tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Er zijn twee chocolade-eitjes kwijt!

with one comment

Written by Ted

3 april 2020 at 09:12

Geplaatst in Diversen

Religieuze bijeenkomsten mogen

leave a comment »

Schermafdruk 2020-04-02 06.06.00Hebben mensen die gelovig zijn meer rechten dan mensen die dat niet zijn. Jazeker. In coronatijden komt dat tot uitdrukking door het feit dat religieuze bijeenkomsten nog mogen, zij het met maximaal 30 personen, terwijl dat voor niet-gelovigen verboden is. Bij een sterfgeval mogen tot 30 nabestaanden afscheid nemen in een kerkelijke bijeenkomst. Is er iemand dood die niet gelovig was, dan mag een bijeenkomst ter nagedachtenis met meer dan 3 personen niet. Artikel 1 van de Grondwet luidt dat iedereen in gelijke omstandigheden gelijk behandeld dient te worden, maar gelovigen hebben daar méér recht op dan anderen.

Written by Ted

2 april 2020 at 06:07

Geplaatst in Diversen

Morgen verschijnt: ‘De gemene moord op Muggemietje’

with 4 comments

Morgen verschijnt mijn nieuwe boek: De gemene moord op Muggemietje. Afgelopen zaterdag verscheen in de Volkskrant van de hand van Pjotr van Lenteren al een bespreking en die is gunstig. Hij schreef: ‘Geniaal bedacht en vormgegeven’. Dat geeft misschien al wel aan dat het een boek is dat méér is dan een drager van data (ter verduidelijking: als je een boek leest gaat het om het verhaal op de pagina’s, niet om de pagina’s zelf!). En dáár draait het bij Muggemietje om: het boek – als object – speelt zélf de hoofdrol. In de recensie lees je er meer over, ook over het nieuwe boek van Lydia Rood, en over een thema dat nagenoeg nooit besproken wordt en op Twitter dan ook onmiddellijk verward werd met levensechte personages:

rec-muggemietje_Volkskrant_28032020

Written by Ted

31 maart 2020 at 06:06

Geplaatst in Diversen

Holtkamp & Stella

leave a comment »

Op verveelde ogenblikken kan slenteren door YouTubefilmpjes een aangename bezigheid zijn. Een serie die ik nu vrijwel helemaal heb gezien is die van patissier Cees Holtkamp. Voor Amsterdammers is Holtkamp een begrip, zelfs als je nooit bij deze banketbakker op de Vijzelgracht bent geweest. Hij is zo’n elf jaar geleden begonnen met thuis opgenomen filmpjes over het bakken van banket (maar ook bijvoorbeeld kroketten), samen met zijn kleindochter Stella.

Het fascinerende van de filmpjes is dat ze amateuristisch zijn, maar een scherp beeld geven van een ongekunstelde meester. Hij verstaat zijn vak, houdt ervan, is gedreven en doet zijn best om niet geërgerd over te komen als hij ziet dat zijn kleindochter (ze is ongeveer 6 in het eerste filmpje) stuntelt. In de loop der tijd heeft hij daar zeker opmerkingen over gekregen, want gaandeweg de serie zie je hem meer en meer berusten als Stella een klusje overneemt. Je ziet dat hij zich in moet houden om niet te snauwen of in te grijpen – wat de serie levendig en écht maakt – maar je ziet ook dat hij een opa is die van zijn kleindochter houdt. Inmiddels is Stella een leuke meid van een jaar of 17, een stuk mondiger, en ze volgt, zo te zien, een opleiding aan de hotelvakschool.

En ondertussen krijg je uitstekende recepten!

Written by Ted

29 maart 2020 at 07:35

Geplaatst in Diversen

In tijden van Corona

leave a comment »

IMG_5981Twee weken geleden zou ik met Bloot in het tv-programma Mondo zitten, maar het werd daags ervoor afgezegd. Of ik kon wachten, want misschien was er later gelegenheid. Ze gingen nu in gesprek met schrijvers die in het buitenland in quarantaine zitten. Ik vond de redacteur met wie ik sprak aardig, dus ik zei het niet, maar het is natuurlijk wel zo: het programma praat met buitenlandse schrijvers die in quarantaine zitten terwijl het zelf binnenlandse schrijvers in quarantaine plaatst. Inmiddels is wel duidelijk, hoewel het niet met zo veel woorden is gezegd, dat ik niet meer hoef langs te komen. De mediabelangstelling gaat momenteel nauwelijks uit naar nieuwe boeken, maar naar ouder werk. Het is jammer, zonde, maar de crisis treft mij lang niet zo erg als veel andere zzp-ers. Ja, alle optredens zijn afgezegd, maar de verkoop van boeken gaat redelijk door en de royalty’s zullen ook gewoon binnenkomen. Intussen werk ik aan nieuwe boeken, zoals ik dat ook doe als we níét binnen hoeven te blijven. Ik geniet van de stad, die ik nog nooit zo mooi heb gezien als nu, zonder de ruis die er bij leek te horen. Geen lallende, feestende, plassende, poepende, kotsende toeristen, geen Amsterdammers die krijsend en keuvelend over straat zwalken, geen herrie, nauwelijks verkeer, en een zonnetje bij een strakblauwe lucht. In mijn persoonlijke omgeving heeft het virus (nog) niet toegeslagen, dus ik tel mijn zegeningen en geniet van de rust en van de asperges, waarvan de eerste ondanks alles in Amsterdam zijn gearriveerd.

Written by Ted

27 maart 2020 at 09:10

Geplaatst in Diversen

Een beeld met een erectie?

with 2 comments

Written by Ted

26 maart 2020 at 08:11

Geplaatst in Diversen

Boodschappen doen

with 3 comments

damrak22mrt20Zo lang het Coronavirus jou in je directe omgeving niet treft kun je oog hebben voor de bizarre schoonheid ervan: Amsterdam op een kraakheldere ochtend is prachtig en stil. De mensen die zich op straat bevinden zijn in hun eentje en keuvelen niet; wat je hoort zijn de duiven, de wind door de bomen en het geluid dat je zelf maakt. Wat je ziet zijn de gevels van de huizen die je opvallen, nu je niet hoeft te letten op het verkeer om je heen, omdat het er niet is. De toeristen zijn weg en Amsterdam is weer het dorp dat het in wezen is. Wat je voelt is de knisperende kou van een lenteochtend waarop de zon stralend schijnt in een hardblauwe lucht.

Ik ging al om half acht in de ochtend boodschappen doen, want dan is het bij de Albert Heijn (deze is open vanaf 7 uur) nog niet druk. Ik kon er alles krijgen wat ik nodig had; er stonden zelfs weer wat tomaten in blik in de schappen. – Ik ben vergeten bij het wc-papier te kijken, dus ik weet niet of dat er was. Ik heb ook niet opgelet of de caissières nu achter een plastic wandje zitten, want dat is natuurlijk een ander probleem: die zitten op nog geen halve meter afstand van je en raken al je boodschappen aan. De zelfscankassa levert ook problemen op. Ik draag rechts een latexhandschoentje, zodat ik mijn pincode in kan toetsen, maar het scherm van de zelfscankassa reageert niet goed op bedekte vingers, dus ik moest na een weigering opnieuw beginnen. Uiteindelijk lukte het wel. Maar ik denk dat ik nu toch over moet gaan stappen op betalen met mijn mobiele telefoon, want dan hoef je geen codes in te toetsen. Toch?

Ik kan nu weer voor een week vooruit en ik vind het niet erg om binnen te blijven. Ik ben het sowieso gewend om thuis te werken. Wel staat de radio de hele dag aan op een praatzender, want anders is de stilte te eng. Ik kijk zo nu en dan uit het raam om te zien of de wereld buiten nog wel bestaat.

Op de foto: het verlaten Damrak tussen Centraal Station en Dam. 

Written by Ted

23 maart 2020 at 08:57

Geplaatst in Diversen