprekingen van boeken. Nergens zie ik zijn naam staan – er staat alleen H. – dus ik weet niet of ik die moet noemen, maar zijn voornaam kan wel, denk ik: Herman. Hij heeft juist een uitvoerige bespreking op zijn blog gezet over ‘Briefjes van Pelle’ van Marlies Slegers en kort daarvoor besprak hij boeken van Anna van Praag en Erik van Os. Wie zijn weblog niet kent, moet daar eens gaan kijken en regelmatig op bezoek terugkomen: http://overlezenenschrijven.blogspot.com.

Written by Ted

24 november 2021 at 08:47

Geplaatst in Diversen

‘Gewoonweg briljant’

with 3 comments

Bijna Sinterklaas en ik krijg een cadeautje: een heel fijne bespreking door Rien Fraanje van ‘Wat is kunst?’ in het online literair tijdschift Leesliter.

‘Voor deze rubriek bespreken we doorgaans geen jeugdboeken. Voor deze ene keer moeten we daar een uitzondering op maken. Daarvoor zijn twee redenen. De eerste is dat het te bespreken boek gewoonweg briljant is. De tweede is dat het ook voor volwassenen relevant is. 

In het boek Wat is kunst? Begin een eiland… beantwoordt de gelauwerde jeugdboekenschrijver Ted van Lieshout op heldere en bevlogen wijze de vraag die hij in de titel stelt. Dat doet hij door twee parallelle verhalen te vertellen. Het eerste verhaal is de rode draad van het boek. Het is een dialoog tussen een meisje die aan de schrijver vraagt: ‘Wat is kunst?’ Van Lieshout antwoordt haar: ‘Kunst is alles wat je doet om niet dood te gaan van verveling.’ 

Het zal niet verbazen dat het meisje met dit antwoord aan het begin van het boek nog weinig kan. Sterker, ze begrijpt het niet. Dan zegt de schrijver: stel je voor dat je schipbreuk lijdt en aanspoelt op een onbewoond eiland. Wat ga je dan doen? 

Het meisje zegt dat ze eerst op zoek gaat naar eten en drinken en een veilige plek om te slapen. Prima, antwoordt de schrijver, en als je dat op orde hebt, wat doe je dan? 

Het meisje vertelt dat ze dan van kokosnoten mooi versierde bekers gaat maken en dat ze met het houtskool dat overblijft van het vuurtje dat ze heeft gestookt tekeningen maakt op de wand van de grot waar ze schuilt voor gevaar. 

Dan begint het haar te dagen: zonder dat ze het zelf in de gaten had, is ze begonnen met scheppen en creëren. Van Lieshout legt haar uit: ‘Als alles wat je nodig hebt om in leven te blijven er is (eten, drinken, slaapplaats, veiligheid) ga je dingen doen die ervoor zorgen dat het leven leuker wordt. Al die dingen zijn kunst. (…) Als mensen niet iets maken of ondernemen, kwijnen ze weg en gaan ze na een poosje moedeloos dood. Maar het verdrijven van verveling is geen doel. Iets moois of nuttigs maken, iets beleven waar je plezier uit put wordt uiteindelijk het doel.’ 

Wat mij aanspreekt aan de definitie van Van Lieshout is dat die kunst duidelijk aan zingeving relateert. Mensen hebben niet alleen water, brood en een dak boven hun hoofd nodig. Nee, mensen verpieteren als ze niet kunnen scheppen, hun creativiteit aanspreken, ontdekken. Van Lieshout onderwijst: ‘Zoals een lichaam aangeeft dat het honger heeft als het eten wil en moe wordt als het slaap nodig heeft, zo laat je ziel weten dat-ie honger heeft doordat je wordt overvallen door verveling. Die moet je dus voeden. (…) En alles wat je eraan te eten geeft heet kunst.’ 

Daarmee geeft Van Lieshout kunst een ruime definitie en voorkomt hij dat kunst een exclusieve en elitaire bezigheid wordt. Hij stelt het zelfs expliciet: ook mensen die denken niets met kunst te hebben, houden ervan om iets moois te maken en hebben behoefte dat hun ziel wordt gelaafd. 

Daar staat tegenover dat een dergelijke ruime definitie ook al snel discussie oproept. Zo vraagt het meisje zich af in hoeverre sport zich nog onderscheidt van kunst. Ik denk dat Van Lieshout terecht vaststelt dat dat verschil niet groot is. ‘Sport is de kunst van de lichamelijke inspanning en kunst de kunst van de geestelijke inspanning,’ legt hij haar uit. ‘Bij sport levert je lichaam een topprestatie en bij kunst doet je geest dat.’ 

Het meisje bekritiseert dat onderscheid, want bij veel sporten moet je goed kunnen nadenken en bij kunst moet je ook handig zijn. Van Lieshout geeft haar gelijk en doet vervolgens een nieuwe poging: ‘Het verschil is wel dat als je klaar bent met kunst, je iets gemáákt hebt. Een beeld of een schilderij of zo. Bij sport máák je niets.’ Maar ook dat moet hij na tegenspraak van zijn zelf gecreëerde tegenspeelster weer nuanceren, want met sport kun je een mooie sportprestatie neerzetten of een (persoonlijk) record maken. 

Van Lieshout geeft duiding aan zijn ruime definitie in de tweede verhaallijn. Naast de dialoog tussen hem en het meisje, levert Van Lieshout in dit rijk geïllustreerde en prachtig vormgegeven boek vele voorbeelden van kunstwerken van lang en nog maar kort geleden. Onder meer beelden, foto’s, film, schilderijen en kalligrafie passeren de revue en Van Lieshout geeft er een boeiende en enthousiaste uitleg bij. 

Zelfs een prachtig versierde kokosnoot komt voorbij. Die kokosnoot is dus niet – via Van Lieshout – ontsproten aan de fantasie van het meisje, maar blijkt daadwerkelijk een kunstobject te kunnen zijn. Om van kunst te kunnen genieten en de noodzaak van kunst te begrijpen, moet je met de ogen van een kind kunnen kijken. Daarom zou het dit mooie boek tekort doen als alleen kinderen en jongeren er kennis van nemen. Van Lieshout leert iedereen, ook zij die denken niets met kunst te hebben, dat ze niet zonder kunnen.’

Ted van Lieshout, Wat is kunst? Begin een eiland…, Amsterdam: Leopold, 2020. 24,99. 144 pag. 

Written by Ted

23 november 2021 at 06:16

Geplaatst in Diversen

Moeten wij een Top 100 willen?

with 2 comments

Vanuit de kinderboekenwereld steeg gezucht, gesteun en gekerm op. Men had het moeilijk en deed daar massaal kond van. Wat was er aan de hand?

Een van de leukste initiatieven van de afgelopen jaren is ‘De Grote Vriendelijke Podcast’ van Bas Maliepaard en Jaap Friso. Een podcast van twee mannen die van kinder- en jeugdliteratuur houden en daar mooie afleveringen over maken. Zoals elders ook gebeurt, als het einde van het jaar nadert, hebben de heren hun toevlucht genomen tot een succesvolle formule: een Top-Zoveel, in dit geval ‘De Favoriete Kinderboeken Aller Tijden’, oftewel ‘De Grote Vriendelijke 100’. Ze doen dat in samenwerking met Hebban.nl. Iedereen was uitgenodigd om mee te doen en wie dat en plein public deed, klaagde dat het een lijdensweg was omdat de keuze beperkt moest zijn. De vraag is dan ook: waarom deed men zichzelf deze martelgang aan? Waarom zou je een slachting aanbrengen in een genre waar je eigenlijk van houdt? Het is niet nodig, er valt geen geld mee te verdienen, en de uitkomst is arbitrair.

Men doet zulke dingen omdat het ook leuk en gezellig is om je invloed uit te oefenen op een gezamenlijke lijst. De bekendste is waarschijnlijk de Top 2000 die aan het einde van het jaar op de radio te horen is. Die laat goed zien dat men geen al te hoge verwachtingen moet hebben van zo’n hitlijst; zo lang men erkent en blijft erkennen dat het amusement is, kan de “schade” die een Top-Zoveel aanbrengt beperkt blijven. Vervelend wordt het als er – en helaas is dat bijna altijd onvermijdelijk – bepaalde rechten aan worden ontleend of conclusies aan worden verbonden.

Bij het samenstellen van een top, in dit specifieke geval van kinderboeken, spelen andere elementen een grotere rol mee dan kwaliteit en diversiteit. Aanvankelijk hebben Friso & Maliepaard dat onderkend, want hun Top heet niet de “beste” of de “mooiste“, maar de “favoriete“, en dat duidt erop dat je je eigen voorkeur mag laten prevaleren. Het gaat bij toplijstjes sowieso vooral om persoonlijke smaak en belangen (denk aan het oproepen in eigen kring om op een specifieke titel te stemmen), berekening (je kunt beter een stem uitbrengen op een boek waarvan je zeker weet dat het scoort dan op een boek waarvan je weet dat het sowieso niet genoeg stemmen zal krijgen), het geheugen (recente boeken en evergreens dringen zich naar de voorgrond) en nostalgie. Dat betekent dat je redelijk goed kunt voorspellen dat bij een top van Beste Boeken een bepaald soort “leesboeken” de boventoon zal voeren, dat de grote meerderheid zal gaan voor proza, liefst met een nostalgisch tintje. Er zal, vermoed ik, nauwelijks (niet-rijmende) poëzie gekozen worden en weinig non-fictie, en ook het genre boeken voor de kleinsten zal waarschijnlijk aan de magere kant zijn. Dat is niet erg, zo lang je geen gewicht toekent aan zo’n Top, maar Bas Maliepaard deed dat op de valreep wel.

‘Hoe meer mensen een weldoordachte top 5 indienen, hoe waardevoller de uiteindelijke lijst is.’ Ai, dat betekent dat hij toch andere verwachtingen van de lijst heeft dan amusement; het betekent dat er conclusies getrokken zullen (kunnen) worden, en daarin schuilen gevaren. Kijk maar naar hoe dat gaat bij de jaarlijkse Top 2000 op de radio. De schaamtevolle constatering is ieder jaar opnieuw dat vrouwelijke artiesten volledig het onderspit delven; men kiest massaal voor het werk van mannelijke artiesten en laat zich zo lelijk in de kaarten kijken. In de top 25 staat doorgaans geen enkele vrouwelijke artiest. En dat al decennialang!

Hoe zit dat met ‘De Grote Vriendelijke 100’? Met de M/V-verhouding zal het wel goed zitten. Maar de conclusie dat de eerder genoemde genres op bitter weinig voorkeur mogen rekenen, moet ons allen, als oprechte liefhebbers van het kinder- en jeugdboek, tot nadenken stemmen. Hoe gemiddeld en weinig divers willen we het eigenlijk hebben?

Toplijsten suggereren een zekere autoriteit en dat betekent dat alle titels die niet terechtkomen in zo’n top het air krijgen van er niet toe doen. Dat is pijnlijk voor alle titels die het van incidentele liefhebbers moeten hebben. Ze zorgen ervoor dat als je in je eentje een boek heel erg mooi vindt, je voelt dat je alleen staat. Dat jouw keuze er in feite niet toe doet.

Ik schrijf dit stukje een week voor de lijst bekend wordt gemaakt: er kan niet meer gestemd worden en de uitslag staat inmiddels vast. Ik hoop dat ik ongelijk krijg, maar mijn voorspelling is toch dat er in die Grote 100 weinig plaats is voor aparte boeken, weinig plaats voor bijzondere, merkwaardige auteurs, weinig plaats voor het unieke boek, het gedurfde boek, het marginale boek, het experiment, het boek voor de eenling. Denk, als de Grote Vriendelijke 100 op 24 november openbaar wordt gemaakt, gerust maar aan de gymzaal vroeger, toen teams gekozen moesten worden en er altijd een paar kinderen waren die pas op het allerlaatst gekozen werden. En eigenlijk alleen omdat het moest. Ook hier zijn ze buitenspel gezet.

Verder wens ik iedereen veel plezier met de Grote Vriendelijke 100, want als amusement is het een geslaagd initiatief.

Written by Ted

17 november 2021 at 06:00

Geplaatst in Diversen

Continuïteit, continuïteit, continuïteit! Of een pleidooi voor twéé Gouden Griffels

with one comment

In de NRC-podcast ‘Tussen de regels’ bespreekt Thomas de Veen met Aukelien Weverling en Mirjam Noorduijn deze kwestie: is de Kinderboekenweek een sleetse formule? De aflevering, die ik graag aanraad, gaat voortvarend van start, maar verzandt enigszins in persoonlijke voorkeuren met betrekking tot boeken en komt, naar je gevoel, voortijdig tot een einde.

Is de formule sleets? Hm, misschien wel, maar er is vooralsnog geen alternatief en dan kun je beter sleutelen aan wat er al is dan alles overboord gooien en opnieuw beginnen. Dat deed de CPNB in zekere zin in 1996, toen de leeftijdsgroep 12 jaar en ouder uit de Kinderboekenweek werd losgeweekt.

Jarenlang is er, qua prijzen, gesold met de leeftijdsgroep 12 tot 15 jaar. In de vorige eeuw, tot 1996, maakten alle boeken 0-15 jaar kans op de Gouden Griffel, maar omdat de oudste leeftijdsgroep niet goed bereikt werd, werd de Gouden Zoen bedacht en vielen de boeken voor de leeftijdscategorie 12-15 jaar uit de griffelboot. Dat is lang zo gebleven. Al die tijd leefde de prijs voor die categorie een kwijnend bestaan; nadat de Zoenen in 2008 het loodje hadden gelegd werd op initiatief van particulieren de Gouden Lijst in 2010 in het leven geroepen, die vervolgens door de CPNB werd overgenomen, maar in 2017 werd de prijs toch weer afgeschaft. Er was inmiddels geijverd om de categorie terug op te nemen in de griffellijst. De gedachte erachter was dat continuïteit van belang is. Misschien leeft de prijs niet meer zo onder jonge pubers, maar ze kennen de prijs wel en daar moet je gebruik van maken. Bovendien zijn de scheidslijnen niet zo scherp: sommige kinderen van 10 lezen al 12+ boeken en sommige kinderen van 13 lezen nog kinderboeken. Dat mag en dat is goed en dat zorgt voor een betere doorstroming.

Gelukkig zag de CPNB in dat, zo lang er geen aparte prijs is voor boeken in de categorie 12-15 jaar, zilveren griffels zouden moeten worden toegekend aan boeken voor 12+. Maar eigenlijk is het doel natuurlijk dat er een aparte Gouden Griffel komt voor 12+. Dat zou de doorstroming, de continuïteit in het lezen en geletterd zijn pas echt helpen realiseren. Dit jaar was een uitgelezen kans geweest om ‘Gozert’ met het goud in de categorie 12- te bekronen en bijvoorbeeld ‘Hele verhalen voor een halve soldaat’ of ‘Gloei’ met het goud voor 12+. Kinderen hadden dan zelf kunnen kiezen: ‘ik voel me te groot voor de ene Gouden Griffel’ of ‘ik wil nog niet zo’n heel dik boek, dus ik neem liever die andere Gouden Griffel’.

Is dat niet te veel? Neen. Je merkt aan alles, en daar is de jury een goed voorbeeld van, dat er moet worden gestoeid met de mogelijkheden. In de afgelopen jaren is bij Goud steeds gekozen voor een boek dat aanhikt tegen de bovengrens nog-net-onder-de-12; als we kijken naar de laatste keer dat een prentenboek, voor de jongste lezers dus, met goud ging strijken, moeten we maar liefst elf jaar terug naar 2010. Een Gouden Griffel voor 10- of 12- zou de kansen van  prentenboeken op goud weer wat vergroten en die zouden dan niet hoeven te concurreren met jeugdromans. Er zou dan ook ruimte komen voor jury’s om minder benepen op de grens van twaalf te gaan zitten.

Natuurlijk gaat het er om een systeem te creëren waarin kinderen van 0 tot 18 steeds kunnen doorstromen bij het lezen van boeken, zonder dat ze steeds een hobbel moeten nemen omdat er weer een andere leeftijdsgroep moet worden aangesproken.

Bij het onderwijs is zo’n overstap nodig, omdat het onderwijs nu eenmaal is ingericht in basisonderwijs en vervolgonderwijs, maar bij lezen, bij boeken is zo’n aperte scheiding onnatuurlijk en een regelrechte leesdrempel. Wat we willen is dat kinderen hun boek van de basisschool mee kunnen nemen in het voortgezet onderwijs en dat kinderen van elf alvast mogen proeven aan boeken die eigenlijk voor kinderen van dertien zijn. Met een dubbele Gouden Griffel verdubbelen we de kansen.

Het is niet nieuw. In de zeventiger jaren was het gebruik dat er twee keer goud werd uitgereikt. Nu is de vraag: hoe krijgen we de CPNB zo ver om één Gouden Griffel Kind en één Gouden Griffel Jeugd toe te kennen?

Written by Ted

12 november 2021 at 10:31

Geplaatst in Diversen

Het alfabet op het Boer Boris YouTube Kanaal!

leave a comment »

Maandag, dus een nieuw filmpje op het Boer Boris YouTube Kanaal. We beginnen aan een nieuwe serie waarin Ted aan Philip vraagt om een dier te tekenen dat begint met een bepaalde letter. Dit maal de T. Maar wat voor dier wordt het?

Het gebruik van letters in deze filmpjes heeft geen enkele educatieve pretentie. Het is alleen bedoeld om nieuwsgierigheid naar het bestaan van letters op te wekken. We maken gebruik van hoofdletters omdat de meeste kinderen hun eigen naam op die manier leren schrijven. In de loop van de reeks komt elk kind dus de letter tegen waarmee zijn of haar eigen naam begint.

Written by Ted

8 november 2021 at 05:19

Geplaatst in Diversen

De zusjes Sam

with 6 comments

Gisteren de twaalfde Middag van het Kinderboek in de Amsterdamse OBA. Humor, was het thema. Een moeilijk onderwerp om iets zinnigs over te zeggen. Toen Philip Hopman vorig jaar vertelde dat hij gevraagd was om erover een lezing te komen geven, vroeg hij of ik eraan mee wilde werken. Hij wilde een verhaal houden over de samenwerking tussen illustrator en auteur en hoe dat niet altijd over rozen gaat. Ik zei natuurlijk meteen ja, maar dacht dat het er niet van zou komen. Dat kwam het wel! Anderhalve maand geleden is Philip enthousiast aan de slag gegaan. Hij vertelde wat hij wilde, wat ik moest doen, en ik moest meekomen naar een naaister omdat hij kostuums voor ons wilde laten maken; hij wilde dat we ons tijdens het optreden zouden verkleden, niet als Boer Boris, maar als zusje Sam! We zijn pruiken wezen kopen, hebben in de Hema aan een dame gevraagd om ons te helpen aan de juiste maat maillot en hebben haarbanden via internet besteld. We spraken een paar keer door hoe we een en ander zouden improviseren en zijn vrijdag bij elkaar gekomen om alles nog even te passen. De voorpret was al voldoende: het kón niet meer mislukken. Philip vertelde een mooi verhaal, had een mooie auto uitgezaagd en haalde mij uit de zaal naar beneden. En zo zagen we eruit:

Written by Ted

7 november 2021 at 08:39

Geplaatst in Diversen

Hoera, zaterdag weer een Middag van het Kinderboek!

leave a comment »

Zaterdag vindt in de Amsterdamse OBA bij het Centraal Station alweer de twaalfde Middag van het Kinderboek plaats. Met deze keer een live schilderij van Yvonne Jagtenberg en lezingen van onder meer Mirjam Noorduijn, Tosca Menten en Philip Hopman. Het thema is: humor. In de ochtend zijn er weer workshops. Kijk voor het hele programma hier.

Kaarten zijn gratis en die kun je hier krijgen. Via dezelfde site kun je je je ook opgeven voor de workshops. Denk als je komt zaterdag ook aan je coronavaccinatiebewijs of je testuitslag en je legitimatie!

Written by Ted

4 november 2021 at 06:13

Geplaatst in Diversen

Gedicht op flat in Rotterdam

with 5 comments

Een poosje geleden was ik op een leuke school in Rotterdam IJsselmonde, de Mr. Van Eijckschool. Ik was daar uitgenodigd omdat organisator Jiske Foppe van GEEN POEHA de buurt hielp aan een reeks gedichten in de publieke ruimte. Op de kale muur van een flatgebouw tegenover de school zou een muurschildering komen met een gedicht van mij, en ik was gevraagd om de kinderen van de groepen 7 en 8 toe te spreken en een selectie voor te stellen. Want dat was het aardige van het project: de kinderen mochten zelf kiezen, gezamenlijk en met medewerking van de leerkrachten, welk gedicht het moest worden. Ik had een aantal niet te lange gedichten uitgekozen en daaruit maakte Geen Poeha een shortlist van vijf. Die vijf gedichten las ik aan alle groepen op de school voor en uiteindelijk rolde een versje over een olifant als winnaar uit de bus. Vervolgens ging Ricardo van Zwol van R75, Studio voor Kunstwerk aan de slag, compleet met een hoogwerker, en maakte een fantastische schildering op de muur. Hier zie je foto’s die Wim Barzeley van de klus maakte. Hoera! Hij staat er en ik vind dat het prachtig geworden is!

Written by Ted

3 november 2021 at 18:23

Geplaatst in Diversen

Philip tekent een jeep op het Boer Boris YouTube Kanaal

leave a comment »

Kasper vraagt hoe je een jeep tekent. Philip doet het voor op het Boer Boris YouTube Kanaal. Like ons en abonneer je! Dat vinden we fijn!

Written by Ted

1 november 2021 at 05:57

Geplaatst in Diversen