tedvanlieshout.nu

schrijver, dichter, beeldend kunstenaar

Sylvia Weve krijgt vandaag oeuvreprijs

leave a comment »

weve
Vandaag krijgt Sylvia Weve in het Literatuurmuseum te Den Haag  de Max Velthuijsprijs voor haar hele oeuvre uitgereikt. Ik mag daar een praatje houden. Het belooft een stormachtige middag te worden en ik sluit een handgemeen niet uit.

Written by Ted

19 september 2019 at 06:10

Geplaatst in Diversen

Weerzien met Downton Abbey

with one comment

downtonabbeyDe die hard fan van Downton Abbey zal de verleiding om de film te gaan zien waarschijnlijk niet kunnen weerstaan. Ik in ieder geval niet en ging er als de wiedeweerga heen. Meteen bij het prominent in beeld brengen van het huis en de opzwellende titelmuziek welde er al een traan in mijn oog. Een raar soort gevoel van nostalgie, van vertrouwdheid. Leuk om alle personages weer te zien, en ook ietwat overbodig, merkte ik alras. Ja, ze komen allemaal in de film voor, maar voor vrijwel niemand is een behoorlijke verhaallijn weggelegd. Het vorstenpaar komt eten en dat is dan aanleiding om even in het voorbijgaan van alle personages te proeven; eigenlijk komt niemand helemaal uit de verf in de twee uur durende film. Het zwakste bod is dat voor de film de oude butler weer even tot butler wordt gemaakt, omdat-ie anders geen rol in het verhaal heeft. Dat vond ik zo slap dat ik een kwartier zat te sikkeneuren, omdat het een truc leek om Barrow (trouwe fans weten wel wie dat is) op een zijspoor te zetten. Dat viel gelukkig mee, maar het illustreerde wel wat in de latere seizoenen schortte aan Downton Abbey: noodzaak. De noodzaak die de serie had toen-ie begon (weten jullie het nog? Mary had een one night stand met een vent die vervolgens dood neerviel) is meer en meer gaan ontbreken, en in de film is die geheel afwezig. Wel ziet alles er mooier en rijker uit dan in de serie, met meer aankleding, maar met minder om het lijf. En braaf. Heel braaf. – Enfin, ik heb evengoed naar een leuke film zitten kijken, hoor!

De toeschouwers in de filmzaal waren bijna allemaal oudere dames – het was vroeg in de middag dat ik in de bioscoop zat – maar een paar stoelen verderop zat een jonge man, die opviel doordat hij de enige was met een getinte huidskleur. Hij had een helm op de stoel naast hem gelegd. Ik betrapte hem op een traan op het moment dat ik er zelf ook een uit mijn oog viste. Toen de film uit was stond hij op en maakte zich uit de voeten. Ik zag in het licht van de foyer dat hij een volledig motorpak droeg. Hij verliet haastig de bioscoop en beende naar de overkant van de straat. Niemand kon aan hem zien dat hij net een traan had weggepinkt bij Downton Abbey. Ik liep zelf een beetje verdwaasd en ontheemd over straat, nog met mijn hoofd in de twintiger jaren van de vorige eeuw.

Written by Ted

18 september 2019 at 06:47

Geplaatst in Diversen

Juf Willemijn over ‘Kleuren’

with one comment

omslag-kleurenWEBJuf Willemijn vertelt wat ze vindt van Kleuren. Ze zegt onder meer: ‘Het boek is voor jong en oud, plaatjes kijken met de jongsten en dieper de stof in gaan met de wat oudere kinderen. Wanneer wij op school weer een kunstthema hebben, zal ik dit boek zeker in gaan zetten.’

Written by Ted

16 september 2019 at 08:19

Geplaatst in Diversen

Voor wie de lettertjes in Het Parool te klein waren:

with one comment

HetParool Kleuren 070919

Written by Ted

15 september 2019 at 08:40

Geplaatst in Diversen

Morgen opent tentoonstelling van Wim Hofman in Amsterdam

with one comment

wimhofmanWGKWie staat hier op de steiger? En waar? Het is Wim Hofman en hij staat in de galerieruimte van WG Kunst in Amsterdam. Morgen wordt daar – Marius van Bouwdijk Bastiaansestraat 28 – om 16:00 uur zijn tentoonstelling geopend.

‘In de 10e editie van het WG Kunst Kinderboekenweekproject toont WG Kunst het beeldend werk van kunstenaar Wim Hofman. Wim Hofman woont en werkt in Zeeland. De tentoonstelling omvat een groot aantal originele tekeningen en schilderingen uit boeken. Daarnaast maakt hij speciaal voor de tentoonstelling nieuw werk, waaronder een ruimtelijke installatie.

Wim Hofman is een multi talent. Behalve beeldend kunstenaar is hij schrijver, dichter en illustrator. Hij behoort bij de top van de Nederlandse schrijvers en illustratoren. In 1974 won hij zijn eerste Gouden Penseel, in 1977 gevolgd door zijn eerste Zilveren Griffel. De jaren daarna ontving hij meerdere Gouden Griffels en nogmaals de Gouden Penseel. In 1991 kreeg hij de Theo Thijssenprijs voor zijn gehele literaire oeuvre. In 2013 won hij de Max Velthuisprijs, een driejaarlijkse oeuvreprijs voor Nederlandse illustratoren.

Het werk van Hofman ademt een vrije geest en grote fantasie uit. Hij beperkt zich niet tot schilderdoek en papier. Zijn werk bevat speelse, naïeve en absurdistische elementen. Humor speelt een belangrijke rol in zijn werk en hij plaatst zijn beelden dikwijls in een onverwachte context. Met zijn authentieke, onconventionele benadering heeft hij een eigen beeldtaal ontwikkeld.

Met deze tentoonstelling wil WG Kunst de autonome beeldende zeggingskracht van Wim Hofmans werk onder de aandacht brengen van een breed publiek van volwassenen en kinderen. In de tentoonstellingsruimte worden workshops voor schoolklassen gegeven.

Dit Kinderboekenweekproject is het tiende in een indrukwekkende reeks met achtereenvolgens Ted van Lieshout, Daan Remmerts de Vries, Harriët van Reek, Harrie Geelen, Annemarie van Haeringen, Sylvia Weve, Fiep Westendorp/ Max Kisman, Floor Rieder en Martijn van der Linden.

OPENING zaterdag 14 september 2019 van 16.00-18.00
Tentoonstellingsperiode 14 september t/m 3 november 2019
Openingstijden dinsdag t/m zondag 13.00 – 17.00

Dit project is mede mogelijk gemaakt door Het Amsterdams Fonds voor de Kunst, VSB fonds en Gemeente Amsterdam West

Written by Ted

13 september 2019 at 05:32

Geplaatst in Diversen

Fiep Westendorp Stimuleringsprijzen 2019 toegekend!

with one comment

Iris Lam (26) gaat tien korte animatiefilms maken met een veelbesproken en beladen thema: Ode aan de Dood. Hierin wil zij tien verschillende interviews als basis nemen over wat ons allemaal overkomt. Uit het juryrapport: “Iris heeft een goed uitgedacht en duidelijk project over een zwaar thema, gebracht met onmiskenbare lichtheid en bijzondere humor. Haar animaties en bijzondere teksten snijden dit onderwerp op een eigen wijze en hedendaagse manier aan.” Iris studeerde in 2018 af aan de Koninklijke Academie van de Beeldende Kunst Den Haag. 
Puck Koper (29) gaat in haar project een allesomvattend levens-etiquette boek maken. Niet over welke vork waar moet liggen en waar hem voor te gebruiken, maar over hoe je iemand bedankt voor een stom cadeau en hoe je de plakzoenen van die ene tante ontwijkt. Ofwel: een etiquette boek voor de normale mens, waarin observatie en fantasie bij elkaar komen. Uit het juryrapport: “Het werk van Puck is speels, vrolijk en een beetje stout. Daarnaast heeft Puck een gave die weinig mensen hebben: ze zet één lijn en er zit humor in.” Puck behaalde haar bachelor aan de Willem de Kooning Academie (richting illustratie) en studeerde in 2017 af aan de masteropleiding Children’s Book Illustration in Cambridge, UK. 
Jip van den Toorn (26) wil door middel van het werken met oude ambachten zoals keramiek en textiele werkvormen nieuwe illustratieve verhalen vertellen. In deze technieken wil zij thema’s behandelen als politiek, gender en actualiteit. Uit het juryrapport: “Jip zit vol goede ideeën en wil met de Fiep Westendorp Stimuleringsprijs onderzoek doen naar cross-overs: de combinatie van verschillende disciplines. Deze wisselwerking tussen afbeelding, materiaal en techniek  zal interessante kunstprojecten zal opleveren.” Jip studeerde in 2016 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.
Meer informatie: www.fiepwestendorp.nl

Written by Ted

12 september 2019 at 13:23

Geplaatst in Diversen

Bruin

with 3 comments

bruinIn mijn boek KLEUREN staat: ‘Bruin is het stiefkind onder de kleuren: het is de kleur van poep en vuil en modder. Het is de lievelingskleur van geen enkel kind. Niemand trekt een bruine feestjurk aan. Bruin is nooit sprankelend of fris of helder. Maar de kleur bruin maken is het makkelijkst van alle kleuren. Gooi alle kleuren die je kunt vinden slordig bij elkaar en je krijgt vanzelf de een of andere soort bruin.’

Ik werd al vrij direct na het verschijnen van het boek op deze passage aangesproken door een vader die vond dat deze passage niet kan. Ik begreep pas twee dagen later waar hij het over had: over de huidskleur bruin. Twee weken later werd ik er opnieuw op aangesproken, dit keer door een moeder. Ook zij maakte er gewag van dat de kleur bruin juist prachtig is, vanwege de huidskleur van haar kind. Wat merkwaardig, dacht ik, dat deze moeder gewag maakt van de huidskleur van haar kind! Al gauw bleek dat vader en moeder met elkaar gemeen hebben dat ze allebei “wit” zijn en hun kind “zwart”.

Dat aspect van kleuren meende ik al in het hoofdstuk zwart-wit behandeld te hebben, maar duidelijk is geworden dat ook de kleur bruin veel gevoeliger ligt dan in mij was opgekomen. Ik heb bruin niet beschouwd als huidskleur, maar als theoretisch gegeven: bruin is geen zuivere kleur, maar een mix van andere kleuren. Ik kan daar wel over liegen en zeggen dat het wél een zuivere kleur is, maar in een boek over kleur zou dat toch echt gelogen zijn.

Toch ga ik de passage aanpassen als het tot een herdruk komt, want aanstoot geven is mijn bedoeling helemaal niet geweest. Ik ga het niet veranderen omdat de kleur bruin van veel kinderen met een bruin velletje wél de lievelingskleur is, want dat is gewoon niet zo, maar omdat het kán. De passage wordt waarschijnlijk zo: ‘Bruin is het stiefkind onder de kleuren. Bijna niemand kiest bruin als lievelingskleur. Weinig meisjes trekken een bruine feestjurk aan. Bruin sprankelt minder dan rood en oogt niet zo fris als geel, maar bruin is wel de kleur die alle mensen met elkaar verbindt: zwarte mensen zijn bruin en witte ook. De kleur bruin maken… (etc).

De passage wordt er wel truttiger door en veel minder hartstochtelijk over de kleur bruin, maar vrede op aarde is het belangrijkst.

Written by Ted

12 september 2019 at 07:38

Geplaatst in Diversen