tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Leesplein stopt! Nééé!

leave a comment »

Written by Ted

16 februari 2018 at 09:58

Geplaatst in Diversen

Keramiek in Nieuw-Vennep

leave a comment »

IMG_7487In de bibliotheek van Nieuw-Vennep is sinds gisteren een tentoonstelling geopend van keramiek die gemaakt is door cursisten van Pier K naar aanleiding van gedichten van mij uit het boek Hou van mij. Ik mocht aanwezig zijn bij de opening, voelde me vereerd en was blij verrast door het resultaat. Ik weet niet hoe lang de tentoonstelling blijft, maar wie in de buurt is zou eens kunnen gaan kijken!

https://www.pier-k.nl
https://www.debibliotheekhaarlemmermeer.nl/component/rseventspro/evenement/432-opening-expositie-hou-van-mij-met-ted-van-lieshout

Written by Ted

15 februari 2018 at 07:06

Geplaatst in Diversen

Twee keer liegen

leave a comment »

zijlstraMag een minister liegen. Ik kan me voorstellen dat het wel eens moet gebeuren omdat het nodig of noodzakelijk is. Maar liegen om jezelf interessanter voor te doen, is voor een volksvertegenwoordiger geen geldige reden. Het excuus dat Halbe Zijlstra loog om iemand in bescherming te nemen had makkelijk omzeild kunnen worden: ‘Uit zeer betrouwbare bron, waarover ik op dit moment geen nadere inlichtingen kan verstrekken, heb ik vernomen dat…’ Dan was er niks aan de hand geweest. Nu doet zich een dubbele no-no voor: hij loog destijds zonder noodzaak en hij doet het thans opnieuw door zich op te werpen als altruïst die wel móést liegen om iemand in bescherming te nemen.

Written by Ted

12 februari 2018 at 16:08

Geplaatst in Diversen

Lucebert

with 3 comments

1200px-Lucebert_(1987)Het is het voorrecht van latere generaties om te oordelen over eerdere generaties. Doorgaans doen ze dat binnen het kader van de normen en waarden van de eigen tijd, en daar heb ik wel eens moeite mee. Het is makkelijk om te oordelen over iemand zonder ooit in dezelfde schoenen te hebben hoeven staan.

Nu wordt Lucebert door de gehaktmolen gehaald omdat hij van zijn 18e tot 20ste heulde met Hitler. Het past in onze tijd om niet het bestuur de schuld te geven, maar individuele burgers die voor propaganda zijn gezwicht.

Wij, op onze beurt, zullen ook door latere generaties gewikt en gewogen worden, en wie denkt dat er over ons milder zal worden geoordeeld dan wij doen over onze voorouders, kan bedrogen uitkomen. Ik weet niet waar toekomstige generaties over zullen vallen, maar het zou kunnen zijn over het feit dat wij bodemschatten die aan volgende generaties toebehoorden hebben verbrast, willens en wetens fossiele brandstoffen zijn blijven gebruiken voor ons gerieflijke vervoer per auto en vliegtuig. – Ik bedoel: wie kritiek heeft op zijn ouders en zichzelf ontziet, die kent de wraak van zijn kind nog niet.

Ik wantrouw mensen die zeker weten dat ze goed zouden zijn geweest in de oorlog; ik ben helemaal niet zo zeker van mezelf. Als ik mijn kind zou kunnen redden door een onderduiker te verraden, zou het hemd mij nader zijn dan de rok, denk ik.

Ik heb dan ook totaal geen behoefte om over Lucebert te oordelen. Het enige dat voor mij van belang is, is dat ik hem een geniale kunstenaar vind. En daarmee uit.

Ik moet in dit soort gevallen vaak denken aan Jacques van Tol. Die kennen we als fout-in-de-oorlog, maar ook als tekstdichter. Hij is de schrijver van Als op het Leidseplein, een liedje dat een paar prachtige, glasheldere, breekbare regels bevat die laten zien dat de goeden en de kwaden diep in hun hart hetzelfde willen: vrede.

Als op het Leidseplein de lichtjes weer eens branden gaan
en het is gezellig op het asfalt in de stad
en bij het Lido zijn de blinden voor het raam vandaan,
dan gaan we kijken naar het sprookje, lieve schat.

Written by Ted

10 februari 2018 at 10:45

Geplaatst in Diversen

Bijna tijd voor het nieuwe Prentenboek van het Jaar!

with 5 comments

PvhJ18Het is al bijna weer tijd voor de keuze van het Prentenboek van het Jaar 2019. Een jury van jeugdbibliothecarissen kiest in opdracht van de CPNB een Top 10 van prentenboeken van het vorige jaar waar goed mee te werken valt, en selecteert één ervan als PvhJ van volgend jaar. Voor het PvhJ 2019 komen dus prentenboeken in aanmerking die in 2017 zijn verschenen.

De laatste twee jaar koos de jury voor prentenboeken van buitenlandse makers. In de vijftien keer dat er gekozen mocht worden deed de jury dat maar liefst negen keer, plus twee keer voor Guido Van Genechten uit Vlaanderen. Slechts vier keer – vier keer maar! – viel de keuze op een van oorsprong Nederlands prentenboek. De jury heeft terecht keuzevrijheid en hoeft de keuze niet te verantwoorden, en dus is niet duidelijk waarom jeugdbibliothecarissen een aperte voorkeur lijken te hebben voor buitenlandse prentenboeken. Wel is een voorwaarde dat er met een PvhJ goed gewerkt moet kunnen worden in bieb, in de opvang en op school. Het merkwaardige is dan wel dat als de makers van het PvhJ buitenlanders zijn, ze doorgaans niet beschikbaar zijn om door het jaar heen naar scholen te gaan om uit dat verkozen prentenboek voor te lezen. Ondertussen zitten Nederlandse prentenboekenmakers thuis.

2004    Ik wil de maan – Jonathan Emmett en Vanessa Cabban
2005    Wat nu, Olivier? – Phyllis Root    Lemniscaat
2006    Dat ben jij, Kiki! – Amy Hest en Jill Barton
2007    De Kleine Kangoeroe – Guido Van Genechten
2008    Kleine muis zoekt een huis – Petr Horácek
2009    Anton kan toveren – Ole Könnecke
2010    De Wiebelbillenboogie – Guido Van Genechten
2011    Fiet wil rennen – Bibi Dumon Tak en Noëlle Smit
2012    Mama kwijt – Chris Haughton
2013    Nog 100 nachtjes slapen – Milja Praagman
2014    Krrrr…okodil! – Catherine Rayner
2015    Boer Boris gaat naar zee – Ted van Lieshout en Philip Hopman
2016    We hebben er een geitje bij! – Marjet Huiberts en Iris Deppe
2017    De kleine walvis – Benji Davies
2018    Ssst! De tijger slaapt – Britta Teckentrup

Waarom breng ik dit te berde? Omdat ik hoop dat de jury weer eens voor een Nederlandse of Vlaamse maker kiest. Omdat ik zelf heb ervaren wat een opsteker het PvhJ kan zijn. In 2015 mochten Philip Hopman en ik met de eer gaan strijken en dat hebben we geweten. De Boer Borisserie is een groot succes geworden en dat was waarschijnlijk niet of in ieder geval in veel mindere mate gebeurd als Boer Boris gaat naar zee géén PvhJ was geweest. Ons geluk was dat kindjes die het boek mooi vonden, ook een ánder boek van Boer Boris konden verkrijgen. Ons geluk was tevens dat Philip en ik gewoon in Nederland wonen en wij naar scholen en bibliotheken kunnen om daar persoonlijk te komen voorlezen en tekenen. In dat kader is het plaatje dat ik van Twitter haalde illustratief. De winnares van dit jaar kijkt van grote afstand naar wat er in Nederland met haar boek gebeurt, maar maakt er feitelijk part noch deel van uit.

Written by Ted

8 februari 2018 at 09:23

Geplaatst in Diversen

‘Ventje zoekt een vriendje’ op kerntitellijst

with 2 comments

Ventje-omslag-WEBVentje zoekt een vriendje staat op de kerntitellijst voor de Kinderboekenweek 2018, met het thema: vriendschap. Er worden lessuggesties ontwikkeld over Ventje zoekt een vriendje voor groep 1 & 2.

Uitgeverij Lemniscaat meldt:
Ted van Lieshout en Ingrid en Dieter Schubert studeerden tegelijkertijd aan de Gerrit Rietveld Academie. Dat is al ruim vijfendertig jaar geleden. Hoog tijd voor een samenwerking tussen de drie grootheden van de kinderliteratuur!

Ted van Lieshout schreef in dansend rijm het verhaal van Ventje, een jongetje dat verlangt naar een vriendje. Maar als hij er een vindt, mag dat vriendje van zijn moeder het huis niet in. Het is ook wel wat onhandig, zo’n reus.

Ventje probeert zijn vriendje nog te verstoppen, maar hij moet uiteindelijk toch naar buiten. En daar komt tot overmaat van ramp een andere reus aan, die zijn vriend zoekt. Is Ventje nu zijn nieuwe vriendje kwijt?

Ingrid en Dieter Schubert tekenen in een landschap vol beeldgrapjes en kunstspelingen een reus met wie iedereen wel bevriend zou willen zijn.

Written by Ted

6 februari 2018 at 11:41

Geplaatst in Diversen

Boer Boris was in Middelburg

with 2 comments

DeDrvkkerij2018Gisteren waren Philip en ik in boekhandel De Drvkkerij in Middelburg (foto) met onze Boer Borisboeken. Er waren heel veel kinderen met ouders en grootouders en iedereen had het naar zijn zin. Wij ook. We raken steeds meer gewend aan gedrag van kindjes dat we eigenlijk niet kunnen verklaren. Sommige peuters zijn heel verlegen en willen tóch precies op de plek staan waar wij staan, helemaal vooraan, liefst met hun neus tegen het papier waarop Philip tekent of met hun gezicht naar de andere kinderen toe, alsof ze ook aan het optreden zijn. Je moet voortdurend opletten dat je geen kind omver loopt.

Aan het slot van ons optreden werd Boer Boris ei vakantie gepresenteerd, de Zeeuwse vertaling die Engel Reinhoudt maakte van Boer Boris gaat naar zee voor boekhandel Paard van Troje in Goes. De eigenaars daarvan waren óók aanwezig!

Het was heel gezellig en nee, ik verf mijn haar niet, maar als ik de foto zie kan ik het zelf haast ook niet geloven. Het is een fenomeen, zegt mijn kapper: ‘in plaats van grijs wordt je haar steeds donkerder.’

Written by Ted

5 februari 2018 at 07:39

Geplaatst in Diversen