tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Griffels nu ook voor 12-15 jaar

leave a comment »

CPNB: ‘De opzet van de prijzen Griffels en Penselen, de bekroningen voor de beste en mooiste kinderboeken van het voorgaande jaar, is door de organisator verbreed. Vanaf 2019 bekronen de Penseeljury en de Griffeljury ook boeken van de leeftijdscategorie tot 15 jaar, om het belang te onderstrepen van leesbevordering en om deze doelgroep meer leidraad te geven bij het kiezen van een boek. De toevoeging van deze categorie vervangt de Gouden Lijst. Op deze manier wordt de gehele leeslijn bediend binnen één sterk merk, en dat is hard nodig. Zo lezen van de 7-jarigen 68% dagelijks een boek terwijl onder de 15-jarigen nog maar 21% dagelijks een boek leest. Omdat de ontlezing zo groot is bij deze doelgroep, ziet Stichting CPNB deze prijs als een extra stimulans om deze doelgroep aan te spreken.

De verbreding van de prijzen Griffels en Penselen is onderdeel van een aantal initiatieven die zullen volgen binnen Boekenweek voor Jongeren en Boekenweek Live om de doelgroep beter te ondersteunen. Ook wordt er samenwerking opgezocht bij bestaande initiatieven gericht op de doelgroep 12 tot 15 jaar.

De Griffels

Griffels worden toegekend aan de best geschreven kinderboeken van het afgelopen jaar. Voor de Zilveren Griffels kent de Stichting CPNB de volgende zes categorieën per 2019:

  • Uitgaven bestemd voor kinderen tot 6 jaar;
  • Uitgaven bestemd voor kinderen vanaf 6 jaar;
  • Uitgaven bestemd voor kinderen vanaf 9 jaar tot 12 jaar;
  • Uitgaven bestemd voor kinderen vanaf 12 jaar tot 15 jaar;
  • Informatieve uitgaven voor kinderen;
  • Poëzie voor kinderen.

Omdat bij de Griffels een extra categorie is toegevoegd zal de Griffeljury uitbreiden met twee deskundige leden. Per categorie kunnen er door de Griffeljury twee boeken met een Zilveren Griffel worden bekroond. Eén van de Nederlandstalige Zilveren Griffels kan vervolgens door de Griffeljury bekroond worden met de Gouden Griffel. De Gouden Griffel is de populairste boekenprijs in Nederland en de belangrijkste prijs voor Nederlandse jeugdliteratuur. Afgelopen jaar werd Lampje (Querido) van Annet Schaap bekroond met de Gouden Griffel. 

De Penselen

Penselen worden toegekend aan de best geïllustreerde kinderboeken van het afgelopen jaar. De Penseeljury kan per categorie twee boeken met een Zilveren Penseel bekronen, waarbij de categorieën als volgt benoemd zijn:

  • Prentenboeken; 
  • Geïllustreerde kinderboeken; 
  • Geïllustreerde jeugdboeken; 
  • Informatief.

Eén van de Nederlandstalige bekroonde Zilveren Penselen kan de Gouden Penseel winnen. Fabeldieren (Uitgeverij Lanoo) van illustrator Ludwig Volbeda (zie foto) en auteur Floortje Zwigtman won afgelopen jaar het Gouden Penseel.’

Written by Ted

2 december 2018 at 22:27

Geplaatst in Diversen

Mance Post 5 jaar dood

with one comment

Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat Mance Post (11 januari 1915 – 2 december 2013) overleed.

Written by Ted

2 december 2018 at 00:24

Geplaatst in Diversen

Naar de Duitse Boekenbeurs (4, slot)

leave a comment »

Daarna zat mijn taak erop. Ik kijk er met enige (zelfingenomen) tevredenheid op terug. Mijn Duits is niet heel goed, maar ik kan me uitstekend verstaanbaar maken en dat komt vooral doordat ik me niet druk maak over fouten. 

Ik had nog drie uur de tijd vóór de trein vertrok. Ik wandelde door de stad naar het staatsmuseum dat op dinsdag gelukkig wél open was. Onderweg kwam ik langs een kerstmarkt waar een oude heer zat te wachten tot iemand bij hem aanschoof om een spelletje schaak te spelen. Of hij een speelgenoot heeft gevonden weet ik niet, maar ik vermoed van wel, want het was vast niet de eerste keer dat hij daar zat. Ik moest verder, want in het museum wachtte Burne-Jones en tot mijn verrassing veel goede werken van topkunstenaars als Picasso, Braque, Beckmann, Schiele, Gauguin, enzovoort, enzovoort. Er was toevallig ook een tentoonstelling over Marcel Ducamp, dus die pikte ik ook mee. Wauw!

Het was toen nog maar tien minuten lopen naar het station; de treinen reden nagenoeg op tijd en alles was zo meegevallen – ik heb het eigenlijk boven verwachting leuk gehad, dus dank Letterenfonds! Vraag me de volgende keer maar weer! – dat twee lallende Nederlandse echtparen in de trein de pret niet meer konden bederven. Wel hield ik me heel stil, zodat niemand merkte dat ik óók een Nederlander was.

Written by Ted

1 december 2018 at 08:42

Geplaatst in Diversen

Naar de Duitse Boekenbeurs (3)

leave a comment »

Stuttgart in de miezerregen oogt niet erg aantrekkelijk. Het autoverkeer heeft er absolute voorrang en raast door het oude centrum van de stad. Ik besloot via een loopwinkelstraat van het station naar het hotel te lopen. Had ik beter niet kunnen doen want een wandeltocht van een kwartier duurde zo een uur, omdat ik de hele tijd verkeerd liep. Dat was verder helemaal niet erg, want ik hoefde toch nergens op tijd te zijn. Uiteindelijk bereikte ik het hotel, een enorm bakbeest met bijna 600 kamers; het lopen naar mijn kamer kostte vier minuten! Maar toen had ik ook wat: een zit- en eetkamer met tv, een aparte slaapkamer met tv, en een badkamer met bad, douche en bidet.  En, dat vond ik al snel uit, op vijf minuten afstand lopen binnen het hotel een zwembad. Aan de kleine kant, maar toch. Ik had mijn zwembroek meegenomen, dus ik ben meteen gaan zwemmen. Ik had buiten toch niks te zoeken: het regende en de musea waren gesloten.  

De volgende ochtend had ik mijn tweede en laatste lezing. In het imposante Haus der Wittschaft, als ik het goed begrepen heb het openbare Ministerie van Wetenschap. Deze keer iets meer dan vijftig pubers: een stuk of twintig  moeilijk lerende en de rest gymnasiumniveau. Het lezen van gedichten werkte het best als ik eerst het gedicht in het Duits las en daarna in het Nederlands. Toch verstonden de Duitse jongeren van het Nederlands haast niets. Ze waren allemaal wel welwillend. Die van het bijzonder onderwijs vonden mijn accent om te lachen, die van het hoger onderwijs vonden het wel interessant, maar allemaal waren ze aandachtig en deden niet verveeld, zoals Nederlandse jongeren vaak doen. Ik las uiteindelijk ook een verhaal voor voor zevenjarigen en dat viel bij iedereen in de smaak, vooral ook omdat ik er tekeningen bij maakte. Een pienter joch zei dat het verhaal over een haai die kinderen vreet en levend weer uitspuugt niet wáár kan zijn vanwege zuren in de maag, maar net als alle andere scholieren ging hij gretig mee in het beleven van de fantasie.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

30 november 2018 at 07:04

Geplaatst in Diversen

Naar de Duitse Boekenbeurs (2)

with one comment

Het slot in Karlsruhe is tegenwoordig een wonderschoon museum vol antieke kunst en oude voorwerpen, en werkelijk de moeite van het bezoeken waard (op de foto zie je een oud winkeltje tot in de kleinste details in het museum nagebouwd). Ik liep er zo ongeveer in mijn eentje rond, want kunst en cultuurvoorwerpen zijn hopeloos uit, en ik vermaakte me kostelijk. Elke zaal had zijn eigen belegen geur en in elke zaal was een suppoost dankbaar dat er eens iemand langskwam. – Suppoost, volgens mij het ergste beroep dat bestaat. Altijd binnen, altijd stil, niks te doen, nooit afleiding, je collega in een andere zaal, en maar wachten tot de tijd verstrijkt. 

Ontbijt in een eenvoudig Duits hotel is nog altijd luxer dan ontbijt in een Nederlands sterrenhotel. Zalm in Duitsland, jam in Nederland. Erna naar de locatie waar ik een lezing moest geven aan zo’n honderd elf- en twaalfjarigen, aan de overkant van de straat. Ik was ruim op tijd en kon de tentoonstelling bekijken die was ingericht. Nederland is speerpunt, dus er stond veel vertaald werk met omslagen die ik herkende en andere Nederlandse bekenden, maar dan met een andere vormgeving. Het zag er niet opzienbarend uit, wel verzorgd.

De kinderen waren me meteen welgezind toen ik zei dat mijn Duits zozo is en dat ik veel fouten ging maken. Ze vonden alras dat mijn Duits heel goed was, dus dat liet ik ze zeker drie keer zeggen. Na een uur van redelijk kwekken in het Duits (en juist moeizaam voorlezen in het Duits! Waarom is voorlezen in een andere taal toch zoveel moeilijker dan práten?), was mijn taak in Karlsruhe alweer volbracht. 

Ik moest eigenlijk drie uur wachten op de trein naar Stuttgart, dus ik ging naar het Natuurmuseum omdat het Kunstmuseum op maandag gesloten was. Nou, het Natuurmuseum ook. Dus toch maar twee treinen eerder naar de volgende bestemming; gelukkig liet mijn treinkaartje het toe. Niet dat ik in Stuttgart wél op maandag naar het museum kon, maar ik kon er in ieder geval mijn zware rugzak kwijt in het volgende hotel. 

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

29 november 2018 at 06:41

Geplaatst in Diversen

Naar de Duitse Boekenbeurs (1)

with 2 comments

Of ik naar de boekenbeurs van Karlsruhe en Stuttgart wilde, want Nederland was speerpunt. Leuk, zei ik, in de veronderstelling dat we dan met een stel schrijvers en illustratoren zouden gaan. Maar toen het te laat was om nog nee te zeggen, bleek dat ik helemaal in mijn eentje moest. 

In mijn eentje thuis vind ik heerlijk; in mijn eentje uit vind ik zo ongeveer het ergste wat er is. Liever een wortelkanaalbehandeling, want dat is óók uit, maar dan is de tandarts er tenminste gezellig bij. – Nou ja, ik overdrijf een beetje.

Niks meer aan te doen. Afgelopen zondag voor dag en dauw ging ik mokkend op pad. Iemand had geregeld dat ik al om half acht in de trein moest zitten, terwijl ik maandag pas hoefde te beginnen. En meteen bij de overstap in Utrecht een half uur vertraging op een steenkoud perron. En een vrijwel lege trein met alleen pal naast mij een jonge vrouw die niet even ergens anders ging zitten. En toen zij in Düsseldorf uitgestapt was kwamen zo’n tien Duitse hooligans lol maken op de stoelen rondom mij. Met bier. En grapjes over homo’s. En een van hen had een rietje in de vorm van een levensgrote erectie waar hij dan door dronk. Tegen mijn zin moest ik daar wel om lachen. En de ‘hooligan’ naast mij bleek een beleefde jongen die graag tekende, maar volgens de autoriteiten nog niet genoeg ontwikkeld was om verder te gaan in het tekenen, en daarom was hij nu keukenmonteur. En toen ik aankwam in Karlsruhe (310.000 inwoners), keurig op tijd om 13:00 uur, bleek het daar lang zo koud niet als in Amsterdam. Ik wist hoe ik naar het hotel moest wandelen en daar mocht ik de hele minibar leegdrinken, als ik wilde. Wat ik niet wou, maar het was fijn dat het mocht.

Wat moet je in hemelsnaam doen in Karlsruhe? Nou, Markgraaf Karl III viel hier eens in slaap en droomde van een prachtig kasteel. Toen hij wakker werd besloot hij het te bouwen. Op steenworp afstand van mijn hotel.

(Wordt vervolgd)

Written by Ted

28 november 2018 at 08:11

Geplaatst in Diversen

Boekentips van NRC!

leave a comment »

Written by Ted

24 november 2018 at 18:23

Geplaatst in Diversen