tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Jaap de Vries 10 jaar dood

leave a comment »

jaapdevriesVandaag is het tien jaar geleden dat de illustrator Jaap de Vries overleed. Hij werd geboren op 27 november 1961 in Kollum en overleed plotseling op nieuwjaarsdag 2010. Een interview met hem uit De Groene uit 2001 is hier te lezen.jaap de vries

Written by Ted

1 januari 2020 at 08:38

Geplaatst in Diversen

Veilig uiteinde toegewenst!

with one comment

vuurwerkVoor veel mensen is het onbegrijpelijk waarom de Verenigde Staten niets doen aan het ongebreidelde wapenbezit. Iedereen mag rondlopen met wapens, en de verhalen over schietpartijen zijn dan ook legio. Bij ons zou zoiets nóóit kunnen. Of wel? Bij ons is de aanpak van vuurwerk een no go area. Elk jaar is het een crime voor dieren en voor (long)patiënten en voor – geheid – nieuwe slachtoffers die een oog moeten missen, een hand, of allebei. Hier vinden “wij” dat de overheid af moet blijven van ons récht op vuurwerk; politici durven het probleem niet aan te pakken uit angst kiezers te verliezen en nemen een groot aantal slachtoffers op de koop toe, omdat vuurwerkfabrikanten toch óók moeten verdienen. “Wij” vinden dat blijvend letsel hóórt bij het plezier van vuurwerk afsteken, en niemand brengt “ons” af van dat idee. Meer vuurwerk, meer vreugdevuren, meer vervuilde lucht, meer gevaar, meer gewonden, meer leed. “We” weten dat als vuurwerk alleen door professionals zou mogen worden afgeschoten op een beperkt aantal plaatsen, de levens en de gezondheid van heel veel mensen zou worden gespaard, maar “we” vinden een hand of oog minder minder erg dan zelf een vuurpijl af mogen steken.

Ik wens alle overlevenden van de slag om Oud & Nieuw een fijn 2020 toe!  

Written by Ted

31 december 2019 at 06:52

Geplaatst in Diversen

Aidan Chambers 85!

with one comment

aidan cjhmanbersleespraatVandaag wordt Aidan Chambers 85 jaar. De laatste jaren horen we niet meer zo veel van hem, maar dat is niet omdat hij niet meer werkt. Hij brengt zijn dagen lezend en schrijvend door in Engeland, samen met zijn echtgenote Nancy; reizen naar het buitenland doet hij vanwege zijn leeftijd nauwelijks meer. Een enkele keer nog naar Italië, waar men regelmatig aan hem trekt om een nieuw verhaal. In Nederland, een van zijn favoriete landen – hij situeerde Postcards from No Man’s Land hier – was hij de laatste jaren nog incidenteel om te praten over de leesmethodes die hij aanbeveelt en die in het Nederlands zijn verschenen onder de titel Leespraat (afzonderlijk zijn De leesomgeving en Vertel eens ook nog wel verkrijgbaar). Het bekendst is Chambers van zijn veelbekroonde boek Je moet dansen op mijn graf, een van de meest waardevolle jeugdromans waarin homoseksualiteit een belangrijke rol speelt.

Written by Ted

27 december 2019 at 07:17

Geplaatst in Diversen

Criminaliteit behaagt

with 4 comments

dallasVan de minister moet Netflix Nederlands drama maken, maar ik weet niet of ik daar zo blij mee ben. De meeste Nederlandse series volgen, is mijn indruk, de buitenlandse voorbeelden waarin boeven de hoofdrol spelen. Ik heb al eens eerder gezegd dat ik niet graag naar series kijk die van mij verlangen dat ik meeleef met een crimineel. Die kan in serie ongestraft blijven en ondertussen vinden we hem of haar toch wel sympathiek omdat hij weliswaar moordt, steelt en bedriegt (wat we acceptabel vinden; boeven die kinderen misbruiken of vrouwen verkrachten vinden we als hoofdpersonage dan weer niet oké), maar ook bloemen meebrengt voor zijn moeder of huilt om haar kinderen.

Ik vind die overdaad aan boeven in de hoofdrol een slecht voorbeeld, want we krijgen de boodschap: als je crimineel bent ben je interessant, een toffe gast en je wordt niet gestraft. Men zegt wel dat het zo’n vaart niet loopt, maar als we van goede voorbeelden leren, zoals men zegt, dan leren we ook van slechte voorbeelden, is mijn vaste overtuiging. We leven niet voor niets in een wereld waarin opmerkelijk veel mensen dwepen met opvallend veel slechte mensen.

Lees wat de VPRO-Gids dweperig schrijft over Top Boy, wéér een serie over boeven: ‘De nieuwe reeks van Top Boy (…) verdient absoluut een groter publiek. Deze criminele wereld is zo genadeloos*, de personages zijn zeldzaam gelaagd** en de sfeer is grimmig. Om over de publieke soundtrack en beklemmende* beelden nog maar te zwijgen. Of je nu fan bent van The Wire of Drake, of gewoon van steengoeie series: Top Boy zal geheid behagen.’

Criminaliteit behaagt. Wanneer is geweld als genotsmiddel eigenlijk begonnen? Op tv (fictie) is het gedweep met boeven, met criminaliteit als een soort pornoverslaving-waar-je-voor-uit-mag-komen, wellicht definitief doorgebroken met Dallas (1978-1991).

De boef in Dallas was de oliezakenman J.R. Ewing. Die was zo slecht dat je naar adem moest happen. De serie was vanwege Ewing immens populair, dus er volgde direct een tweede serie en een derde, en zo ontliep J.R. steeds de straf die hij normaalgesproken in de laatste aflevering zou hebben gekregen, want een serie kan niet dóórgaan als de hoofdpersoon gesneuveld is of in de nor zit weg te rotten***. En dus bleef J.R. vrij, kon hij ongestraft zijn gang blijven aan en steeds slechter worden, want de serie werd er alleen maar populairder door.

Al met al dringt de gewaarwording zich op dat hoe slechter iemand is, hoe meer hij zich mag verheugen op aandacht in de media, en omgekeerd, hoe liever/aardiger/beter iemand is, hoe meer hij veronachtzaamd wordt, verwaarloosd, over het hoofd gezien, genegeerd en weggezet als futiel en onbelangrijk. Niets zo heerlijk en geweldig als de boeven die dagelijks de hoofdrol spelen in het journaal. De geláágde crimineel is op tv de ideale mens geworden. In menig land is hij opgeklommen tot het hoogste ambt.

===

*Dat bedoel ik dus: hoe meer geweld hoe beter, want de auteur van dit stukje, Alex Mazereeuw, bedoelt het als aanbeveling.

**Wat ik al schreef: boeven vermoorden hun oom maar brengen wel een bloemetje mee voor hun tante, de schatten.

***Een aardige omkering was Orange is the New Black, waarin de hele maatschappij verhuisd was naar de gevangenis, en waarin te midden van de slechteriken het goede werd belicht.

Written by Ted

26 december 2019 at 06:23

Geplaatst in Diversen

Fijne kerstdagen!

with one comment

Voor wie het nog niet zag is hier ons kerstfilmpje met onze beste wensen:

Written by Ted

25 december 2019 at 05:58

Geplaatst in Diversen

‘De vrolijkheid spat er vanaf’

with 5 comments

omslag-kleurenWEBEr moet nog een mooi cadeau onder de kerstboom, maar je weet niet wat? Hier is een goed idee: Kleuren! Op Boekrecensieblog een mooie bespreking:

‘Een kek kinderboek over kleur en kunst

Ooit geweten dat ze vroeger luizen gebruikten om rode verf te maken? Of dat er voor de kleur mummiebruin echte mummies vermalen werden? En dat de zonnebloemen van Van Gogh niet meer zo geel zijn als toen hij ze destijds schilderde? Ted van Lieshout doet in Kleuren een boekje open over kleur en kunst.

Interessante weetjes en kleurige feiten

In dit prachtig vormgegeven boek vertelt Van Lieshout op vermakelijke en boeiende wijze over alles wat met kleur te maken heeft. Hij geeft leuke achtergrondinformatie over de verschillende kleuren en laat je en passant ook kennismaken met beroemde en minder beroemde kunstwerken uit de kunstgeschiedenis. Zo legt hij uit waarom een belangrijk persoon op een schilderij vaak een rood kledingstuk draagt, hoe je kleuren met elkaar kunt mengen en hoe kunstenaars op verschillende manieren gebruik kunnen maken van kleur.

Letterlijk en figuurlijk en kleurig boek

Door de combinatie van leuke anekdotes, grappige weetjes en interessante informatie is Kleuren in figuurlijke zin een veelkleurig boek geworden. Maar ook in de letterlijke zin, want de woorden van de verschillende kleuren worden steeds in hun eigen kleur gedrukt. Geel wordt geelgedrukt, paars wordt paars en olijfgroen is olijfgroen. De vrolijkheid spat er vanaf.

Feiten en anekdotes 

Dat Ted van Lieshout vroeger illustrator, grafisch vormgever en docent tekenen was, is dan ook goed te merken in dit boek. Qua feitenkennis zit het wel snor. En zijn kwaliteiten als gelauwerd kinderboekenschrijver komen in Kleuren ook prima uit de verf. Geen droge feiten, maar sappige anekdotes:

“Voor de kleur paars zijn miljarden slakken gestorven. Ze werden uitgeknepen en lieten dan via een klier in hun lijfje een druppel los. De naar knoflook ruikende druppels van duizenden slakken gingen in een bak oude pies en na tien dagen gingen die stoffen erbij die paars geverfd moesten worden. De kleurstof was zo schreeuwend duur dat alleen de rijken en de machthebbers zich paarse kleren konden veroorloven”. 

Leuk en leerzaam

Kleuren is een aanrader voor nieuwsgierige kinderen. Ze leren er wat van op technisch niveau (bijvoorbeeld hoe een prisma of een kleurenprinter werkt), maar ook op artistiek gebied (Wat doet kleur met een schilderij en welke betekenis gaat erachter schuil?). Dit boek kun je dan ook het beste zien als een tentoonstelling over kleur en kunst waarbij Van Lieshout op prettige wijze een leerzame rondleiding verzorgt.’

Written by Ted

24 december 2019 at 06:30

Geplaatst in Diversen

Pastinaak

with 4 comments

PastinaakIk begrijp wel waarom pastinaak een vergeten groente werd! Ik dacht: ik kook die pastinaak even, dat is lekker snel. Er verspreidde zich algauw een berenlucht door het huis, een van de walgelijkste geuren die ik ken. Zeugen zullen er wel gek op zijn, maar ik vind het ontstellend vies.

Hoe kwam ik ertoe om pastinaak te koken? Wel, ik wou eens proberen of ik de aardappel in een wiltlofschotel deels kon vervangen door pastinaak, dus ik kookte een pastinaakwortel samen met een aardappel. Gat! Ik moest de hele inhoud weggooien en de pan uitkoken om de geur weg te krijgen!

Normaalgesproken snijd ik pastinaak in stukken, wentel ze door een beetje olie en bak ze in een ovenschaal. Héérlijk in combinatie met andere groente, zoals prei en wortel (ik bedoel dus dat je al die groenten in stukken snijdt en samen in de oven schuift). En het fijne van groenten uit de oven is: je hebt geen zout nodig!

Toch zie ik hier en daar recepten staan voor pastinaakpuree en die zou lekker zijn. Er zijn drie redenen die ik kan bedenken waarom het koken van pastinaak mij zo tegenviel:
– ik had de aardappel weg moeten laten, want die is een chemische reactie aangegaan met de pastinaak?
– ik heb de pastinaak te lang gekookt?
– ik had meer of juist minder water in de pan moeten doen?

Written by Ted

23 december 2019 at 16:02

Geplaatst in Diversen