tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

AH geeft geld terug!

leave a comment »

AH-bonusSinds mijn neef in een Eindhovense Albert Heijn in dienst is getreden om de vakken te voorzien van verse waar, is het bedrijf behoorlijk opgeknapt. Ik ging met een product waarop een bonussticker stond naar de klantenservice van een AH hier in Amsterdam om te klagen dat ik twintig cent korting niet had gekregen. De juffrouw achter de balie gaf mij terstond € 2,50 terug.
‘Hoezo dat?’ vroeg ik.
‘Het is onze fout. Onze medewerker had die sticker eraf moeten halen. Daarom krijgt u het gehele bedrag terug.’

Dank je wel, neef, voor de positieve invloed die je uitoefent op het beleid van AH!

Written by Ted

21 september 2017 at 09:04

Geplaatst in Diversen

Tja Ling, Nastia Cistakova en Esmay Groot Koerkamp winnaars van de Fiep Westendorp Stimuleringsprijzen 2017!

leave a comment »

De stimuleringsprijzen worden om de twee jaar door de Fiep Westendorp Foundation toegekend aan drie jonge illustratoren. De winnaars krijgen ieder een prijs van 20.000 euro. De prijzen van 2017 worden toegekend aan Tja Ling, Nastia Cistakova en Esmay Groot Koerkamp. 

Het doel van de Fiep Westendorp Stimuleringsprijzen is jonge illustratoren de kans te bieden een bijzonder project uit te werken; iets waar zij zonder financiële ondersteuning niet toe in staat zouden zijn. Na een grondige voorselectie, werden een aantal kandidaten geselecteerd. Zij mochten hun plan presenteren aan de jury op 18 september 2017. De jury van de Fiep Westendorp Stimuleringsprijzen 2017 bestond uit: 
Ted van Lieshout, schrijver, dichter, scenarist en beeldend kunstenaar
Gioia Smid, kunsthistoricus, conservator van het werk van Fiep Westendorp en secretaris van de Fiep Westendorp Foundation
Max Kisman, grafisch ontwerper en illustrator

Uit het juryrapport:

Tja Ling gaat in haar project op zoek naar de geschiedenis van haar Chinese familie. Deze rijke geschiedenis zal voor velen herkenbaar zijn en een beter inzicht geven in de welbekende ‘Chinees’. Het onderzoek wordt vastgelegd in een beeldverhaal. De jury vindt het werk van Tja mooi om zijn gedetailleerdheid en oosterse sferen en wil dit boeiende project met persoonlijke en originele invalshoek graag stimuleren. Tja heeft eerst een mode-opleiding afgerond aan de HKU in Utrecht en heeft vervolgens een Bachelor en Master of Arts afgerond aan KASK en LUCA School of Arts in Gent.

Nastia Cistacova (24) wil een hedendaagse expositie organiseren waarin kijkers een onderdeel kunnen worden van haar wereld, die zij op absurde en surrealistische manier benadert. Nastia zal haar illustraties met animaties onder andere combineren in een game, die zij samen met een programmeur zal ontwikkelen. De jury vindt haar werk fris en eigentijds en wil dit vernieuwende project graag gerealiseerd zien. Nastia is in 2016 afgestudeerd aan de HKU in Utrecht.

Esmay Groot Koerkamp (24) wil verschillende boekdelen maken die elk vanuit een ander perspectief antwoord geven op de vraag ‘waarom de mens bestaat’. In dit project met de titel ‘Kaos’ worden tekeningen, schrift en video’s gecombineerd. De jury is erg onder de indruk van haar overweldigende werk op groot formaat en wil dit project graag ondersteunen. Esmay studeerde in 2016 af aan AKI ArtEZ in Enschede.

De Fiep Westendorp Foundation (FWF) heeft als voornaamste doel plezier te brengen in het leven van vooral die kinderen, die daarvan wel iets extra’s kunnen gebruiken. Daarmee vervult zij een belangrijke wens van Fiep Westendorp. Naast het plezier brengen in het leven van kinderen, zet de FWF zich ook in voor het vak illustratie. De Fiep Westendorp Stimuleringsprijs is daar een voorbeeld van. Meer informatie: www.fiepwestendorp.nl

Written by Ted

20 september 2017 at 07:34

Geplaatst in Diversen

Poëziepodcast van Daan Doesborgh: aflevering ‘Ted van Lieshout’

leave a comment »

Breed-logo-de-poezie-podcast-1280x591-1280x591-1280x591Daan Doesborgh, SLAA en Vrij Nederland brengen de Poëziepodcast, een serie waarin Daan spreekt met dichters. Deze maand ben ik aan de beurt. Online is aflevering 10 hier en hier te beluisteren, en Daan heeft er een begeleidende tekst bij gemaakt. Hij schrijft onder meer: ‘De poëzie van Ted is een mooi voorbeeld van hoe, ook in de poëzie, humor ontzettend belangrijk is. Ikzelf heb in ieder geval nog nooit zo vaak gelachen tijdens een aflevering.’

Via andere kanalen kun je de aflevering (die 23 minuten duurt) op je mobiel laden en beluisteren.

Illustratie: HOAX/SLAA

Written by Ted

19 september 2017 at 06:43

Geplaatst in Diversen

‘Wat we altijd wilden weten van poëzie, maar enigszins beschroomd waren direct te vragen’

with one comment

k.schippersIn De Volkskrant van gisteren staat een publieke briefwisseling met onder anderen Ellen Deckwitz, waarin Arjan Peters de dichter K. Schippers het hoenderhok in knuppelt. Het is volstrekt onduidelijk waarom Peters aan Deckwitz om een mening vraagt over het werk van Schippers. Het lijkt een vooropgezet plan, maar evengoed is niet duidelijk waarom hij niet Schippers zelf om uitleg vraagt.

Bij eerste lezing was ik eigenlijk alleen verbolgen over zo veel disrespect en onbehouwenheid. In tweede instantie las ik welwillender en ik heb ook waardering voor het betoog in zijn geheel, maar de schoffering van Schippers blijft mij dwarszitten. – Dit is wat Peters schreef (de cursieve passages):

Soms heb ik het vermoeden dat de lezer van poëzie gemakkelijker belazerd kan worden dan de lezer van proza. Zo lijkt het mij zonneklaar dat de laatste nooit genoegen zou nemen met het grote aantal mopjes dat K. Schippers debiteert in zijn recente bundel Garderobe, kleine zaal.

Nou zeg! Het wezen van poëzie is, in mijn optiek, dat die oprecht en integer moet zijn. Dat hoeft bij proza niet. Proza belazert bijna altijd en poëzie bijna nooit.

Hij is 80 jaar, won in 1996 de P.C. Hooftprijs, en is alom gerespecteerd. Alles kan een gedicht zijn, heeft hij ons al 50 jaar geleden geleerd. Gevonden teksten, advertenties, alles mag meedoen. Maar waarom komt hij geen stap vooruit? ‘Kun je de druppels in een glas water tellen?’ vraagt hij zich nu af. Moet ik dan denken: zo heb ik er nog nooit naar gekeken? Daar is die vraag te onbenullig voor. De gespeelde verwondering van de dichter.

Hoezo komt hij niet vooruit? Het is mij door een recensent ook wel eens verweten dat ik niet vooruit ging, terwijl ik in mijn eigen optiek grote stappen maakte, alleen niet op het niveau waarop de recensent zicht had. – En trouwens, hoe weet de redelijk jeugdig ogende Peters wat de stappen behoren te zijn in het leven van een tachtigjarige?

(…) Schippers komt uit een tijd van het stille variété, Tati en Stan Laurel, de eerste zwartwittelevisie en flauwe spelletjes om de verveling te verdrijven. Dan neem je met weinig genoegen.

Nou ja, zeg! Het was de tijd waarin je op school nog stapels boeken moest lezen. Nu neemt het onderwijs genoegen met anderhalve strip en een gedicht van André Hazes.

In de jaren zestig van de vorige eeuw moesten de mensen om deze teksten grinniken. Wat leuk, dat dit ook poëzie mocht zijn. Maar we zijn een halve eeuw verder. De grapjes zijn uitgewerkt.

Hè? Was het werk van Schippers een halve eeuw geleden nou vooruitstrevend en nieuw, of waren het toen al enkel grapjes?
Waarom zou een dichter zich eigenlijk constant moeten blijven vernieuwen als hij eenmaal gevonden heeft hoe zijn poëzie moet klinken? Een romancier hoeft dat toch ook niet?
Enfin, nou ja, vooruit, ik vind zelf ook wel dat een dichter zich moet blijven ontwikkelen, maar op welke manier is aan de dichter zelf.

Toch is er niemand die dat tegen K. Schippers zegt. Het zal wel wat wezen, denken de mensen, die man heeft de P.C. Hooftprijs niet voor niks gekregen. Poëzielezers denken al gauw dat het aan hén ligt. Maar we worden belazerd. Of ga jij me vertellen dat ik het anders moet zien?

Aan mij is het niet gevraagd, maar ik vind dat Peters het inderdaad anders moet zien. Het is niet de recensent of de lezer die bepaalt of iets poëzie is, maar de dichter. En de uitgever beaamt het. Als de lezer dat niet kan accepteren, kan hij het gedicht straffen door het niet te lezen of af te wijzen, maar dan nog blijft het gedicht bestaan.
Toen in 1990 mijn bundel Mijn botjes zijn bekleed met deftig vel verscheen, zeiden heel veel mensen: ‘Je kúnt niet zo veel verschillendsoortige dingen in één boek stoppen!’
Ik hield het boek omhoog en zei: ‘Kan best. Kijk maar!’

In mijn optiek is het oeuvre van Schippers (die ik hoog heb zitten, dat zal wel duidelijk zijn) nog steeds apart en eigenzinnig. Soms is het moeilijk om dichters van een bepaalde periode uit elkaar te houden doordat er ongeschreven afspraken lijken te bestaan over hoe een gedicht er ongeveer uit moet zien, hoe het ongeveer in elkaar moet zitten en hoe het ongeveer moet klinken. Als een groep dichters zich daaraan houdt, heb je  ‘hedendaagse poëzie’, die door een zekere uniformiteit redelijk goed te duiden is door recensenten. Maar je hebt daarmee niet per se originaliteit.

Written by Ted

17 september 2017 at 10:28

Geplaatst in Diversen

Rob Ruggenberg wint Thea Beckmanprijs 2017

leave a comment »

Haaieneiland-Rob-RuggenbergLeesplein meldt dat Rob Ruggenberg de Thea Beckmanprijs heeft gewonnen voor zijn boek Haaieneiland. Hij won ook de prijs van de kinderjury. Een eervolle vermelding ging, namens beide jury’s naar. Marjolein van Rest. Lees hier verder.

Written by Ted

16 september 2017 at 14:54

Geplaatst in Diversen

‘Dit is een wrang boek. Het is ook een spannend boek’

with 7 comments

OMMDE-omslagWEBIn de bespreking van Diet Groothuis op Circusdirecteur en andere gedichten voor kinderen herken ik mijn bundel Onder mijn matras de erwt inhoudelijk nauwelijks terug. Dat is in zekere zin het wonder van boeken: wat iemand erin leest hoeft totaal niet hetzelfde te zijn als wat de auteur in gedachte had. Dat maakt literatuur zo wonderbaarlijk en betoverend. Lees hier hoe Diet over het boek denkt.

Written by Ted

14 september 2017 at 07:19

Geplaatst in Diversen

Wilt u uw expertise en ervaring gratis ter beschikking stellen?

leave a comment »

cultuurlogo_vierkant_400x400Morgenmiddag vindt er van 14:00 tot 17:00 uur in Amsterdam een bijeenkomst plaats die is georganiseerd ten behoeve van de Raad voor Cultuur. Deze raad heeft een commissie samengesteld met vertegenwoordigers uit alle geledingen van het boekenvak: auteurs, boekhandelaars, uitgevers, bibliothecarissen, organisatoren van literaire evenementen. De commissie gaat een analyse maken van de letterensector. Hun woordvoerder stuurde mij een e-mail met een uitnodiging:

‘De commissie doet graag een beroep op uw expertise en ervaring en nodigt u, samen met een aantal andere auteurs, van harte uit voor een rondetafelgesprek.’

Dit is wat ik – na een maand geaarzeld te hebben (de e-mail rept niet over het aantal genodigden. Tien? Honderd? Kom ik wel aan het woord of zit ik daar eigenlijk voor spek en bonen? En moet ik me niet over mijn bezwaren heen zetten dat er geen honorarium geboden wordt omdat het belangrijk is om mijn visie uiteen te zetten? Hoezo denken ze eigenlijk weer dat mensen die met kunst bezig zijn zo veel idealen hebben dat ze ook wel gratis komen opdraven? Maar als ze écht mijn mening willen weten, hadden ze me wel in die commissie gevraagd, en die hebben ze niet zonder reden zonder mij samengesteld. Zit daar niet al genoeg expertise en ervaring? Nogmaals: zit ik daar niet voor spek en bonen?) – heb teruggeschreven op de vraag of ik wilde/kon komen:

Helaas niet. Ik maak me ook geen illusies: u vraagt me vanwege mijn “expertise en ervaring” om een hele middag vrij te maken voor een bijeenkomst over onder meer leesbevordering zonder daar een vergoeding voor in het vooruitzicht te stellen. Dat is precies wat er mis is in het boekenvak. Ik heb die middag een vergadering over hoe we poëzie onder de aandacht van de jeugd kunnen brengen, en daar krijg ik in ieder geval nog 100 euro voor. Dat moet ik als kleine zelfstandige laten prevaleren. Veel succes met de middag.

De overheid heeft de mond vol van leesbevordering en laaggeletterdheid, maar doet daar te weinig aan, gezien de teleurstellende, zieltogende resultaten. De overheid zou veel actiever moeten zijn, initiatieven uit het veld hartelijker moeten ondersteunen, ondernemend moeten zijn in het stimuleren van het bedrijfsleven om te investeren in alfabetisme en de kunst van het lezen. – Zie de kwijnende Woutertje Pieterse Prijs die naarstig op zoek is naar een sponsor. Zie de VSB Poëzieprijs die geen individuele kunstenaars meer wil ondersteunen maar zich, naar verluidt, wil gaan inzetten voor Spoken Word (performances met gesproken poëzie), waardoor de kunst van het lezen nog verder onder druk wordt gezet.

Mensen – kinderen, jongeren, volwassenen – die niet voldoende kunnen lezen kunnen nauwelijks zelfstandig meekomen in het leven. Als je niet goed kunt lezen ben je afhankelijk van anderen voor je informatie. Onze samenleving probeert zo veel mogelijk tegemoet te komen aan het groeiende analfabetisme en de kwijnende belangstelling voor het geschreven woord, door alles wat in letters zo eenvoudig valt te formuleren, om te zetten in beelden, waardoor de nuance verdwijnt. De kranten die vroeger vol stonden met tekst en met weinig beeld staan nu vol met veel beeld en weinig tekst. Ja, zeggen ze, de mensen hebben geen zin meer in tekst. Nou, ze máken maar zin! En daar moeten we allemaal bij helpen.

Ik ben een zelfstandig mens, want ik kan lezen. Wie gebruik wil maken van mijn expertise en ervaring moet daar gewoon voor betalen, tenzij ik zelf aanbied dat ik me gratis in wil zetten. En dat doe ik niet als men denkt: het is maar een lul uit de kunsten, dus die doet het ook wel gratis.

Schermafdruk-2017-09-13-12.09.33

Written by Ted

13 september 2017 at 07:27

Geplaatst in Diversen